I C 1547/24

<p>Sygn. akt <strong> <!-- -->I C 1547/24</strong> </p> <div> <h2>WYROK ZAOCZNY</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 9 października 2024 roku</p> <p>Sąd Rejonowy w Częstochowie I Wydział Cywilny w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący: SSR Marcin Szymański</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 9 października 2024 roku w Częstochowie</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block"> (...) Ltd</span>. w <span class="anon-block">L.</span> (Cypr)</p> <p>przeciwko <span class="anon-block">T. M.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>oddala powództwo.</p> <p>Sygn. akt <strong> <!-- -->I C 1547/24</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block"> (...) Ltd</span>. w <span class="anon-block">L.</span> (Cypr) nadał 6 sierpnia 2024 roku pozew przeciwko <span class="anon-block">T. M.</span> o zasądzenie na swą rzecz kwoty 4.552,79 zł wraz z bliżej sprecyzowanymi odsetkami jako nabywca wierzytelności z tytułu umowy pożyczki z 13 maja 2019 roku, która stała się wymagalna 9 czerwca 2019 roku. Powód wskazał, że w związku z wytoczeniem 30 marca 2021 roku pozwu w elektronicznym postępowaniu upominawczym doszło do przerwy biegu przedawnienia.</p> <p>Pozwany złożył odpowiedź na pozew, która zarządzeniem z 9 października 2024 roku została zwrócona przez Przewodniczącego na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 132;art. 132 § 1)">art. 132 § 1</a> zd. trzecie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">k.p.c.</a> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił, co następuje:</strong> </p> <p>Dnia 13 maja 2019 roku <span class="anon-block">T. M.</span> zawarł umowę pożyczki z <span class="anon-block"> (...) Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">W.</span>, na mocy której zobowiązał się do zwrotu udzielonej mu pożyczki (2253,29 zł) powiększonej o prowizję (256,23 zł) i odsetki (16,44 zł) w terminie do 9 czerwca 2019 roku. Pozwany nie zwrócił pożyczki pomimo wezwań do zapłaty.</p> <p>(<em> <!-- -->dowód: potwierdzenie wykonania transakcji płatniczej – k. 20; umowa pożyczki – k. 24; harmonogram – k. 25; wezwania do zapłaty – k. 26-27, 46; ramowa umowa pożyczki – k. 28-37; formularz informacyjny – k. 38-45</em>)</p> <p>W dniu 2 stycznia 2018 roku wierzyciel pierwotny oraz <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">W.</span> zawarły umowę o przeniesieniu ryzyka niespłacania pożyczek. Na jej podstawie druga z wymienionych spółek zobowiązała się odpłatnie zabezpieczyć przedmiotowe ryzyko. <span class="anon-block"> (...)</span> miało przekazywać wierzycielowi pierwotnemu wartość niespłaconych kwot pożyczek, przy czym na <span class="anon-block"> (...)</span> miały przechodzić następnie tak wierzytelność z tytułu pożyczek, jak i środki pozyskane w toku windykacji sądowej i pozasądowej pożyczek.</p> <p>Wobec niespłacenia przez pozwanego przedmiotowej pożyczki w dniu 5 września 2019 roku na <span class="anon-block"> (...)</span> została przeniesiona wierzytelność m.in. z tytułu umowy pożyczki z 13 maja 2019 roku.</p> <p>Z kolei <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> na podstawie umowy ramowej z 18 maja 2018 roku i porozumienia nr 37 z 2 grudnia 2019 roku przelała sporną wierzytelność na rzecz <span class="anon-block"> (...) Ltd</span>. w <span class="anon-block">L.</span>.</p> <p>(<em> <!-- -->dowód: umowa z 2.1.2018r. – k. 53-54v; protokół nadzwyczajnego zgromadzenia wspólników – k. 63; oświadczenie z załącznikiem – k. 64-65; pełnomocnictwo – k. 66; umowa ramowa przelewu wierzytelności z załącznikami – k. 67-76; porozumienie nr 37 z załącznikami – k. 77-81; oświadczenie – k. 82</em>)</p> <p>Dnia 30 marca 2021 roku powód wniósł w elektronicznym postępowaniu upominawczym pozew przeciwko <span class="anon-block">T. M.</span> o zapłatę kwoty 2.948,79 zł z tytułu umowy pożyczki z 13 maja 2019 roku. Wobec skutecznego wniesienia sprzeciwu (pozwany kwestionował w nim roszczenie ogólnikowo co do zasady i wysokości) starszy referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym Lublin-Zachód w Lublinie postanowieniem z 14 września 2021 roku umorzył postępowanie w całości. Orzeczenie uprawomocniło się jako niezaskarżone.</p> <p>(<em> <!-- -->dowód: wydruk akt <span class="anon-block"> (...)</span>e <span class="anon-block"> (...)</span> – k. 84-100</em>)</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Pełnomocnik pozwanego formułując odpowiedź na pozew, nie zawarł oświadczenia o doręczeniu lub nadaniu odpisu pisma drugiej stronie wbrew obowiązkowi wynikającemu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 132;art. 132 § 1)">art. 132 § 1</a> zd. drugie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">k.p.c.</a> W konsekwencji pismo to podlegało zwrotowi bez wzywania do usunięcia braku i nie wywołało żadnych skutków, jakie ustawa wiąże z wniesieniem pisma do sądu (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 130;art. 130 § 2)">art. 130 § 2</a> zd. drugie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">k.p.c.</a>). Wobec tego wydany w sprawie wyrok miał zaoczny charakter (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 339;art. 339 § 1)">art. 339 § 1 k.p.c.</a>). W takiej sytuacji Sąd przyjął za prawdziwe twierdzenia powoda o faktach zawarte w pozwie (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 339;art. 339 § 2)">art. 339 § 2 k.p.c.</a>).</p> <p>Nie mogło to jednak skutkować uwzględnieniem powództwa. Roszczenie okazało się bowiem przedawnione. Po upływie terminu przedawnienia nie można domagać się zaspokojenia roszczenia przysługującego przeciwko konsumentowi (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 117;art. 117 § 2(1))">art. 117 § 2^{<!-- -->1} k.c.</a>). Z językowego sformułowania przepisu wynika, że w przypadku określonych w nim roszczeń sąd ma obowiązek uwzględnienia przedawnienia z urzędu (N. Rycko [w:] <em> <!-- -->Kodeks cywilny. Komentarz. Tom I. Część ogólna, cz. 2 (art. 56–125)</em>, red. J. Gudowski, Warszawa 2021, teza nr do 23 art. 117).</p> <p>Dochodzone roszczenie jako związane z prowadzeniem działalności gospodarczej przez wierzyciela pierwotnego przedawnia się z okresem trzech lat (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 118)">art. 118</a> zd. pierwsze <em> <!-- -->in fine</em> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">k.p.c.</a>). Bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 120;art. 120 § 1)">art. 120 § 1 k.c.</a>), jednakże koniec terminu przedawnienia przypada na ostatni dzień roku kalendarzowego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 118)">art. 118</a> zd. drugie <em> <!-- -->in principio</em> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">k.p.c.</a>). Zgodnie z pozwem roszczenie stało się wymagalne 9 czerwca 2019 roku, co oznacza, że roszczenie przedawniało się z upływem 31 grudnia 2022 roku.</p> <p>Przed upływem tej daty powód zdążył wnieść pozew o to samo roszczenie w elektronicznym postępowaniu upominawczym, co miało przerwać bieg przedawnienia roszczenia (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 123;art. 123 § 1)">art. 123 § 1 k.c.</a>). W swoim wywodzie pełnomocnik powoda zapomniał jednak o istotnych regulacjach procesowych, które wpływają na kształt materialnoprawnej instytucji przedawnienia.</p> <p>Proces toczący się w elektronicznym postępowaniu upominawczym został prawomocnie umorzony 14 września 2021 roku. Zgodnie z ogólną regułą, którą można wywieść z przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">Kodeksu postępowania cywilnego</a>, umorzenie postępowania nie pozbawia powoda prawa ponownego wytoczenia powództwa, jednakże poprzedni pozew nie wywołuje żadnych skutków, które ustawa wiąże z wytoczeniem powództwa. Tak jest w przypadku umorzenia postępowania zawieszonego w pierwszej instancji (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 182;art. 182 § 2)">art. 182 § 2 k.p.c.</a>) czy umorzenia wskutek cofnięcia pozwu (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 203;art. 203 § 1)">art. 203 § 1</a> zd. pierwsze <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">k.p.c.</a>). Zgodnie natomiast z regulacją szczególną opisaną w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 505(37);art. 505(37) § 2)">art. 505^{<!-- -->37} § 2 k.p.c.</a> w brzmieniu obowiązującym od 7 lutego 2020 roku jeżeli w terminie trzech miesięcy od dnia wydania postanowienia o umorzeniu elektronicznego postępowania upominawczego powód wniesie pozew przeciwko pozwanemu o to samo roszczenie w postępowaniu innym niż elektroniczne postępowanie upominawcze, skutki prawne, które ustawa wiąże z wytoczeniem powództwa, następują z dniem wniesienia pozwu w elektronicznym postępowaniu upominawczym.</p> <p>Wszystkie te przepisy – odczytując je łącznie – należy rozumieć w ten sposób, że by powołać się na przerwę biegu przedawnienia wskutek złożenia pozwu w elektronicznym postępowaniu upominawczym, należy złożyć kolejny pozew o to samo roszczenie w terminie 3 miesięcy od dnia wydania postanowienia o umorzeniu postępowania. Przerwa biegu przedawnienia ma tu charakter warunkowy. W innym przypadku do głosu dojdzie ogólna regulacja niwecząca skutek przerwy biegu przedawnienia. Uprzedzając jeszcze w tym miejscu ewentualne krytyczne uwagi z powołaniem się na uchwałę Sądu Najwyższego z 21 listopada 2013 roku (sygn. akt III CZP 66/13) - dotyczyło ono poprzednio obowiązującego brzmienia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 505(37);art. 505(37) § 2)">art. 505^{<!-- -->37} § 2 k.p.c.</a> i dlatego nie mogło mieć ono przełożenia na niniejszą sprawę.</p> <p>Powodowi termin do wniesienia pozwu upływał 14 grudnia 2021 roku. Skoro niniejszy pozew został nadany dopiero 6 sierpnia 2024 roku, to cesjonariusz nie może się powoływać na przerwę biegu przedawnienia wywołaną wniesieniem pozwu w elektronicznym postępowaniu upominawczym. To zaś oznaczało, że bieg terminu przedawnienia jako ostatecznie nieprzerwany upłynął 31 grudnia 2022 roku. W chwili wnoszenia przedmiotowego pozwu dochodzone roszczenie było już przedawnione.</p> <p>Od pozwanego zatem, mimo że był zobowiązany do zwrotu pożyczki na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 720;art. 720 § 1)">art. 720 § 1 k.c.</a> w reżimie ustawy z dnia 12 maja 2011 roku ustawy o kredycie konsumenckim (t.j. Dz.U. 2016, nr 1528) – także wobec powoda jako cesjonariusza (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509;art. 509 § 1)">art. 509 § 1 k.c.</a>) – nie można się już domagać zaspokojenia roszczenia (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 117;art. 117 § 2(1))">art. 117 § 2^{<!-- -->1} k.c.</a>). Z tych względów powództwo zostało oddalone.</p> <p>SSR Marcin Szymański</p> </div>