Ppolska.starec← UrzadnikLog in

XII Ko 39/24

Common courts2024-10-16
Case number
XII Ko 39/24
Judgment date
2024-10-16
Type
SENTENCE

Summary

zadośćuczynienie za internowanie

Judgment text

<p>Sygn. akt XII Ko 39/24</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 16 października 2024 roku</p> <p>Sąd Okręgowy w Warszawie, XII Wydział Karny w składzie:</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodnicz ący: sędzia del. Anna Kuzaj</strong> </p> <p>Protokolant: Adrian Wykrętowicz, Klaudia Rzadkowska, Monika Raczyńska </p> <p>przy udziale Prokuratora: Jarosława Szklarczyka, Marty Sytej, Stanisława Wieśniakowskiego </p> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 18 lipca 2024 r., 21 sierpnia 2024 r., 01 października 2024 r. oraz 15 października 2024 r. w Warszawie</p> <p>sprawy z wniosku <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. W.</span> i <span class="anon-block">A. W.</span> </strong> </p> <p>przeciwko Skarbowi Państwa</p> <p>o zadośćuczynienie wynikłe z pozbawienia <span class="anon-block">I. W. (1)</span> wolności w okresie od dnia 17 grudnia 1946 r. do dnia 28 marca 1947 r. w sprawie o sygn. <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p> <strong> <!-- -->orzeka</strong> </p> <p>I.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19910340149" title="Ustawa z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego - Dz. U. z 1991 r. Nr 34, poz. 149 (art. 8;art. 8 ust. 1)">art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego</a> (Dz. U. z 2024 r. poz. 442) zasądza od Skarbu Państwa na rzecz <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. W.</span> </strong> kwoty 200.000 (dwieście tysięcy) złotych tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę w związku z pozbawieniem wolności ojca wnioskodawcy – <span class="anon-block">I. W. (1)</span>, w okresie od dnia 17 grudnia 1946 r. do dnia 28 marca 1947 r. w sprawie o sygn. <span class="anon-block">(...)</span> Wojskowej Prokuratury Rejonowej w <span class="anon-block">B.</span>;</p> <p>II.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19910340149" title="Ustawa z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego - Dz. U. z 1991 r. Nr 34, poz. 149 (art. 8;art. 8 ust. 1)">art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego</a> (Dz. U. z 2024 r. poz. 442) zasądza od Skarbu Państwa na rzecz <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. W.</span> </strong> kwoty 200.000 (dwieście tysięcy) złotych tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę w związku z pozbawieniem wolności ojca wnioskodawcy – <span class="anon-block">I. W. (1)</span>, w okresie od dnia 17 grudnia 1946 r. do dnia 28 marca 1947 r. w sprawie o sygn. <span class="anon-block">(...)</span> Wojskowej Prokuratury Rejonowej w <span class="anon-block">B.</span>;</p> <p>III.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 554;art. 554 § 4)">art. 554 § 4 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19910340149" title="Ustawa z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego - Dz. U. z 1991 r. Nr 34, poz. 149 (art. 8;art. 8 ust. 3)">art. 8 ust. 3 ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego</a> zasądza od Skarbu Państwa na rzecz <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. W.</span> </strong> kwotę 384 (trzysta osiemdziesiąt cztery) złote z tytułu ustanowienia pełnomocnika w sprawie;</p> <p>IV.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 554;art. 554 § 4)">art. 554 § 4 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19910340149" title="Ustawa z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego - Dz. U. z 1991 r. Nr 34, poz. 149 (art. 8;art. 8 ust. 3)">art. 8 ust. 3 ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego</a> zasądza od Skarbu Państwa na rzecz <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. W.</span> </strong> kwotę 384 (trzysta osiemdziesiąt cztery) złote z tytułu ustanowienia pełnomocnika w sprawie;</p> <p>V.  na postawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 554;art. 554 § 4)">art. 554 § 4 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19910340149" title="Ustawa z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego - Dz. U. z 1991 r. Nr 34, poz. 149 (art. 8;art. 8 ust. 3)">art. 8 ust. 3 ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego</a> kosztami sądowymi obciąża Skarb Państwa.</p> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="44"/> <col width="284"/> <col width="33"/> <col width="131"/> <col width="187"/> </colgroup> <tr> <td colspan="6"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>Formularz UWO</p> </td> <td colspan="2"> <p>Sygnatura akt</p> </td> <td> <p>XII Ko 39/24</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <strong> <!-- -->WNIOSKODAWCA</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <span class="anon-block">J. W.</span>, <span class="anon-block">A. W.</span> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <strong> <!-- -->ZWIĘZŁE PRZEDSTAWIENIE ZGŁOSZONEGO ŻĄDANIA</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="2"> <p>1.</p> </td> <td colspan="3"> <p>Odszkodowanie (kwota główna)</p> </td> <td colspan="2"> <p>Odsetki</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>1.</p> </td> <td colspan="2"> <p>-</p> </td> <td colspan="2"> <p>-</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> <p>2.</p> </td> <td colspan="3"> <p>Zadośćuczynienie (kwota główna)</p> </td> <td colspan="2"> <p>Odsetki</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>1.</p> </td> <td colspan="2"> <p>200.000,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>-</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>2.</p> </td> <td colspan="2"> <p>200.000,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>-</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="2"> <p>3.</p> </td> <td colspan="3"> <p>Inne</p> </td> <td colspan="2"> </td> </tr> <tr> <td> <p>1.</p> </td> <td colspan="4"> <p>-</p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="82"/> <col width="5"/> <col width="438"/> <col width="98"/> <col width="99"/> </colgroup> <tr> <td colspan="5"> <p> <strong> <!-- -->Ustalenie faktów</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p> <strong> <!-- -->Fakty uznane za udowodnione</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Fakt</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Dowód </em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Numer karty </em> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> <p>3.1.1.</p> </td> <td rowspan="3" colspan="2"> <p> <span class="anon-block">I. W. (1)</span> <span class="anon-block">urodził się w (...)</span> r. Od ok. 1917/1918 r. przez ok. 7 lat służył w Wojsku Polskim. Ożenił się i miał czterech synów (<span class="anon-block">Z.</span>, ur. <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">K.</span>, ur. <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">A.</span>, ur. <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">J.</span>, ur. <span class="anon-block">(...)</span>) i <span class="anon-block">(...)</span> (<span class="anon-block">G.</span>). Mieszkał we wsi <span class="anon-block">W.</span> (powiat <span class="anon-block"> (...)</span> ówczesnego województwa <span class="anon-block"> (...)</span>) i prowadził gospodarstwo rolne.</p> </td> <td> <p>zeznania <span class="anon-block">A. W.</span> </p> </td> <td> <p>71-72</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>zeznania <span class="anon-block">J. W.</span> </p> </td> <td> <p>72-73, 74-75 (akta Ns 35.2022)</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>odpisy akt stanu cywilnego</p> </td> <td> <p>21, 22, 65c, 81, 82</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="2"> <p>3.1.2.</p> </td> <td rowspan="2" colspan="2"> <p>Podczas II wojny światowej oraz w okresie tuż po jej zakończeniu <span class="anon-block">I. W. (1)</span> oraz inni członkowie jego rodziny pomagali działającym w okolicy oddziałom partyzanckim, ukrywając partyzantów, dostarczając oddziałom żywność, pomagając w ukrywaniu broni i oporządzenia wojskowego.</p> </td> <td> <p>zeznania <span class="anon-block">A. W.</span> </p> </td> <td> <p>71-72</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>zeznania <span class="anon-block">J. W.</span> </p> </td> <td> <p>72-73, 74-75 (akta Ns 35.2022)</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> <p>3.1.3.</p> </td> <td rowspan="3" colspan="2"> <p>W dniu 17 grudnia 1946 r. <span class="anon-block">I. W. (1)</span> został zatrzymany przez funkcjonariuszy Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w <span class="anon-block">W.</span>. Razem z nim został zatrzymany jego syn, <span class="anon-block">A. W.</span>. <span class="anon-block">I. W. (1)</span> został zatrzymany jako "współpracownik bandy <span class="anon-block">L.</span>". Został tymczasowo aresztowany i osadzonym w <span class="anon-block">W.</span>jako podejrzany o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1 m)">art. 4 § 1 m.k.k.</a> </p> </td> <td> <p>zeznania <span class="anon-block">A. W.</span> </p> </td> <td> <p>71-72</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>zeznania <span class="anon-block">J. W.</span> </p> </td> <td> <p>72-73, 74-75 (akta Ns 35.2022)</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>dokumentacja IPN</p> </td> <td> <p>6, 25, 29-30, 31, 32-33, 43, 58, 61, 71-72 (akta Ns 35.2022)</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="2"> <p>3.1.4.</p> </td> <td rowspan="2" colspan="2"> <p> <span class="anon-block">I. W. (1)</span> wraz z synem <span class="anon-block">A.</span> zostali umieszczeni w celi, w której łącznie przebywało 36 osób. W budynku nie było ogrzewania. Z powodu dużej ilości osób w celi nie było czym oddychać, a oddechy powodowały topienie zmarzliny (była zima), przez co niewybetonowana podłoga zmieniała się w błoto. Wspólny szalet był umieszczony w celi. Za jedzenie dawano 1 kg chleba na 12 osób oraz zupę, którą stanowiła kasza wsypana na gorącą wodę (niegotowana). Więźniowie byli często bici kijami i rękami. Więźniowie pozostawali w tych samych ubraniach, w których zostali aresztowani. Nie dostawali środków czystości, myto się śniegiem. W celi nie było łóżek, spano na siedząco albo stojąco. Nie można było wychodzić na spacery.</p> <p> <span class="anon-block">A. W.</span> został zwolniony w okolicach 6 stycznia 1947 r. <span class="anon-block">I. W. (1)</span> pozostał w areszcie i został umieszczony w separatce o wymiarach 1 m x 1 m. Nie było ogrzewania, a woda sięgała do kolan. Był tylko jeden stołek. <span class="anon-block">I. W. (1)</span> był często przesłuchiwany i bity podczas przesłuchań. Łamano mu palce. Przesłuchujący chcieli uzyskać informacje o partyzantach, ale <span class="anon-block">I. W. (1)</span> nic nie zeznał.</p> </td> <td> <p>zeznania <span class="anon-block">A. W.</span> </p> </td> <td> <p>71-72</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>zeznania <span class="anon-block">J. W.</span> </p> </td> <td> <p>72-73, 74-75 (akta Ns 35.2022)</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>3.1.5.</p> </td> <td colspan="2"> <p>Postępowanie karne przeciwko <span class="anon-block">I. W. (1)</span> prowadziła Wojskowa Prokuratura Rejonowa w <span class="anon-block">B.</span> pod sygn. <span class="anon-block">(...)</span>. Postępowanie zostało umorzone w dniu 27 marca 1947 r. <span class="anon-block">I. W. (1)</span> został zwolniony w dniu 28 marca 1947 r.</p> </td> <td> <p>dokumentacja IPN</p> </td> <td> <p>71-72 (akta Ns 35.2022)</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="2"> <p>3.1.6.</p> </td> <td rowspan="2" colspan="2"> <p>Po opuszczeniu aresztu <span class="anon-block">I. W. (1)</span> miał odmrożone nogi, a w ranach zalęgły się robaki. Nie wrócił już do pracy na roli. Był w kiepskiej kondycji psychicznej i fizycznej. Stracił zęby, miał problemy z chodzeniem, trzęsły mu się ręce. Musiał sprzedać gospodarstwo rolne. Zmarł w <span class="anon-block">(...)</span> r.</p> </td> <td> <p>zeznania <span class="anon-block">A. W.</span> </p> </td> <td> <p>71-72</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>zeznania <span class="anon-block">J. W.</span> </p> </td> <td> <p>72-73, 74-75 (akta Ns 35.2022)</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="2"> <p>3.1.7.</p> </td> <td rowspan="2" colspan="2"> <p>Akta postępowania przeciwko <span class="anon-block">I. W. (1)</span> o sygn. <span class="anon-block">(...)</span> zostały zniszczone w 1975 r.</p> <p>Zarządzeniem z dni 2 listopada 2022r. prokurator Oddziałowej Komisji ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w <span class="anon-block">B.</span>, w sprawie o sygn. akt Ns 35.2022, wykreślił z rejestru materiały dot. uznania za nieważne orzeczenia wydanego wobec <span class="anon-block">I. W. (1)</span> z uwagi na brak danych pozwalających na ustalenie treści i podstawy umorzenia postępowania przeciwko w/w, a co za tym idzie niemożności stwierdzenia, czy orzeczenie to podlega unieważnieniu na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19910340149" title="Ustawa z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego - Dz. U. z 1991 r. Nr 34, poz. 149 ()">ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego</a>.</p> </td> <td> <p>dokumentacja IPN</p> </td> <td> <p>26-28 (akta Ns 35.2022)</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>zarządzenie z dn. 02.11.2022r.</p> </td> <td> <p>83-86 (akta Ns 35.2022)</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>3.1.8.</p> </td> <td colspan="2"> <p>Zeznania <span class="anon-block">A. W.</span>, z uwagi na jego aktualny stan psychiczny oraz demonstrowany poziom funkcjonowania poznawczego, mogą stanowić wartościowy materiał dla potrzeb postępowania.</p> </td> <td> <p>opinia sądowo-psychologiczna</p> </td> <td> <p>91-94</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p> <strong> <!-- -->Fakty uznane za nieudowodnione</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Fakt</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Dowód </em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Numer karty </em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>3.2.1.</p> </td> <td> </td> <td> </td> <td> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="55"/> <col width="21"/> <col width="121"/> <col width="131"/> <col width="88"/> <col width="263"/> </colgroup> <tr> <td colspan="7"> <p> <strong> <!-- -->ocena DOWODów</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p> <strong> <!-- -->Dowody będące podstawą ustalenia faktów</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 3.1</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="2"> <p>3.1.1</p> </td> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">A. W.</span> i <span class="anon-block">J. W.</span> </p> </td> <td colspan="3"> <p>Sąd dał wiarę zeznaniom wnioskodawców, albowiem były one logiczne i spójne, korespondowały także z pozostałym materiałem dowodowym zebranym w sprawie.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>opinia sądowo-psychologiczna</p> </td> <td colspan="3"> <p>Brak podstaw do kwestionowania wiarygodności i rzetelności opinii.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>odpisy akt stanu cywilnego, dokumentacja IPN</p> </td> <td colspan="3"> <p>Brak podstaw do kwestionowania wiarygodności tych dokumentów.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p> <strong> <!-- -->Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów<br/>(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 3.1 albo 3.2</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>3.1.1</p> </td> <td colspan="2"> <p>pismo Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych (k. 59a)</p> </td> <td colspan="3"> <p>Dowód nie miał znaczenia na poczynienia ustaleń faktycznych w przedmiotowej sprawie.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p> <strong> <!-- -->PODSTAWA PRAWNA</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p> <em> <!-- -->Odszkodowanie</em> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4"> <p>1.</p> </td> <td colspan="4"> <p>Kwota główna</p> </td> <td colspan="2"> <p>Odsetki</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>1.</p> </td> <td colspan="3"> <p>-</p> </td> <td colspan="2"> <p>-</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach podstawy prawnej</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p>-</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p> <em> <!-- -->Zadośćuczynienie</em> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> <p>2.</p> </td> <td colspan="4"> <p>Kwota główna</p> </td> <td colspan="2"> <p>Odsetki</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>1.</p> </td> <td colspan="3"> <p>200.000,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>brak</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach podstawy prawnej</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> </td> </tr> <tr> <td> <p>2.</p> </td> <td colspan="3"> <p>200.000,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>brak</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach podstawy prawnej</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19910340149" title="Ustawa z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego - Dz. U. z 1991 r. Nr 34, poz. 149 (art. 8;art. 8 ust. 1)">art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego</a> (Dz. U. z 2024 r. poz. 442; dalej: "ustawa lutowa"), osobie, wobec której stwierdzono nieważność orzeczenia, przysługuje od Skarbu Państwa zadośćuczynienie za doznaną krzywdę wynikłe z wydania lub wykonania orzeczenia albo decyzji. W razie śmierci tej osoby uprawnienie to przechodzi na małżonka, dzieci i rodziców.</p> <p>Art. 1 ust. 1 ustawy lutowej stanowi, że uznaje się na nieważne orzeczenia wydane przez polskie organy ścigania i wymiaru sprawiedliwości lub przez organy pozasądowe w okresie od rozpoczęcia ich działalności na ziemiach polskich, począwszy od 1 stycznia 1944 r. do 31 grudnia 1989 r., jeżeli czyn zarzucony lub przypisany był związany z działalnością na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego albo orzeczenie wydano z powodu takiej działalności. Zgodnie z art. 4 ustawy lutowej stwierdzeniu nieważności orzeczenia nie stoi na przeszkodzie wykonanie kary, zastosowanie amnestii lub abolicji, zatarcie skazania, akt łaski, przedawnienie, zadośćuczynienie, śmierć osoby represjonowanej, której orzeczenie dotyczy, zawieszenie postępowania lub jego umorzenie z powodów innych niż te, o których mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 1;art. 17 § 1 pkt. 2)">art. 17 § 1 pkt 1 i 2 k.p.k.</a> </p> <p>W art. 11 ust. 1 ustawy lutowej przewidziano, że przepisy art. 8 tej ustawy mają zastosowanie również wobec osób, co do których zachodzą przesłanki do stwierdzenia nieważności orzeczenia, jeżeli oskarżonego uniewinniono lub postępowanie umorzono z powodów, o których mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 1;art. 17 § 1 pkt. 2)">art. 17 § 1 pkt 1 i 2 k.p.k.</a>, i nie zostało prawomocnie zasądzone odszkodowanie i zadośćuczynienie, a osoby te były zatrzymane lub tymczasowo aresztowane.</p> <p>W przedmiotowej sprawie nie zostało przeprowadzone postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia Wojskowej Prokuratury Rejonowej w <span class="anon-block">B.</span> z dnia 27 marca 1947 r. w sprawie Pr <span class="anon-block"> (...)</span>. <span class="underline"> <!-- --> Prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w <span class="anon-block">B.</span> zarządzeniem z dnia 2 listopada 2022 r., wydanym w sprawie o sygn. Ns 35.2022, wykreślił sprawę jako załatwioną, z uwagi na nieustalenie przyczyny umorzenia postępowania w sprawie Pr <span class="anon-block"> (...)</span>.</span> </p> <p>W ocenie Sądu Okręgowego taka sytuacja nie stoi na przeszkodzie możliwości zasądzenia zadośćuczynienia na rzecz wnioskodawców, albowiem w realiach przedmiotowej sprawy kwestia podstawy prawnej umorzenia postępowania prowadzonego przeciwko <span class="anon-block">I. W. (1)</span> ma znaczenie jedynie dla kwestii wyboru podstawy prawnej zasądzenia zadośćuczynienia, nie zaś na samą możliwość jego zasądzenia lub określenia jego wysokości.</p> <p>Z zebranego materiału dowodowego niezbicie bowiem wynika, że przeciwko <span class="anon-block">I. W. (2)</span> Prokuratura Rejonowa w <span class="anon-block">B.</span> prowadziła pod sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span> postępowanie o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19460300192" title="Dekret z dnia 13 czerwca 1946 r. o przestępstwach szczególnie niebezpiecznych w okresie odbudowy Państwa - Dz. U. z 1946 r. Nr 30, poz. 192 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 dekretu z dnia 13 czerwca 1946 r. o przestępstwach szczególnie niebezpiecznych w okresie odbudowy Państwa</a> (m.<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">k.k.</a>), który przewidywał odpowiedzialność karną osoby, która bez zezwolenia wyrabiała, gromadziła lub przechowywała broń palną, amunicję, materiały lub przyrządy wybuchowe albo inne przedmioty mogące sprowadzić niebezpieczeństwo powszechne. <span class="underline"> <!-- --> Z zachowanych materiałów archiwalnych IPN wynika jednoznacznie, że <span class="anon-block">I. W. (1)</span> został zatrzymany jako "współpracownik bandy <span class="anon-block">L.</span>" (tj. oddziału ppor. <span class="anon-block">H. W.</span>, wchodzącego w skład 6 Wileńskie Brygady WiN), w dokumentach UBP określano go także jako "współpracownika" lub "pomocnika" WiN (k. 25, 29-30, 31, 32, 43 akt Ns 35.2022).</span> Zeznania wnioskodawców również jednoznacznie wskazują, że <span class="anon-block">I. W. (1)</span> udzielał pomocy działającym w okolicy oddziałom partyzanckim, m.in. utrzymywał kontakt z mjr. <span class="anon-block">Z. S.</span> "<span class="anon-block">Ł.</span>", dowódcą 6 Brygady.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Powyższe okoliczności jednoznacznie świadczą, że czyn <span class="anon-block">I. W. (1)</span>, którego dotyczyło postępowanie Pr <span class="anon-block"> (...)</span>, związany był z działalnością na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego.</span> <span class="anon-block"> Zrzeszenie (...)</span>, w ramach którego działał oddział partyzancki, któremu pomagał <span class="anon-block">I. W. (1)</span>, miało za cel odbudowę suwerennego i demokratycznego Państwa Polskiego. Zatrzymanie <span class="anon-block">I. W. (1)</span> jako "współpracownika" WiN jednoznacznie wskazuje, iż stanowiło ono represję za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego.</p> <p>Wprawdzie wypis z repertorium Wojskowej Prokuratury Rejonowej w <span class="anon-block">B.</span> (k. 71-72 akt Ns 35.2022) nie wskazuje wprost, na czym polegał czyn zarzucany <span class="anon-block">I. W. (1)</span>, jednak wskazany w tym repertorium okres pozbawienia <span class="anon-block">I. W. (1)</span> wolności w sprawie odpowiada okresowi pozbawienia wolności <span class="anon-block">I. W. (1)</span> wynikającymi z akt <span class="anon-block"> (...)</span> (k. 25, 29-30, 31, 32, 43), w których <span class="anon-block">I. W. (1)</span> został opisany jako "współpracownik"/"pomocnik" WiN/"bandy <span class="anon-block">L.</span>". Okoliczności te w ocenie Sądu Okręgowego wskazują, że <span class="anon-block">I. W. (1)</span> został zatrzymany jako współpracownik oddziału WiN, a prokurator <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span> zakwalifikował następnie jego zachowanie jako wyczerpujące znamiona czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1 m)">art. 4 § 1 m.k.k.</a> </p> <p>W ocenie Sądu Okręgowego nie ulega zatem wątpliwości, że czyn zarzucany <span class="anon-block">I. W. (1)</span> w sprawie Pr <span class="anon-block"> (...)</span> związany był z jego działalnością na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego i istniały podstawy do stwierdzenia nieważności kończącego to postępowanie postanowienia <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span> z dnia 27 marca 1947 r. na podstawie art. 1 ust. 1 ustawy lutowej.</p> <p>Z treści zarządzenia z dnia 2 listopada 2022 r. (sygn. Ns 35.2022) jednoznacznie wynika, że brak przeprowadzenia postępowania o stwierdzenie nieważności orzeczenia z dnia 27 marca 1947 r. wynikało jedynie z tego powodu, że prokuratorowi nie udało się ustalić, jaka była przyczyna umorzenia postępowania przeciwko ojcu wnioskodawców. Kwestia ta jest o tyle istotna, iż w przypadku stwierdzenia, że podstawą umorzenia postępowania są okoliczności określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 1;art. 17 § 1 pkt. 2)">art. 17 § 1 pkt 1 i 2 k.p.k.</a> (tj. niepopełnienie czynu lub brak znamion czynu zabronionego) nie przeprowadza się postępowania o stwierdzenie nieważności takiego orzeczenia.</p> <p>W ocenie Sądu Okręgowego nieprzeprowadzenie postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia z dni 27 marca 1947 r., ani nieustalenie podstawy umorzenia postępowania przeciwko <span class="anon-block">I. W. (1)</span> nie stoją na przeszkodzenie zasądzeniu zadośćuczynienia w przedmiotowej sprawie. Niezależnie bowiem od tego, jaka była przyczyna umorzenia postępowania w sprawie Pr <span class="anon-block"> (...)</span>, w każdym przypadku wnioskodawcy uzyskaliby prawa do wystąpienia o zadośćuczynienie.</p> <p>Gdyby ustalono, że przyczyna umorzenia postępowania w sprawie Pr <span class="anon-block"> (...)</span> była inna, niż wskazana w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 1;art. 17 § 1 pkt. 2)">art. 17 § 1 pkt 1 i 2 k.p.k.</a>, istniałyby podstawy do stwierdzenia nieważności postanowienia o umorzeniu, gdyż, jak wyżej wskazano, czyn objęty tym postępowaniem niewątpliwie związany był z działalnością na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego, a co za tym idzie - wnioskodawcy zyskaliby prawo żądania zadośćuczynienia na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy lutowej.</p> <p>Gdyby natomiast przyczyną umorzenia postępowania w sprawie Pr <span class="anon-block"> (...)</span> były okoliczności, o których mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 1;art. 17 § 1 pkt. 2)">art. 17 § 1 pkt 1 i 2 k.p.k.</a>, wówczas wnioskodawcy mogliby wystąpić z żądaniem zadośćuczynienia bez konieczności stwierdzenia nieważności postanowienia o umorzeniu, na podstawie art 11 ust. 1 ustawy lutowej, albowiem <span class="anon-block">I. W. (1)</span> był zatrzymany i tymczasowo aresztowany w w/w sprawie.</p> <p>Powyższe jednoznacznie wskazuje, że niezależnie od tego, jaka była przyczyna umorzenia postępowania w sprawie Pr <span class="anon-block"> (...)</span>, wnioskodawcy tak czy inaczej mieliby prawo do żądania zadośćuczynienia. Jedyna różnica dotyczyłaby podstawy przyznania im zadośćuczynienia. W ocenie Sądu niemożność przeprowadzenia postępowania o stwierdzenie nieważności orzeczenia z dnia 27 marca 1947 r. jedynie z tej przyczyny, że nie udało się ustalić podstawy umorzenia, nie może stanowić dla wnioskodawców przeszkody do dochodzenia zadośćuczynienia, tym bardziej, że zebrany materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje, że zachodzą przesłanki do stwierdzenia nieważności orzeczenia z dnia 27 marca 1947 r.</p> <p>Sąd Okręgowy stanął zatem na stanowisku, że wnioskodawcom przysługuje prawo do żądania zadośćuczynienia w związku z pozbawieniem wolności <span class="anon-block">I. W. (1)</span> w sprawie Pr <span class="anon-block"> (...)</span>, przysługuje prawo żądania zadośćuczynienia. Ponieważ w stosunku do <span class="anon-block">I. W. (1)</span> nie przeprowadzono postępowania o stwierdzenie nieważności orzeczenia, podstawą prawną zasądzenia zadośćuczynienia winien być art. 11 ust. 1 w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy lutowej.</p> <p>W tym miejscu Sąd Okręgowy wskazuje, iż w pkt I i II sentencji wyroku z dnia 16 października 2024 r., przy przywołaniu podstawy prawnej rozstrzygnięcia, na skutek omyłki opuszczono art. 11 ust. 1 ustawy lutowej, pozostawiając tylko art. 8 ust. 1 w/w ustawy.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p> <em> <!-- -->Inne</em> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> <p>3.</p> </td> <td> <p>1.</p> </td> <td colspan="5"> <p>-</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach podstawy prawnej</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p>-</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p> <strong> <!-- -->ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU W PRZEDMIOCIE ŻĄDANIA</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach rozstrzygnięcia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p> <em> <!-- -->Odszkodowanie</em> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="2"> <p>1.</p> </td> <td colspan="5"> <p>Kwota główna</p> </td> <td> <p>Odsetki</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>1.</p> </td> <td colspan="4"> <p>-</p> </td> <td> <p>-</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p> <em> <!-- -->Zadośćuczynienie</em> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="2"> <p>2.</p> </td> <td colspan="5"> <p>Kwota główna</p> </td> <td> <p>Odsetki</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>1.</p> </td> <td colspan="4"> <p>Określając wysokość zadośćuczynienia Sąd miał na względzie czas pozbawienia <span class="anon-block">I. W. (1)</span> wolności (ponad 3 miesiące), warunki, w jakich przebywał <span class="anon-block">I. W. (1)</span> podczas pobytu w areszcie, a także skutki pozbawienia wolności dla zdrowia <span class="anon-block">I. W. (1)</span> oraz konsekwencje pozbawienia wolności <span class="anon-block">I. W. (1)</span> dla wnioskodawców.</p> <p>Z zeznań wnioskodawców, co do wiarygodności których Sąd nie ma wątpliwości, wynika, że <span class="anon-block">I. W. (1)</span> był osadzony w ponadprzeciętnie uciążliwych warunkach. <span class="anon-block">I. W. (1)</span> przebywał w ciasnej, nieogrzewanej celi (co stanowiło dodatkową dolegliwość, gdyż <span class="anon-block">I. W. (1)</span> był pozbawiony wolności w miesiącach zimowych), a później został osadzony w separatce o wymiarach ok. 1 m x 1 m. <span class="anon-block">I. W. (1)</span> pozbawiony był możliwości spacerów, mógł spać jedynie na krześle lub na stojąco, nie zapewniano mu należytego wyżywienia i środków higieny. Dodatkowo stosowano wobec niego przemoc fizyczną, w szczególności był bity podczas przesłuchań (łamano mu palce).</p> <p>Pobyt w areszcie odcisnął wyraźne piętno na dalszym życiu <span class="anon-block">I. W. (1)</span>. Stan zdrowia <span class="anon-block">I. W. (1)</span> uniemożliwiał mu dalszą pracę w gospodarstwie rolnym, co w konsekwencji zmusiło go do sprzedaży gospodarstwa. <span class="anon-block">I. W. (1)</span> stracił zęby, miał odmrożone i zarobaczywione nogi, trzęsły mu się ręce. <span class="anon-block">J. W.</span> opisał ojca po opuszczeniu aresztu jako "wrak człowieka" (k. 73).</p> <p>Aresztowanie <span class="anon-block">I. W. (1)</span> miało także wpływ na życie wnioskodawców. <span class="anon-block">A. W.</span> został zatrzymany wraz z ojcem. W swoich zeznaniach opisał, że ojca brakowało, rodzina za nim tęskniła (k. 71). <span class="anon-block">J. W.</span> opisał z kolei, że z powodu aresztowania ojca miał "reperkusje i w szkole i w pracy" (k. 73). Nie ulega wątpliwości, że sam fakt aresztowania ojca musiał znaleźć odbicie w psychice jego synów, z których jeden miał wówczas 16, a drugi 6 lat. Wpływ na psychikę wnioskodawców musiał mieć także stan zdrowia ojca po opuszczeniu aresztu.</p> <p>Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd stanął na stanowisku, że wnioskowane zadośćuczynienie w wysokości 200.000 zł dla każdego z wnioskodawców nie może być w realiach niniejszej sprawy uznane za nadmierne. Warunki, w jakich <span class="anon-block">I. W. (1)</span> był pozbawiony wolności oraz skutki aresztowania dla samego <span class="anon-block">I. W. (1)</span> oraz wnioskodawców w pełni uzasadniają przyznanie wnioskodawcom zadośćuczynienia w żądanej wysokości.</p> </td> <td> <p>Wnioskodawcy nie żądali zasądzenia odsetek.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p> <em> <!-- -->Inne</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>3.</p> </td> <td> <p>1.</p> </td> <td colspan="5"> <p>-</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p> <strong> <!-- -->Inne ROZSTRZYGNIĘCIA Zawarte w WYROKU</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> <td colspan="4"> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="120"/> <col width="602"/> </colgroup> <tr> <td colspan="2"> <p> <strong> <!-- -->KOszty procesu</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>III, IV</p> </td> <td> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 554;art. 554 § 4)">art. 554 § 4</a> zd. drugie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">k.p.k.</a> w zw. z art. 8 ust. 3 ustawy lutowej, w razie uwzględnienia roszczeń choćby w części wnioskodawcy przysługuje od Skarbu Państwa zwrot uzasadnionych wydatków, w tym z tytułu ustanowienia jednego pełnomocnika.</p> <p>W przedmiotowej sprawie jedynym wydatkiem wnioskodawców było ustanowienie pełnomocnika. Sąd zatem zasądził od Skarbu Państwa na rzecz każdego z wnioskodawców zwrot wydatków z tytułu ustanowienia pełnomocnika. Ich wysokość Sąd ustalił w oparciu o § 11 ust. 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2023 r. poz. 1964, z późn. zm.) na kwotę 240 zł, powiększając ją, zgodnie z § 17 pkt 1 w/w rozporządzenia, o 60% w związku z udziałem pełnomocnika w trzech kolejnych terminach rozpraw.</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>V</p> </td> <td> <p>Mając na uwadze, iż stosownie do dyspozycji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 554;art. 554 § 4)">art. 554 § 4</a> zd. pierwsze <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">k.p.k.</a> w zw. z art. 8 ust. 3 ustawy lutowej, postępowanie jest wolne od kosztów sądowych, Sąd kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa.</p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->PODPIS</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> </td> </tr> </table> </div>