I C 1494/20

<p>sygn. akt IC 1494/20</p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">M. G. (1)</span> wniósł pozew przeciwko <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">S.</span> o zapłatę: kwoty 13.000 zł, tytułem zadośćuczynienia za krzywdę, będącą skutkiem wypadku komunikacyjnego z dnia 25.08.2018r., kwoty 947,40 zł, tytułem zwrotu kosztów leczenia, kwoty 6088,80 zł, tytułem zwrotu kosztów dojazdów do placówek medycznych, kwoty 3.997,50 zł, tytułem zwrotu kosztów tłumaczeń dokumentów, przedłożonych w celu likwidacji szkody, kwoty 9.985,28 zł, tytułem utraconej diety pracowniczej, i kwoty 4.964,57 zł, tytułem utraconych zarobków, łącznie 38.983,55 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 26.06.2019r.</p> <p> <span class="anon-block">J. G. (1)</span> wniosła pozew przeciwko <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">S.</span> o zapłatę kwoty 5000 zł, tytułem zadośćuczynienia za krzywdę, będącą skutkiem wypadku w.w. komunikacyjnego, oraz kwoty 1905,83 zł, tytułem zwrotu kosztów leczenia, łącznie 6905,83 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 17.03.2019r.</p> <p>Małoletnia <span class="anon-block">M. G. (2)</span>, reprezentowana przez rodziców <span class="anon-block">M. G. (1)</span> i <span class="anon-block">J. G. (1)</span>, wniosła pozew przeciwko <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">S.</span> o zapłatę kwoty 2000 zł, tytułem zadośćuczynienia za krzywdę, będącą skutkiem wypadku w.w. komunikacyjnego, oraz kwoty 168,90 zł, tytułem zwrotu kosztów leczenia, łącznie 2169,90 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 17.03.2019r.</p> <p>Strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości, zarzucając, że dotychczas wypłaciła już na rzecz powodów <span class="anon-block">M. G. (1)</span> i <span class="anon-block">J. G. (1)</span> odpowiednie zadośćuczynienie – w kwotach odpowiednio 800 zł i 900 zł, a dalsze żądanie z tego tytułu jest wygórowane i nieadekwatne do rozmiarów szkody. Zakwestionowała też w całości roszczenia odszkodowawcze, zarzucając, leczenie w prywatnych placówkach medycznych jest nieuzasadnione, skoro powodowie mogli skorzystać ze świadczeń oferowanych w ramach NFZ. Odnośnie zwrotu kosztów dojazdów, pozwana zarzuciła, że nie korespondują z dokumentacją medyczną, a ponadto brak jest rachunków za paliwo. Co do zwrotu utraconego przez powoda wynagrodzenia, pozwana zarzuciła, że żądanie to jest nieudowodnione co do wysokości. W zakresie roszczenia małoletniej, pozwana zarzuciła, że jego bezzasadność z uwagi na brak dowodów świadczących o doznaniu krzywdy.</p> <p>Sąd ustalił:</p> <p>Na skutek wypadku z dnia 25.08.2018r. powódka <span class="anon-block">J. G. (1)</span> (wówczas 28-letnia) doznała skręcenia kręgosłupa szyjnego i ogólnych potłuczeń.</p> <p>W chwili wypadku powodowie <span class="anon-block">M. G. (1)</span> i <span class="anon-block">J. G. (1)</span> podróżowali samochodem osobowym marki <span class="anon-block">S. (...)</span> wraz z małoletnią, wówczas 6-miesięczną córką <span class="anon-block">M.</span>, zapiętą w foteliku bezpieczeństwa. Z miejsca wypadku obie powódki zostały przewiezione karetką pogotowania do szpitala. Badający dziecko lekarz pediatra nie stwierdził odchyleń w badaniu podmiotowym i przedmiotowym ani niepokojących objawów po obserwacji. Dziecko nie wymagało pilnej hospitalizacji w Oddziale. W razie niepokojących objawów zalecono kontrolę u lekarza w miejscu zamieszkania.</p> <p>Po wypadku powódka <span class="anon-block">J. G. (1)</span> nosiła przez miesiąc miękki kołnierz ortopedyczny, przez 2 tygodnie prowadziła rehabilitację. Leczenie przebiegało w sposób prawidłowy. Po wypadku straciła laktację, korzystała z pomocy psychologa. Stan powódki po leczeniu poprawił się, nie pozostały żadne ograniczenia w zakresie ruchomości kręgosłupa ani osłabienie kończyn górnych. W pierwszym okresie po wypadku, przez 3 tygodnie, powódka miała znacznie ograniczoną sprawność ze względu na silne bóle i konieczność stosowania kołnierza ortopedycznego. Każda czynność, związana z samoobsługą, sprawiała jej trudności, wskazana była pomoc osób trzecich przy ubieraniu się, myciu, przygotowywaniu posiłków. W tym czasie nie powinna była pracować zawodowo (nie korzystała ze zwolnienia z pracy, przebywała na urlopie macierzyńskim). Obecnie funkcjonowanie powódki na co dzień nie jest w żadnym stopniu ograniczone z uwagi na skutki wypadku. Powódka może uprawiać każdy sport bez ograniczeń, korzystać z rozrywek w dotychczasowym zakresie.</p> <p>W związku z silnym stresem spowodowanym wypadkiem, powódka <span class="anon-block">J. G. (1)</span> utraciła laktację. Konsultujący ją po wypadku psycholog stwierdził zaburzenia stresowe pourazowe i przedłużoną reakcję na stres.</p> <p>W ramach leczenia skutków wypadku powódka poniosła koszty leczenia i rehabilitacji w łącznej kwocie 1905,83 zł, w tym terapii manualnej, konsultacji lekarskich i badania USG jamy brzusznej, zakup poduszki ortopedycznej, zakup leków, stosowanych do blokad okołokręgowych i stawowych.</p> <p> <em> <!-- -->Dowód:</em> </p> <p> <em> <!-- -->opinia biegłych sądowych z zakresu neurologii <span class="anon-block">J. W.</span> i ortopedii oraz chirurgii urazowej <span class="anon-block">S. L.</span> (k- 304 i nast.);</em> </p> <p> <em> <!-- -->wynika badania TK kręgosłupa szyjnego <span class="anon-block">J. G.</span>; karta konsultacyjna (k-86v., 87)</em> </p> <p> <em> <!-- -->karta informacyjna świadczenia udzielonego <span class="anon-block">M. G. (2)</span> w Izbie Przyjęć (k-85)</em> </p> <p> <em> <!-- -->karta informacyjna świadczenia udzielonego <span class="anon-block">J. G. (1)</span> w Izbie Przyjęć (k-88)</em> </p> <p> <em> <!-- -->rachunki za konsultacje lekarskie, rehabilitację, zakup sprzętu ortopedycznego (k-76, 77, 77v., 79, 80, 116, 117, 119-121);</em> </p> <p> <em> <!-- -->opinia psychologiczna (k-92,107v.);</em> </p> <p> <em> <!-- -->zeznania świadków: <span class="anon-block">W. G.</span>, <span class="anon-block">E. G.</span> (k-248-250, 260-266), <span class="anon-block">R. G.</span> (k-142v.-143)</em> </p> <p> <em> <!-- -->zeznania powodów (k-277-279).</em> </p> <p>Na skutek wypadku z dnia 25.08.2018r. powód <span class="anon-block">M. G. (1)</span> (wówczas 29-letni) doznał skręcenia kręgosłupa szyjnego (urazu aparatu więzadłowo – mięśniowego kręgosłupa szyjnego z mechanizmu „smagnięcia biczem”) z pourazowym czuciowym zespołem korzeniowym szyjnym, co wywołało na jego zdrowiu długotrwały uszczerbek na zdrowiu w wysokości 2%. Zgodnie z zaleceniem lekarskim powód stosował kołnierz ortopedyczny miękki, leczenie farmakologiczne przeciwbólowe i zabiegi rehabilitacyjne. Stan powoda po leczeniu poprawił się, nie pozostały ograniczenia w zakresie ruchomości kręgosłupa, jedynie osłabienie czucia i drętwienie lewej kończyny górnej. Dotychczas powód nie leczył się z powodu choroby zwyrodnieniowej ani innych chorób kręgosłupa, w wykonanych po wypadku zdjęciach RTG takich zmian nie wykryto.</p> <p>W pierwszym okresie po wypadku, przez 6 tygodni, powód miał znacznie ograniczoną sprawność ze względu na silne bóle i konieczność stosowania kołnierza ortopedycznego. Każda czynność, związana z samoobsługą, sprawiała mu trudności, wskazana była pomoc osób trzecich przy ubieraniu się, myciu, przygotowywaniu posiłków. W tym czasie nie powinien był pracować zawodowo, przebywał na zwolnieniu lekarskim. Funkcjonowanie powoda na co dzień jest ograniczone z uwagi na nadal odczuwane dolegliwości kręgosłupa szyjnego. Rokowania są korzystne, niemniej ograniczenia ruchowe powodują konieczność zachowania wzmożonej ostrożności przy uprawianiu sportu. W przyszłości powód może odczuwać okresowe bóle kręgosłupa szyjnego, również bóle o charakterze korzeniowym promieniujące wzdłuż kończyny górnej lewej. Pełne odzyskanie sprawności organizmu wymaga kontynuowania rehabilitacji, wykonywania ćwiczeń własnych i unikania przeciążeń statycznych.</p> <p>Konsultujący powoda po wypadku psycholog stwierdził występujące u niego zaburzenia stresowe pourazowe i przedłużoną reakcję na stres. Powód odczuwał lęk przed prowadzeniem pojazdu, nasilającą się nerwowość, bezsenność, poczucie uzależnienia od osób trzecich.</p> <p>W ramach leczenia skutków wypadku powód poniósł koszty leczenia i rehabilitacji w łącznej kwocie 947,40 zł, w tym terapii manualnej, konsultacji lekarskich i zakupu poduszki ortopedycznej, zakupu leków oraz konsultacji stomatologicznej, w celu wyjaśnienia dolegliwości, które pojawiły się po wypadku.</p> <p>W związku z wypadkiem powód poniósł koszty dojazdów do placówek medycznych w łącznej kwocie 6088,80 zł oraz koszt tłumaczeń dokumentacji medycznej (po wypadku powodowie leczyli się również w Niemczech, gdzie wówczas mieszkali), w łącznej kwocie 3997,50 zł.</p> <p> <em> <!-- -->Dowód:</em> </p> <p> <em> <!-- -->opinia biegłych sądowych z zakresu neurologii <span class="anon-block">J. W.</span> i ortopedii oraz chirurgii urazowej <span class="anon-block">S. L.</span> (k- 312 i nast.);</em> </p> <p> <em> <!-- -->karta informacyjna świadczenia udzielonego <span class="anon-block">M. G. (1)</span> w Izbie Przyjęć (k-97);</em> </p> <p> <em> <!-- -->rachunek za leczenie, rehabilitację, zakup sprzętu ortoped. (k-75,78,78v.,117,120-121);</em> </p> <p> <em> <!-- -->opinia psychologiczna (k-92,107v.);</em> </p> <p> <em> <!-- -->rachunki za tłumaczenia (k-35-47, 122-123)</em> </p> <p> <em> <!-- -->zeznania świadków: <span class="anon-block">W. G.</span>, <span class="anon-block">E. G.</span> (k-248-250, 260-266), <span class="anon-block">R. G.</span> (k-142v.-143);</em> </p> <p> <em> <!-- -->zeznania powodów (k-277-279).</em> </p> <p>Powodowie zgłosili szkodę u strony pozwanej, jako ubezpieczyciela sprawcy wypadku z tytułu odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych, wnieśli o wypłatę zadośćuczynienia i odszkodowania. Po częściowym uwzględnieniu ich żądań (na podstawie decyzji z 26.03.2019r. i 25.06.2019r.), pismem z dnia 8 stycznia 2020r. powodowie wezwali stronę pozwaną do zapłaty - tytułem zadośćuczynienia - kwoty 2000 zł na rzecz <span class="anon-block">M. G. (2)</span>, kwoty 5000 zł na rzecz <span class="anon-block">J. G. (1)</span> i kwoty 13.000 zł na rzecz <span class="anon-block">M. G. (1)</span>, oraz - tytułem odszkodowania – kwoty 6000 zł, jako poniesionej w związku z dojazdami do placówek medycznych, kwoty 2188,53 zł, tytułem kosztów leczenia <span class="anon-block">M. G. (1)</span>, kwoty 1993,80 zł, tytułem kosztów leczenia <span class="anon-block">J. G. (1)</span>, kwoty 307,24 zł, tytułem kosztów leczenia <span class="anon-block">M. G. (2)</span>, kwoty 482,59 zł, tytułem kosztów rehabilitacji, kwoty 3161,10 zł, tytułem kosztów tłumaczeń, kwoty 9985,28 zł i 4964,57 zł, tytułem utraconych przez <span class="anon-block">M. G. (1)</span> diety pracowniczej i dochodów.</p> <p> <em> <!-- -->Dowód: </em> </p> <p> <em> <!-- -->pismo powodów z dn.21.02.2019r. (k-61-74); pismo powodów z dn. 8 stycznia 2020r. z dowodem nadania (k-51-56).</em> </p> <p>Sąd zważył, co następuje:</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 822;art. 822 § 1;art. 822 § 2)">art. 822 § 1 i 2 k.c.</a> przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ubezpieczyciel zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, wobec których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo ubezpieczony. Jeżeli strony nie umówiły się inaczej, umowa ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej obejmuje szkody, o jakich mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 822 § 1)">§ 1</a>, będące następstwem przewidzianego w umowie zdarzenia, które miało miejsce w okresie ubezpieczenia.</p> <p>W sprawie bezsporne było, że sprawca wypadku z udziałem powodów, miał zawartą umowę ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za skutki wypadków u strony pozwanej, a wypadek miał miejsce w okresie ubezpieczenia.</p> <p>Z uwagi na powyższe strona pozwana, jako ubezpieczyciel odpowiedzialności cywilnej sprawcy wypadku, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 436;art. 436 § 1)">art. 436 § 1 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 435;art. 435 § 1)">art. 435 § 1 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 822;art. 822 § 1;art. 822 § 2)">art. 822 § 1 i 2 k.c.</a> ponosi odpowiedzialność za szkody, wyrządzone u powodów.</p> <p>Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 445;art. 445 § 1)">art. 445 § 1 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 444;art. 444 § 1)">art. 444 § 1 k.c.</a> stanowi, że Sąd może przyznać poszkodowanemu, w razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia odpowiednią sumę, tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę. Chodzi tu o krzywdę (szkodę niemajątkową) ujmowaną jako cierpienie fizyczne, a więc ból i inne dolegliwości, oraz cierpienie psychiczne, to jest ujemne uczucia, przeżywane w związku cierpieniami fizycznymi. Zadośćuczynienie przyznawane jednorazowo stanowić ma rekompensatę za całą krzywdę. Ma na celu przede wszystkim złagodzenie doznanych cierpień, a jego wysokość musi uwzględniać stopień doznanej krzywdy, rodzaj naruszonego dobra, zakres i rodzaj rozstroju zdrowia, czas trwania cierpień, wiek pokrzywdzonego, intensywność ujemnych doznań fizycznych i psychicznych, rokowania na przyszłość. Takie stanowisko wyraził także Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 20 kwietnia 2006, sygn. akt. IV CSK 99/05 i Sąd Apelacyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 08 lutego 2006 r. sygn. akt. I A Ca 1131/05.</p> <p>Skutki wypadku na zdrowiu powodów <span class="anon-block">J. G. (1)</span> i <span class="anon-block">M. G. (1)</span>, opisane wyżej, ustalono w oparciu o dowody z opinii biegłych lekarzy, dołączoną do akt dokumentację medyczną, zeznania w.w. świadków oraz zeznania powodów. W następstwie wypadku powodowie doznali rozstroju zdrowia, związanego z urazem kręgosłupa, co ujemnie wpłynęło na ich funkcjonowanie w życiu codziennym osobistym i zawodowym. Dotychczasową aktywność i sprawność fizyczną ograniczyły występujące od dnia wypadku dolegliwości bólowe, mające związek z wypadkiem z dnia 25.08.2018r.; powodowie mieli znacznie ograniczoną sprawność ze względu na silne bóle i konieczność stosowania kołnierza ortopedycznego. Każda czynność, związana z samoobsługą, sprawiała im trudności, wskazana była pomoc osób trzecich przy ubieraniu się, myciu, przygotowywaniu posiłków, a także przy opiece nad 6-miesięczną córką. W tym czasie nie powinni byli pracować zawodowo. Odpowiednio wcześnie wdrożona rehabilitacja spowodowała poprawę stanu zdrowia powodów, przy czym w przypadku <span class="anon-block">M. G. (1)</span>, u którego dolegliwości ze strony kręgosłupa szyjnego jeszcze w pełni nie ustąpiły i powodują ograniczenia ruchomości, pełny powrót do sprawności wymaga kontynuowania rehabilitacji i ćwiczeń własnych, konieczne jest też zachowania wzmożonej ostrożności przy uprawianiu sportu.</p> <p>Sąd miał na uwadze, że doznane urazy nie spowodowały u powódki <span class="anon-block">J. G. (1)</span> uszczerbku na zdrowiu, zaś u powoda uszczerbek ten, jako długotrwały, został oceniony przez biegłych lekarzy na 2%. Istotnym jest jednak, że na skutek przedmiotowego wypadku doszło u nich do powstania rozstroju zdrowia, towarzyszyły im (obiektywnie uzasadnione) dolegliwości bólowe, zaburzenia stresowe pourazowe, doświadczyli ograniczeń w życiu codziennym, których źródłem było zdarzenie, wywołane przez sprawcę, ubezpieczonego u strony pozwanej. W tych okolicznościach Sąd doszedł do przekonania, że adekwatnym do doznanej krzywdy będzie zadośćuczynienie w wysokości, żądanej przez powodów, przy uwzględnieniu dotychczas wypłaconych przez pozwaną z tego tytułu kwot (800 zł i 900 zł), które w świetle przeprowadzonych dowodów, w szczególności opinii biegłych, jawią się jako rażąco zaniżone, nieadekwatne do rozmiaru krzywdy. Zasądzone zadośćuczynienie, mające na celu złagodzenie cierpień, ma charakter całościowy i powinno stanowić rekompensatę pieniężną za całą doznaną krzywdę. Jednocześnie trzeba zaakcentować, iż zadośćuczynienie ma przede wszystkim charakter kompensacyjny i tym samym jego wysokość musi przedstawiać jakąś ekonomicznie odczuwalną wartość majątkową, choć nie może ona być nadmierna w stosunku do doznanej krzywdy i aktualnych stosunków majątkowych społeczeństwa, czyli winna być utrzymana w rozsądnych granicach.</p> <p>Na uwzględnienie zasługiwały także powództwa <span class="anon-block">J. G. (1)</span> i <span class="anon-block">M. G. (1)</span> o zapłatę odszkodowania, tytułem zwrotu kosztów leczenia i rehabilitacji, w kwotach odpowiednio 1905,83 zł i 947,40 zł. Zgodnie z przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 444;art. 444 § 1)">art. 444 § 1 k.c.</a> naprawienie szkody obejmuje także zwrot wszelkich wydatków, poniesionych przez poszkodowanego w związku z leczeniem i rehabilitacją.</p> <p>Koszty leczenia, poniesione przez powodów, udokumentowane rachunkami, pozostają w związku przyczynowym z przedmiotowym wypadkiem, co wynika z opinii biegłych lekarzy. Całość leczenia, diagnostyki i rehabilitacji ma związek z tym wypadkiem i jest ciągiem logicznych jego następstw. Koszty te wywołane były potrzebą leczenie skutków tego wypadku i w konsekwencji doprowadziły do poprawy stanu do zdrowia (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 361;art. 361 § 1)">art. 361 § 1 kc</a>). Ponieważ powszechnie wiadomo, jak długich okresów oczekiwania wymaga wizyta u specjalisty, podjęcie przez powodów leczenia prywatnego było w pełni uzasadnione. Strona pozwana nie podniosła zarzutu zapłaty w tym zakresie. Twierdziła, że część wydatków poniesionych na leczenie powodów zwróciła, nie podniosła jednak, że są to te same koszty, których powodowie żądali w pozwie.</p> <p>Strona pozwana zarzuciła jedynie, że konsultacje lekarskie i rehabilitacja, jako świadczenia standardowe, są refundowane przez NFZ i osoba poszkodowana nie jest zobowiązana pokrywać wskazanych kosztów własnymi środkami pieniężnymi. Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 444;art. 444 § 1;art. 444 § 1 zd. 2)">art. 444§ 1 zd. 2 kc</a> nie uzależnia przewidzianych w nim roszczeń od istnienia potencjalnej możliwości pokrycia kosztów leczenia ze środków publicznych. To zobowiązany do naprawienia szkody musi wykazać, że koszty leczenia poszkodowanego zostaną w całości pokryte z takich właśnie środków (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 kc</a>). To pozwanego obciążał zatem ciężar dowodu, że zgłoszone przez powodów sumy nie były im potrzebne na koszty leczenia, ponieważ mogły być one pokryte ze środków publicznych (por. wyrok SA w Lublinie z dnia 7.11.2013r., I ACa 145/13, LEX nr 1400380). Skoro pozwana w niniejszej sprawie okoliczności tych nie wykazała, Sąd zasądził na rzecz powodów żądane kwoty, tytułem zwrotu kosztów leczenia (1905,83 zł – co do powódki; 967,40 zł co do powoda).</p> <p>Zgodnie z przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 444;art. 444 § 1)">art. 444 § 1 kc</a>, naprawienie szkody obejmuje także zwrot wszelkich wydatków, poniesionych przez poszkodowanego w związku z leczeniem i rehabilitacją oraz inne dodatkowe koszty, związane z doznanym uszczerbkiem. Uwzględniając treść przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 361;art. 361 § 2)">art. 361§2 kc</a>, należne powodowi odszkodowanie obejmuje także kwotę 6088,80 zł, tytułem zwrotu kosztów dojazdów do placówek medycznych, w związku z leczeniem skutków wypadku. Okoliczności te powód wykazał dokumentacją medyczną oraz dowodami z zeznań w.w. świadków i swoimi zeznaniami. Strona pozwana zarzuciła w tym zakresie, że zgłoszone przez powoda koszty nie korespondują z dokumentacją medyczną i brak jest rachunków za paliwo. Uwzględniając jednak treść przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 322)">art. 322 kpc</a>, przyjmując, że ścisłe udowodnienie żądania było tu nader utrudnione, Sąd zasądził całą kwotą żądaną w pozwie. Należne powodowi odszkodowanie obejmuje także zwrot wydatków, poniesionych na tłumaczenie dokumentacji medycznej (po wypadku powodowie bowiem leczyli się również w Niemczech, gdzie wówczas mieszkali), w łącznej kwocie 3997,50 zł, w oparciu o przedłożone rachunki i dowód z zeznań powoda. Strona pozwana nie kwestionowała tych okoliczności i nie przedstawiła w tej części żadnych zarzutów w odpowiedzi na pozew.</p> <p>Strona pozwana, jako ubezpieczyciel sprawcy wypadku, miała obowiązek spełnić stosowne świadczenie odszkodowawcze w terminie 30 dni, licząc od zawiadomienia o szkodzie i wezwania do zapłaty (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 817;art. 817 § 1)">art. 817§1 kc</a>). Bezspornym było, że powodowie zgłosili szkodę w piśmie z dnia 21.02.2019r., a następnie sprecyzowali żądanie zapłaty, w wyniku odwołania od decyzji pozwanego, w piśmie z 8.01.2020r. W dniu 25.06.2019r., strona pozwana, po przeprowadzeniu postępowania likwidacyjnego, wydała decyzję o przyznaniu powodowi zadośćuczynienia w kwocie 800 zł i częściowym uwzględnieniu żądań odszkodowawczych (k-57-58). Dlatego odsetki ustawowe za opóźnienie od kwot, stanowiących zadośćuczynienie i odszkodowanie w dalszej, niezaspokojonej części, zasądzono zgodnie z żądaniem, zgłoszonym w pozwie, tj. od dnia następnego po wydaniu w.w. decyzji (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1;art. 481 § 2)">art. 481 § 1 i 2 kc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 455)">art. 455 kc</a>). Analogicznie było w przypadku powódki <span class="anon-block">J. G. (1)</span>, co do której strona pozwana wydała decyzję w dniu 26.03.2019r.</p> <p>Sąd nie podziela stanowiska pozwanego, który daty początkowej liczenia odsetek upatrywał w dniu wyrokowania. Zasądzenie odsetek od daty wyrokowania prowadzi w istocie do ich umorzenia za okres przed datą wyroku. Mogłoby to skłaniać stronę pozwaną do jak najdłuższego zwlekania z opóźnionym świadczeniem pieniężnym, w oczekiwaniu na orzeczenie sądu, znoszące obowiązek zapłaty odsetek za wcześniejszy okres. W szczególności odnosi się to do zobowiązania odszkodowawczego ubezpieczycieli, którzy jako profesjonaliści, mają nie tylko możliwość, ale także obowiązek rzetelnego przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego i ustalenia realnej wysokości należnego odszkodowania. Odmowa zasądzenia odsetek do daty wyrokowania pozbawiłaby powodów odsetek za opóźnienie, należnych im na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1)">art. 481 § 1 k.c.</a>, prowadząc do nieuzasadnionego uprzywilejowania strony pozwanej.</p> <p>Sąd oddalił powództwo w części, dotyczącej żądań powoda <span class="anon-block">M. G. (1)</span> o zasądzenie odszkodowania z tytułu utraconych dochodów (w kwotach 9985,28 zł i 4964,57 zł). Na okoliczność wysokości utraconego wynagrodzenia powód zaoferował dowód z opinii biegłego z zakresu finansów i rachunkowości. Na podstawie przeprowadzonego dowodu z opinii biegłej nie można było ustalić jednoznacznie, w jakiej wysokości powód utracił zarobki, co biegła wyjaśniła wyczerpująco w treści opinii, wskazując zarazem na konieczność przedstawienia stosownego zaświadczenia pracodawcy, umożliwiającego wyliczenie adekwatnej kwoty. Powód bez uzasadnionego usprawiedliwienia nie przedstawił koniecznej dokumentacji. W tych okolicznościach, wobec nie wykazania faktu, z którego powód wywodził skutki prawne (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 kc</a>), powództwo w tym zakresie zostało oddalone.</p> <p>Na uwzględnienie nie zasługiwało ponadto w całości powództwo skierowane w imieniu małoletniej <span class="anon-block">M. G. (2)</span> – o zapłatę zadośćuczynienia w kwocie 2000 zł i odszkodowania w kwocie 169,90 zł. Powódka nie przedstawiła dowodów, potwierdzających fakt, że na skutek przedmiotowego wypadku doszło u niej do powstania rozstroju zdrowia (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 445;art. 445 § 1)">art. 445§1</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 444;art. 444 § 1)">art. 444§1 kc</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 kc</a>), w tym dowodu z opinii biegłego lekarza. Z dokumentu w postaci karty informacyjnej świadczenia udzielonego <span class="anon-block">M. G. (2)</span> w szpitalnej Izbie Przyjęć (k-85) wynika, że lekarz pediatra nie stwierdził odchyleń w badaniu podmiotowym i przedmiotowym bezpośrednio po wypadku, ani niepokojących objawów po obserwacji; powódka nie wymagała hospitalizacji. Powódka nie wykazała też, aby później była konsultowana przez lekarza z uwagi na niepokojące objawy, związane z wypadkiem. Nie wykazała też, aby wydatki w kwocie 150 zł, poniesione na fizjoterapię (k.80) i w kwocie 19,90 zł poniesione na zakup leku Ibum (k.119) były wywołane koniecznością leczenia skutków wypadku (brak związku przyczynowego między wypadkiem a szkodą).</p> <p>Orzeczenie w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100 zd. 1 pkt. 4)">pkt IV</a> oparto na przepisach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100;art. 100 zd. 1)">art. 100 zd. 1 kpc</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">98§1 kpc</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108;art. 108 § 1;art. 108 § 1 zd. 2)">art. 108§1 zd. 2 kpc</a>. Orzeczenie w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102 pkt. 5)">pkt V</a> oparto na przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 kpc</a>, nie obciążają małoletniej powódki kosztami przegranego procesu.</p> </div>