XIII Ga 500/24
Common courts2024-10-23
Case number
XIII Ga 500/24
Judgment date
2024-10-23
Type
REASONS
Judges
Paweł Kowalczyk (PRESIDING_JUDGE)
Legal basis
Judgment text
<p>Sygn. akt XIII Ga 500/24</p>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Zaskarżonym wyrokiem z dnia 18 marca 2024 r. wydanym w sprawie V GC 1194/23 <br/>z powództwa <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">G.</span> przeciwko <span class="anon-block"> (...) Spółka Akcyjna</span> w <span class="anon-block">S.</span> o zapłatę <br/>kwoty 5.562,41 zł Sąd Rejonowy w Kaliszu oddalił powództwo (punkt 1. wyroku) oraz zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę 7,38 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania <br/>(punkt 2. wyroku).</p>
<p>Orzeczenie Sądu pierwszej instancji w całości zostało zaskarżone przez powoda <br/>
<span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">G.</span>.</p>
<p>Strona powodowa zarzuciła rozstrzygnięciu Sądu Rejonowego:</p>
<p>a.)
naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, <br/>a w szczególności:</p>
<p>I.
naruszenie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 kpc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 243(1))">art. 243 <sup>
<!-- -->1 </sup>kpc</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 245)">art. 245 kpc</a> <br/>w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 227)">art. 227 kpc</a> poprzez nadużycie zasady swobodnej oceny dowodów w zakresie oceny dowodu z dokumentów w postaci:</p>
<dl>
<dt></dt>
<dd>
<p>wiadomości e mail z dnia 5 września 2023 roku godz. 15:17 wysłanej <br/>przez <span class="anon-block">M. P.</span> (przedstawiciela <span class="anon-block"> serwisu (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> Spółka Komandytowa w <span class="anon-block">Ł.</span>) do pozwanego <span class="anon-block"> (...) Spółka Akcyjna</span> w <span class="anon-block">S.</span> <br/>z załączoną do akceptacji kalkulacją naprawy oraz dokumentacją fotograficzną uszkodzonego pojazdu marki <span class="anon-block">B.</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span>
</p>
</dd>
</dl>
<p>poprzez nieuprawnione przyjęcie, iż pomiędzy <span class="anon-block"> serwisem (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> Spółka Komandytowa w <span class="anon-block">Ł.</span> <br/>a pozwanym <span class="anon-block"> (...) Spółka Akcyjna</span> w <span class="anon-block">S.</span> nie doszło do uzgodnienia kosztów naprawy przed jej rozpoczęciem; tymczasem z powyższych dokumentów jednoznacznie wynika, iż <br/>przed rozpoczęciem naprawy warsztat naprawczy w pełni wyczerpał procedurę uzgadniania kosztów naprawy z pozwanym ubezpieczycielem, gdyż — jak zgodnie przyjmuje się w orzecznictwie sądowym „sama okoliczność zgłoszenia kosztorysu do uzgodnienia przez ubezpieczającego przed podjęciem naprawy <br/>z wyznaczeniem terminu ubezpieczycielowi do objęcia stanowiska spełnia przesłankę uzgodnienia kosztów naprawy i skutkuje rozliczeniem w wariancie serwisowym” (tak m.in. Sąd Okręgowy w Gdańsku w wyroku z dnia 31 stycznia 2012 r. w sprawie o sygnaturze akt XII Ga 622/11) zaś co istotne pozwany <span class="anon-block"> (...) Spółka Akcyjna</span> w <span class="anon-block">S.</span> odpowiedział na tę wiadomość e mail z przesłaną kalkulacją naprawy <br/>i dokumentacją fotograficzną uszkodzonego auta dopiero w dniu 7 listopada <br/>2023 r. akceptując pełen zakres naprawy i redukcją głównie stawki roboczogodziny z poziomu kwoty 340,00 zł netto do kwoty 110,00 zł netto, <br/>podczas gdy przedmiotowa naprawa zakończyła się w dniu 29 września 2023 r. <br/> skoro więc pozwany przewiduje w ogólnych warunkach ubezpieczenia <br/>auto casco obowiązek uzgadniania kosztów naprawy przed jej rozpoczęciem <br/>a gdy warsztat naprawczy rozpoczyna procedurę uzgadniania ubezpieczyciel pozostaje całkowicie bierny wobec takiej inicjatywy, to nie można obarczać negatywnymi konsekwencjami takiego stanu rzeczy ani serwisu naprawczego, <br/>ani ubezpieczonego;</p>
<dl>
<dt></dt>
<dd>
<p>umowy ubezpieczenia auto casco (potwierdzonej <span class="anon-block">polisą (...)</span>) łączącej poszkodowanych z pozwanym <span class="anon-block"> (...) Spółka Akcyjna</span> w <span class="anon-block">S.</span> a zwłaszcza jej części, tj. wzorca umownego w postaci Ogólnych Warunków Ubezpieczeń Komunikacyjnych <span class="anon-block">(...)</span> <br/>(kod:<span class="anon-block">(...)</span> poprzez błędne przyjęcie, iż redakcja ogólnych warunków ubezpieczeń (§ 40 ust. 1 oraz § 41 ust. 3) w zakresie określenia pojęcia „uzgodnienia kosztów naprawy” jest precyzyjna i jednoznaczna, podczas gdy <br/>w treści tych ogólnych warunków ubezpieczeń pozwany ubezpieczyciel (ich autor) nie określił procedury, sposobu ani terminu uzgodnienia kosztów naprawy <br/>a także nie przewidział żadnej możliwości weryfikacji stanowiska ubezpieczyciela, który nie aprobuje przedstawianych mu kosztów naprawy; w tym stanie rzeczy nieprecyzyjna redakcja ogólnych warunków ubezpieczeń auto casco nie może powodować niekorzystnych konsekwencji dla poszkodowanego i dawać uprzywilejowaną pozycję ubezpieczycielowi, który na skutek dowolności <br/>i nadużyć interpretacyjnych w zakresie wykładni ogólnych warunków ubezpieczeń auto casco może jednostronnie i arbitralnie wpływać na wysokość świadczenia ubezpieczeniowego, do zapłaty którego jest zobligowany na mocy ubezpieczenia auto casco;</p>
</dd>
<dt></dt>
<dd>
<p>
<span class="anon-block">faktury VAT nr (...)</span> z dnia 29 września 2023 r. <br/>na kwotę 24.541,33 zł (załącznik do pozwu nr 10);</p>
</dd>
<dt></dt>
<dd>
<p>kalkulacji naprawy nr <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 5 września 2023 r. przedłożoną zakładowi ubezpieczeń przed przystąpieniem do naprawy (załącznik do pozwu <br/>nr 110;</p>
</dd>
<dt></dt>
<dd>
<p>receptury lakieru nr 416 z dnia 10 grudnia 2013 r. (załącznik do pozwu nr 13);</p>
</dd>
<dt></dt>
<dd>
<p>weryfikacji kalkulacji dokonanej przez zakład ubezpieczeń z dnia 7 listopada <br/>2023 r. (załącznik do pozwu nr 15);</p>
</dd>
<dt></dt>
<dd>
<p>informacji o stawkach rynkowych netto za roboczogodzinę prac blacharsko <br/> lakierniczych stosowanych przez innych uczestników rynku od 16 lutego 2023 r. (załącznik do pozwu nr 20);</p>
</dd>
<dt></dt>
<dd>
<p>oświadczenia <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> Spółka Komandytowa w <span class="anon-block">Ł.</span> z dnia 1 lipca 2023 r. dotyczącej stosowanych materiałów lakierniczych (załącznik do pozwu nr 24);</p>
</dd>
<dt></dt>
<dd>
<p>certyfikatu z dnia 21 czerwca 2023 r. dotyczącego zalecenia stosowania wartości współczynnika korelacyjności w kalkulacjach <span class="anon-block">A.</span> w wysokości 134,66 % (załącznik do pozwu nr 25);</p>
</dd>
<dt></dt>
<dd>
<p>komunikatu nr 2 <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 19 września 2018 r. (załącznik do pozwu nr 26);</p>
</dd>
<dt></dt>
<dd>
<p>pisma <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 11 lipca 2017 r. (załącznik nr 3 do pisma procesowego powoda z dnia 22 stycznia 2024 r.)</p>
</dd>
</dl>
<p>poprzez nieuprawnione przyjęcie, iż powód nie wykazał zasadności i wysokości dochodzonego roszczenia, podczas gdy wskazanymi wyżej dowodami z dokumentów powód w pełni wykazał swoje żądanie w zakresie uzasadnionych kosztów naprawy pojazdu, w tym zakwestionowanych przez pozwanego kosztów lakierowania <br/>oraz stawek roboczogodziny;</p>
<p>II.
naruszenie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 278(1))">art. 278 <sup>
<!-- -->(
1 )</sup>kpc</a> poprzez niezastosowanie, a w konsekwencji niezasadne pominięcie dowodu z zaoferowanej przez powódkę opinii biegłego sądowego z innego postępowania tj. opinii biegłego sądowego inż. <span class="anon-block">K. K.</span> z dnia 12 sierpnia 2021 r. i 3 listopada 2021 r. ze sprawy XIII GC <span class="anon-block">(...)</span> Sądu Rejonowego dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi (załącznik nr 2 do pisma procesowego powoda z dnia 22 stycznia 2024 r.), który to dowód w pełni potwierdzał zasadność zastosowania przez <span class="anon-block"> serwis (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> Spółka Komandytowa w <span class="anon-block">Ł.</span> zwiększonego współczynnika odchylenia na materiale lakierniczym w wysokości wynikającej z audytu i certyfikatu <span class="anon-block"> (...)</span>, tj. 134,66 %;</p>
<p>III.
naruszenie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 278)">art. 278 kpc</a> poprzez błędne jego zastosowanie i nieuprawnione przyjęcie, że wysokość kosztów naprawy w niniejszej sprawie mogła być oceniona jedynie przy zaangażowaniu wiadomości specjalnych co wiązało się z koniecznością przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego sądowego do spraw techniki motoryzacyjnej, podczas gdy sporne elementy naprawy mogły i winny być ocenione w oparciu o zaoferowany przez stronę powodową materiał dowodowy <br/>(w szczególności, iż pozwany zakwestionował głownie zwiększony współczynnik odchylenia na materiale lakierniczym oraz wysokość zastosowanych przez serwis stawek roboczogodziny;</p>
<p>b.)
naruszenie prawa materialnego, a w szczególności:</p>
<p>IV.
przepisu art. 15 ust. 3 i ust. 5 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Dz. U. z 2023 r., poz. 656), w świetle którego umowa ubezpieczenia, ogólne warunki ubezpieczenia oraz inne wzorce umowne <br/>są formułowane jednoznacznie i w sposób zrozumiały; postanowienia umowy ubezpieczenia, ogólnych warunków ubezpieczenia oraz innych wzorców umowy sformułowane niejednoznacznie interpretuje się na korzyść ubezpieczającego, ubezpieczonego lub uprawnionego z umowy ubezpieczenia poprzez <br/>jego niezastosowanie i tym samym niezasadne przyjęcie, iż uzgodnienie kosztów naprawy oznacza konieczność akceptacji wszystkich kosztów naprawy <br/>przez ubezpieczyciela, któremu tym samym przyznaje się uprawnienie do wiążącego wpływu na treść i realizację łączącej poszkodowanego z ubezpieczycielem umowy;</p>
<p>V.
przepisu art. 28 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej <br/>i reasekuracyjnej (Dz. U. z 2023 r., poz. 656), zgodnie z którym zakład ubezpieczeń wypłaca odszkodowanie lub świadczenie na podstawie uznania roszczenia uprawnionego z umowy ubezpieczenia, w wyniku ustaleń dokonanych <br/>w przeprowadzonym przez siebie postępowaniu, o którym mowa w art. 29, zawartej <br/>z nim ugody lub prawomocnego orzeczenia sądu poprzez niezastosowanie <br/>i skutkiem powyższego uznanie, iż na ostateczną wysokość odszkodowania musi się zgodzić zakład ubezpieczeń zaś poszkodowany pozbawiony jest prawa do weryfikacji decyzji ubezpieczyciela na drodze postępowania sądowego;</p>
<p>VI.
przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 807;art. 807 § 1)">art. 807 § 1 kc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 805)">art. 805 kc</a> i z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 353(1))">art. 353 <sup>
<!-- -->1 </sup>kc</a> poprzez niezastosowanie <br/>i uznanie, iż postanowienia ogólnych warunków ubezpieczeń auto casco mogą być podstawą do dokonywania przez ubezpieczyciela jednostronnych ustaleń <br/>na niekorzyść ubezpieczonego, podczas gdy nadanie ubezpieczycielowi prawa <br/>do arbitralnej interpretacji i realizacji umowy ubezpieczenia, co gdyby zostało literalnie wyrażone w treści ogólnych warunków ubezpieczeń auto casco <br/> musiałoby zostać uznane za niedozwoloną klauzulę umowną (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 385(3);art. 385(3) pkt. 9)">art. 385 <sup>
<!-- -->3 </sup>pkt 9 kc</a>) <br/>i stałoby w sprzeczności z naturą zobowiązania;</p>
<p>VII.
przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 805)">art. 805kc</a> w zw. z postanowieniami § 41 ust. 3 ogólnych warunków ubezpieczeń auto casco poprzez ich wadliwe zastosowanie oraz postanowieniami <br/>§ 40 ust. 1 ogólnych warunków ubezpieczeń auto casco poprzez ich niezastosowanie i w konsekwencji odmowę przyznania przez Sąd Rejonowy świadczenia ubezpieczeniowego przysługującego w świetle postanowień umowy ubezpieczenia auto casco łączącej ubezpieczającego z pozwanym na skutek błędnego przyjęcia, iż w przedmiotowej sprawie nie doszło do uzgodnienia kosztów naprawy.</p>
<p>Podnosząc wskazane wyżej uchybienia Sądu Rejonowego w Kaliszu, <span class="anon-block"> (...)</span> Spółka <br/>z ograniczoną odpowiedzialnością w <span class="anon-block">G.</span> domagał się zmiany zaskarżonego wyroku <br/>w całości poprzez zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kwoty 5.562,41 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 14 listopada 2023 r. do dnia zapłaty oraz kosztami procesu,<br/> w tym kosztami zastępstwa procesowego za pierwszą instancję według norm przepisanych ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku w całości oraz przekazanie sprawy Sądowi <br/>I instancji do ponownego rozpoznania, Strona powodowa domagała się także zasądzenia <br/>od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania apelacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym według norm przepisanych.</p>
<p>Wobec treści wskazanych wyżej zarzutów apelacyjnych <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">G.</span> domagał się także przeprowadzenia przez Sąd Okręgowy uzupełniającego postepowania dowodowego poprzez dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów, które Sąd pierwszej instancji niezasadnie uznał za „niewystarczające”:</p>
<p>a.)
dowodu z opinii biegłego sądowego z innego postępowania sądowego, tj. opinii biegłego sądowego inż. <span class="anon-block">K. K.</span> z dnia 12 sierpnia 2021 r. i 3 listopada 2021 r. ze sprawy XIII GC <span class="anon-block">(...)</span> Sądu Rejonowego dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi (załącznik nr 2 do pisma procesowego powoda z dnia 22 stycznia 2024 r.);</p>
<p>b.)
dowodu z dokumentów prywatnych:</p>
<dl>
<dt></dt>
<dd>
<p>
<span class="anon-block">faktury VAT nr (...)</span> z dnia 29 września 2023 r. <br/>na kwotę 24.541,33 zł (załącznik do pozwu nr 10);</p>
</dd>
<dt></dt>
<dd>
<p>kalkulacji naprawy nr <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 5 września 2023 r. przedłożoną zakładowi ubezpieczeń przed przystąpieniem do naprawy (załącznik do pozwu nr 11);</p>
</dd>
<dt></dt>
<dd>
<p>receptury lakieru nr 416 z dnia 10 grudnia 2013 r. (załącznik do pozwu nr 13);</p>
</dd>
<dt></dt>
<dd>
<p>weryfikacji kalkulacji dokonanej przez zakład ubezpieczeń z dnia 7 listopada <br/>2023 r. (załącznik do pozwu nr 15);</p>
</dd>
<dt></dt>
<dd>
<p>informacji o stawkach rynkowych netto za roboczogodzinę prac blacharsko <br/> lakierniczych stosowanych przez innych uczestników rynku od 16 lutego 2023 r. (załącznik do pozwu nr 20);</p>
</dd>
<dt></dt>
<dd>
<p>oświadczenia <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> Spółka Komandytowa w <span class="anon-block">Ł.</span> z dnia 1 lipca 2023 r. dotyczącej stosowanych materiałów lakierniczych (załącznik do pozwu nr 24);</p>
</dd>
<dt></dt>
<dd>
<p>certyfikatu z dnia 21 czerwca 2023 r. dotyczącego zalecenia stosowania wartości współczynnika korelacyjności w kalkulacjach <span class="anon-block">A.</span> w wysokości 134,66 % (załącznik do pozwu nr 25);</p>
</dd>
<dt></dt>
<dd>
<p>komunikatu nr 2 <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 19 września 2018 r. (załącznik do pozwu nr 26);</p>
</dd>
<dt></dt>
<dd>
<p>pisma <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 11 lipca 2017 r. (załącznik nr 3 do pisma procesowego powoda z dnia 22 stycznia 2024 r.)</p>
</dd>
</dl>
<p>na fakt wysokości i zasadności kosztów naprawy pojazdu marki <span class="anon-block">B.</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span> po zdarzeniu drogowym z dnia 26 sierpnia 2023 r. powstałych w <span class="anon-block"> serwisie (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> Spółka Komandytowa w <span class="anon-block">Ł.</span> w tym na potwierdzenie zasadności zastosowanej przez ten serwis stawki roboczogodziny (340,00 zł netto) oraz zwiększonego współczynnika odchylenia na materiale lakierniczym (134,66 %).</p>
<p>
<em>
<!-- --> Sąd Okręgowy zważył: </em>
</p>
<p>Apelacja strony powodowej jako niezasadna w oparciu o przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 kpc</a> podlegała oddaleniu.</p>
<p>Rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji pozostaje w zgodzie z przepisami prawa.</p>
<p>Odnosząc się do zarzutów apelacyjnych strony powodowej w pierwszej kolejności należało ocenić zasadność twierdzeń <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">G.</span> dotyczących naruszenia przez Sąd pierwszej instancji przepisów postępowania, gdyż wnioski w tym zakresie – ze swej istoty – determinują rozważania co do pozostałych zarzutów apelacyjnych (dotyczących naruszenia przepisów materialnoprawnych) – bowiem jedynie nieobarczone błędem ustalenia faktyczne (będące wynikiem należycie przeprowadzonego postępowania dowodowego) oraz właściwie przeprowadzona (w granicach statuowanych treścią przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 kpc</a>) ocena dowodów wyznaczają podstawę weryfikacji prawidłowości kwestionowanego rozstrzygnięcia w kontekście twierdzeń o naruszeniu przepisów prawa materialnego.</p>
<p>W przedmiotowej sprawie nie zachodziła potrzeba przeprowadzenia wnioskowanych <br/>w apelacji dowodów – Sad pierwszej instancji dokonał bowiem prawidłowej ich oceny.</p>
<p>Zarzut naruszenia przez Sąd pierwszej instancji przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 kpc</a> nie mógł się ostać. Strona skarżąca upatrywała nadużycia przez Sąd Rejonowy zasady swobodnej oceny dowodów w odniesieniu do oceny dokumentów, która w ocenie <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">G.</span> miała doprowadzić do błędnego przyjęcia przez Sąd Rejonowy jakoby w procesie likwidacji szkody nie doszło do uzgodnienia z pozwanym ubezpieczycielem kosztów naprawy samochodu marki <span class="anon-block">B.</span>. Powód wskazując na zachowanie warsztatu naprawczego, który przesłał pozwanemu kosztorys i wyznaczył mu termin do zajęcia stanowiska twierdził iż wyczerpywało ono statuowany treścią ogólnych warunków ubezpieczenia wymóg uzgodnienia kosztów naprawy. Takie stanowisko <span class="anon-block"> (...)</span> Spółka <br/>z ograniczoną odpowiedzialnością w <span class="anon-block">G.</span> jest oczywiście błędne. Trudno bowiem uznać, forsowaną przez stronę powodową tezę, że samo przesłanie kosztorysu sporządzonego <br/>przez serwis naprawczy (nawet z wyznaczeniem terminu na zajęcie stanowiska <br/>w tym przedmiocie) stanowi uzgodnienie kosztów i sposobu naprawy. W sytuacji, w której serwis naprawczy proponuje koszty naprawy przy stawce tzw. roboczogodziny prac blacharsko – mechanicznych na poziomie kwoty 283,30 zł netto a prac lakierniczych na poziomie <br/>kwoty 340,00 zł netto zaś pozwany ubezpieczyciel godzi się na naprawę przy stawce <br/>tzw. roboczogodziny czynności naprawczych w rozmiarze 110,00 zł netto, nie sposób <br/>jest mówić jakoby pomiędzy tymi podmiotami doszło do uzgodnienia kosztów naprawy pojazdu <span class="anon-block">K. W. (1)</span> i <span class="anon-block">K. W. (2)</span>.</p>
<p>Sąd Rejonowy nie naruszył zasady swobodnej oceny dowodów także gdy chodzi o ocenę postanowień ogólnych warunków ubezpieczenia w zakresie pojęcia „uzgodnienia kosztów naprawy”. Wiążące pozwanego ubezpieczyciela oraz poszkodowanych (a tym samym <br/>ich następców prawnych serwis naprawczy i powoda) zapisy § 40 ust. 1 i § 41 ust. 3 ogólnych warunków ubezpieczenia są jasne i logiczne stanowiąc standardowe klauzule stosowane <br/>w umowach ubezpieczenia dobrowolnego. Istota tych zapisów ogólnych warunków ubezpieczenia sprowadza się do osiągniecia przez poszkodowanych (serwis naprawczy <br/> powoda) oraz ubezpieczyciela kompromisu (zgody) co do wysokości kosztów naprawy pojazdu poszkodowanych. Jest niewątpliwe, iż w realiach przedmiotowej sprawy <br/>taki kompromis nie został osiągnięty i bez znaczenia dla takiej oceny pozostaje okoliczność iż ogólne warunki ubezpieczenia nie przewidywały w swej treści procedury, sposobu <br/>czy też terminu, w ciągu którego takie uzgodnienie miało nastąpić. Serwis naprawczy <br/>oraz pozwany ubezpieczyciel, pomimo braku zapisów ogólnych warunków ubezpieczenia <br/>w zakresie procedury uzgadniania kosztów naprawy samochodu marki <span class="anon-block">B.</span>, uruchomili przecież proces uzgadniania tych kosztów wszak serwis naprawczy przesłał stronie pozwanej kosztorys do weryfikacji zatem miał świadomość tego, pomimo braku stosownych zapisów ogólnych warunków ubezpieczenia, w jaki sposób przeprowadzić procedurę uzgadniania kosztów likwidacji uszkodzeń <span class="anon-block"> (...)</span>.</p>
<p>Przyjęcie w ślad za Sądem pierwszej instancji iż w realiach przedmiotowej sprawy <br/>nie doszło do uzgodnienia kosztów naprawy samochodu <span class="anon-block">K. W. (1)</span> i <span class="anon-block">K. W. (2)</span>, implikuje wniosek odnośnie ustalenia tych wydatków przy zastosowaniu postanowienia § 41 ust. 3 ogólnych warunków ubezpieczenia. W tym miejscu podnieść należy, iż trudno jest zgodzić się z Sądem Rejonowym jakoby brak uzgodnień kosztów naprawy pomiędzy serwisem naprawczym a pozwanym ubezpieczycielem miał uruchamiać procedurę ustalenia kosztów naprawy o jakiej jest mowa w § 40 ust. 1 pkt 1 ogólnych warunków ubezpieczenia wszak określony w tym postanowieniu proces określenia wysokości odszkodowania dotyczy jego ustalenia na podstawie faktur za naprawę pojazdu w przypadku gdy uprzednio „uzgodniono z <span class="anon-block">(...)</span> koszty i sposoby naprawy” co jak wyżej <br/>już wskazano w tej sprawie nie nastąpiło. Skoro tak, to koszty naprawy uszkodzeń <span class="anon-block"> (...)</span> (ponieważ klient udokumentował fakturami naprawę pojazdu dokonaną bez uprzedniego uzgodnienia z <span class="anon-block">(...)</span>) podlegają – po myśli § 41 ust. 3 ogólnych warunków ubezpieczenia weryfikacji do średnich arytmetycznych cen usług naprawczych stosowanych na terenie powiatu właściwego dla miejsca zamieszkania ubezpieczonego zaś ceny części zamiennych <br/>i materiałów (w tym lakierniczych) <span class="anon-block">(...)</span> ustala maksymalnie do wartości brutto cen określonych przez producenta pojazdu pomniejszonych o wartość zużycia eksploatacyjnego, <br/>o którym mowa w § 39 ust. 2 ogólnych warunków ubezpieczenia.</p>
<p>Taki sposób ustalenia wysokości odszkodowania jak słusznie przyjął to Sąd pierwszej instancji (pomimo błędnego zastosowania przepisu określającego wysokość odszkodowania) <br/> czynił całkowicie nieprzydatną dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy opinię biegłego <span class="anon-block">K. K.</span> sporządzoną na potrzeby postępowania prowadzonego przez Sąd Rejonowy dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi pod sygnaturą akt XII GC <span class="anon-block">(...)</span> skoro wysokość odszkodowania w zakresie obejmującym wartość materiałów lakierniczych miała być określona przez producenta pojazdu. Takie sformułowanie ogólnych warunków ubezpieczenia (wszak według ich postanowień miało nastąpić naprawienie szkody właścicieli auta <br/>marki <span class="anon-block">B.</span>) implikuje wniosek, stosownie do którego kwestia stosowania przez serwis naprawczy współczynnika odchylenia na materiały lakiernicze na poziomie 134,66 % pozostaje całkowicie irrelewantna dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy przez co zarzut skarżącego naruszenia przez Sąd Rejonowy przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 278(1))">art. 278 <sup>
<!-- -->(
1)</sup> kpc</a> poprzez pominięcie dowodu z opinii biegłego sądowego z innego postępowania nie mógł zasługiwać na uwzględnienie.</p>
<p>W taki sam sposób należało ocenić zarzut jaki <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">G.</span> stawiał Sądowi pierwszej instancji co do naruszenia przepisu <br/>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 278)">art. 278 kpc</a>. W świetle postanowienia § 41 ust. 3 ogólnych warunków ubezpieczenia (godzi się przypomnieć, iż przewiduje ono konieczność ustalenia odszkodowania gdy chodzi <br/>o wysokość stawki tzw. roboczogodziny czynności naprawczych w oparciu o średnią arytmetyczną cen usług naprawczych stosowanych na terenie powiatu właściwego dla miejsca zamieszkania ubezpieczonego zaś wartość materiałów lakierniczych miała być określona <br/>przez producenta pojazdu) oczywistym jawiła się konieczność ustalenia wysokości odszkodowania (zgodnie z tym postanowieniem umownym) w oparciu o wiadomości specjalne opinię biegłego. Strona powodowa nie zaoferowała materiału dowodowego pozwalającego na ustalenie wysokości refundacji wedle kryteriów statuowanych treścią postanowienia <br/> § 41 ust. 3 ogólnych warunków ubezpieczenia; zaliczka na poczet dowodu z opinii biegłego nie została uiszczona przez <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">G.</span>.</p>
<p>W żadnej mierze także w świetle wyżej wskazanych okoliczności (braku stwierdzenia naruszenia przez Sąd pierwszej instancji przepisów prawa procesowego) nie sposób <br/>jest przyjmować zasadności zarzutów <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">G.</span> odnośnie uchybienia przez Sąd Rejonowy przepisom prawa materialnego. Nigdzie bowiem Sąd ten nie stwierdził jakoby uzgodnienie kosztów naprawy miałoby oznaczać konieczność akceptacji przez serwis naprawczy wszystkich kosztów naprawy wskazanych <br/>przez ubezpieczyciela jak również że ten ostatni musi zgodzić się na ostateczną wysokość odszkodowania przez co poszkodowany miałby być pozbawiony prawa do weryfikacji decyzji pozwanego ubezpieczyciela na drodze postępowania sądowego. O ile bowiem strony umowy ubezpieczenia nie doszłyby do porozumienia w zakresie wysokości kosztów naprawy <br/>(a więc nie uzgodniłyby jej kosztów tak jak miało to miejsce w okolicznościach niniejszej sprawy), poszkodowanym (czy też ich następcy prawnemu powodowi) w żadnej mierze <br/>nie została odebrana droga postępowania sądowego do ustalenia tych kosztów rzecz jednak w tym, iż ich określenie winno uwzględniać postanowienia umowy ubezpieczenia <br/>i jej integralnej części (tj. ogólnych warunków ubezpieczenia) zaś strona powodowa zobowiązana była przedstawić dowody pozwalające na ustalenie rozmiaru odszkodowania zgodnie z tymi regułami. Zaniechanie uczynienia zadość tej powinności przez <span class="anon-block"> (...)</span> Spółka <br/>z ograniczoną odpowiedzialnością w <span class="anon-block">G.</span> skutkować musiało oddaleniem żądania <br/>tego podmiotu.</p>
<p>Brak zasadności zarzutów stawianych w złożonym przez <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">G.</span> środku odwoławczym czyni apelację powoda bezzasadną, <br/>co w świetle przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 kpc</a> prowadzi do jej oddalenia.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Z/ odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi powoda – przez PI</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->23.10.2024 r. </em>
</p>
</div>