II Ca 1148/13

<p>Sygn. akt II Ca 1148/13</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 30 grudnia 2013 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Białymstoku II Wydział Cywilny Odwoławczy</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="167"/> <col width="431"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSO Barbara Puchalska</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie:</p> </td> <td> <p>SSO Bogusław Suter</p> <p>SSO Grażyna Wołosowicz</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>st. sekr. sąd. Ewa Bagieńska</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2013 r. w Białymstoku</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">J. S. (1)</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block"> (...) Company</span> SE w <span class="anon-block">R.</span> </p> <p>o odszkodowania z tytułu wypadków komunikacyjnych</p> <p>na skutek apelacji pozwanego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Białymstoku</p> <p>z dnia 1 października 2013 r. sygn. akt I C 687/13</p> <p>I.  <strong> <!-- -->zmienia zaskarżony wyrok: </strong> </p> <p>1.  <strong> <!-- -->w punkcie 1 o tyle, że zasądzoną w nim kwotę obniża do 1.977,68 (jeden tysiąc dziewięćset siedemdziesiąt siedem i 68/100) złotych; </strong> </p> <p>2.  <strong> <!-- -->w punkcie 2 w ten sposób, że uchyla go; </strong> </p> <p>3.  <strong> <!-- -->w punkcie 3 w ten sposób, że nakazuje pobrać na rzecz Skarbu Państwa (Sądu Rejonowego w Białymstoku) od powoda kwotę 299,58 (dwieście dziewięćdziesiąt dziewięć i 58/100) złotych, a od pozwanego kwotę 135,73 (sto trzydzieści pięć i 73/100) złotych tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych;</strong> </p> <p>II.  <strong> <!-- -->zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 399,00 (trzysta dziewięćdziesiąt dziewięć) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu za II instancję. </strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block">J. S. (1)</span> wniósł pozew przeciwko <span class="anon-block"> (...) Company</span> SE w <span class="anon-block">R.</span>, w którym domagał się zasądzenia od pozwanego na jego rzecz kwoty 5.001 złotych tytułem częściowego odszkodowania wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 11.03.2013 r. do dnia zapłaty. Ponadto wnosił o zasądzenie od pozwanego na jego rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.</p> <p>Pozwany <span class="anon-block"> (...) Company</span> SE w <span class="anon-block">R.</span> w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.</p> <p> <strong> <!-- -->Wyrokiem z dnia 1 października 2013 r. Sąd Rejonowy w Białymstoku zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 5.001 złotych wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 11 marca 2013 r. do dnia zapłaty (pkt I). Zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1.768 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 1.217 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego (pkt II) oraz nakazał pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 435,31 złotych nie uiszczonych kosztów sądowych (pkt III). </strong> </p> <p>Sąd I instancji ustalił, iż w dniu 26.02.2012 r. około godziny 9:15 przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span> z winy <span class="anon-block">A. N.</span>, kierującej pojazdem marki <span class="anon-block">O. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> stanowiącym własność <span class="anon-block">T. N.</span>, doszło do zdarzenia drogowego, w wyniku którego uszkodzeniu uległ pojazd marki <span class="anon-block">F. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> kierowany przez <span class="anon-block">J. S. (1)</span>, a stanowiący własność <span class="anon-block"> (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">W.</span>.</p> <p>W związku z uszkodzeniem pojazdu marki <span class="anon-block">F. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...) Company</span> w <span class="anon-block">R.</span>, będący ubezpieczycielem sprawczyni zdarzenia, zrefundował wartość kosztów naprawy w łącznej kwocie 15.930,41 złotych w ramach ochrony ubezpieczeniowej Autocasco wobec <span class="anon-block"> (...) spółki akcyjnej</span> w <span class="anon-block">W.</span>.</p> <p>W toku postępowania sądowego w sprawie z powództwa <span class="anon-block">J. S. (1)</span> przeciwko <span class="anon-block"> (...) spółce akcyjnej</span> w <span class="anon-block">W.</span> (sygn. akt XI C 1377/12) opierając się na wnioskach wynikających z opinii biegłego sądowego, ustalono wartość naprawy pojazdu na kwotę 23.382,32 złotych. Decyzją z dnia 11 marca 2013 r. <span class="anon-block"> (...) Company</span> w <span class="anon-block">R.</span> odmówił refundacji odszkodowania w tejże wysokości wypłaconej w ramach ubezpieczenia AC uznając, że dokonano pełnej kompensaty szkody.</p> <p>Sąd Rejonowy wskazał, iż wobec niekwestionowanych faktów w postaci zaistnienia szkody, doznanej przez poszkodowanego na skutek uszkodzenia samochodu, jak również odpowiedzialności pozwanego za szkodę, istota sporu sprowadzała się do ustalenia rzeczywistej wartości szkody w pojeździe marki <span class="anon-block">F.</span>, tj. rozmiaru uszkodzeń powstałych na skutek zdarzenia drogowego i kosztu ich usunięcia, jaki wyznacza rozmiar świadczenia odszkodowawczego należnego od zakłady ubezpieczającego odpowiedzialność sprawcy szkody. Na okoliczność ustalenia zakresu i rozmiaru powstałych uszkodzeń, sposobu kwalifikacji naprawy, kosztów naprawy przywracających stan sprzed wypadku, oraz ustalenia, czy możliwa technicznie i ekonomicznie uzasadniona byłaby naprawa pojazdu będącego przedmiotem sprawy, przy użyciu części zamiennych nie sygnowanych logo <span class="anon-block">F.</span> o jakości <span class="anon-block"> (...)</span> i „o porównywalnej jakości” występujących w handlu oraz ustalenia kosztu takiej naprawy, Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego z zakresu techniki samochodowej i ruchu drogowego.</p> <p>Biegły sądowy <span class="anon-block">J. S. (2)</span> w opinii pisemnej wskazał, że wobec nie kwestionowania zakresu, rozmiaru i kwalifikacji naprawy uszkodzeń pojazdu, przyjął on zakres wykazany w materiale dowodowym w aktach sprawy sygn. akt XI C 1377/12. Biegły oszacował koszt naprawy przywracający stan pojazdu jak przed wypadkiem przy użyciu części oryginalnych na kwotę 22.025,95 złotych brutto. Zaznaczył, że zgodnie z raportem optymalizacji <span class="anon-block">(...)</span> dla tego modelu <span class="anon-block">F.</span> na 30 pozycji części zamiennych tylko w 3 przypadkach dostępne są obecnie „zamienniki” W ocenie biegłego w przedmiotowym przypadku brak znaczących efektów ekonomicznych stosowania części zamiennych „o porównywalnej jakości” nie uzasadnia ich zastosowania.</p> <p>Podzielając w pełni wnioski powyższej opinii biegłego Sąd I instancji uznał, że wypłacone do tej pory przez pozwanego odszkodowanie w kwocie 15.930,41 złotych jest zaniżone. Za zasadną przyjął wartość kosztów naprawy pojazdu powoda w wysokości 22.026,95 złotych brutto. Tak ustalona wartość kosztów naprawy pozwala bowiem na przywrócenie pojazdu do stanu sprzed szkody, co jest celem naprawy i nie powoduje wzrostu jego wartości. Z tego względu Sąd Rejonowy uznał za zasadną wysokość żądanego przez powoda odszkodowania w kwocie 5.001 złotych i orzekł jak w sentencji.</p> <p>O kosztach procesu postanowiono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3)">art. 98 § 1 i 3 k.p.c.</a> </p> <p> <strong> <!-- -->Apelację od powyższego wyroku złożył pozwany, zaskarżając go w części tj. w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040540535" title="Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 (art. 5 ust. 1 pkt. 1)">punkcie I</a> w zakresie zasądzającym odszkodowanie ponad kwotę 1.977,68 złotych oraz w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040540535" title="Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 (art. 7 pkt. 2;pkt. 3)">punktach II i III.</a> Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie prawa materialnego i procesowego w postaci <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 363;art. 363 § 1)">art. 363 § 1 k.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040540535" title="Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 (art. 5;art. 5 ust. 1;art. 5 ust. 1 pkt. 1;art. 7;art. 7 pkt. 2;art. 86;art. 86 ust. 1)">art. 5 ust 1 pkt 1, art. 7 pkt 2, art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług</a> poprzez zasądzenie odszkodowania na rzecz powoda, w wysokości uwzględniającej podatek VAT pomimo, że powód nabył wierzytelność o odszkodowanie od <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">W.</span> jako leasingodawcy, będącego podatnikiem podatku od towarów i usług, którego roszczenie ograniczało się wyłącznie do świadczenia w wartości netto. Cedent nie mógł przenieść na cesjonariusza więcej praw, niż sam posiadał, a zatem przelał na jego rzecz – jako właściciel pojazdu i bezpośrednio poszkodowany – przysługujące mu roszczenie o zapłatę odszkodowania nie uwzględniającego w swej wartości cenotwórczego podatku od towarów i usług. </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Podnosząc powyższe, apelujący wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez obniżenie zasądzonej kwoty z 5.001 złotych do kwoty 1.977,68 złotych oraz zmianę orzeczenia o kosztach procesu i kosztach sądowych poprzez ich stosunkowe rozdzielenie stosownie do wyniku sporu oraz zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. </strong> </p> <p>Odpowiedź na apelację złożył powód, wnosząc o jej oddalenie oraz zasądzenie od pozwanego kosztów zastępstwa procesowego za II instancję według norm przepisanych, ewentualnie, o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Apelacja pozwanego zasługiwała na uwzględnienie w całości. </strong> </p> <p>Wskazać trzeba, że istotnie Sąd Rejonowy zasądzając na rzecz powoda częściową kwotę odszkodowania z tytułu uszkodzenia pojazdu marki <span class="anon-block">F.</span> nie wziął pod uwagę faktu, iż legitymacja czynna powoda wynikała z umowy cesji, mocą której leasingodawca <span class="anon-block"> – (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">W.</span> przekazał na rzecz leasingobiorcy (tj. powoda w niniejszej sprawie) uprawnienie do odszkodowania z tytułu likwidacji szkody z OC. Porozumienie do umowy leasingu zostało zawarte w dniu 21 marca 2013 r. i dotyczyło przekazania (cesji) praw do dochodzenia od ubezpieczyciela (pozwanego) roszczeń z tytułu szkody oznaczonej jako <span class="anon-block"> (...)</span>, a wynikającej z uszkodzenia pojazdu marki <span class="anon-block">F.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>.</p> <p>Sąd I instancji pominął również trafnie podnoszoną przez apelującego okoliczność, której nie zaprzeczył powód w złożonej odpowiedzi na apelację, iż <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">W.</span> jest podmiotem zobowiązanym do odprowadzania podatku VAT. Fakt ten wynika m.in. z regulacji ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku VAT (Dz. U. z 2011 r., nr 177, poz. 1054). Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 tejże ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Z kolei w myśl art. 7 ust. 1 pkt 2 przez dostawę towarów, o której mowa powyżej, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione. Wynika z tego, iż umowa leasingu jest przez przepisy ustawy traktowana jak umowa o dostawę towarów, co skutkuje przyjęciem, iż podlega ona opodatkowaniu podatkiem VAT.</p> <p>Dodatkowo wskazać trzeba, że pośrednio o fakcie, że <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">W.</span> jest podatnikiem podatku VAT świadczy treść upoważnienia do odbioru odszkodowania, znajdująca się w aktach szkodowych <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span>, a z którego wynika, iż powód <span class="anon-block">J. S. (1)</span> był zobowiązany do przyjęcia faktury VAT z tytułu naprawy samochodu marki <span class="anon-block">F.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, stanowiącego przedmiot leasingu.</p> <p>Powyższe okoliczności w ocenie Sądu Okręgowego przesądzały o tym, że rzeczywistą wartością szkody w przedmiotowej sprawie, jest wartość wyliczona przez biegłego sądowego w kwocie netto. Skoro bowiem biegły <span class="anon-block">J. S. (2)</span> (którego opinia nie była kwestionowana) wyliczył, że szkoda zamyka się kwotą 17.908,09 złotych netto, zaś do tej pory poszkodowany otrzymał z tytułu ubezpieczenia AC kwotę 15.930,41 złotych, to całkowita likwidacja przedmiotowej szkody wymaga dopłaty przez pozwanego kwoty 1.977,68 złotych, jak to podnosił w apelacji skarżący. Zwrócić należy przy tym uwagę, że w postępowaniu w sprawie z powództwa <span class="anon-block">J. S. (1)</span> przeciwko <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> z tytułu ubezpieczenia AC, jaka toczyła się przed Sądem Rejonowym w Białymstoku (sygn. akt XI C 1377/12) odszkodowanie zostało wypłacone w kwocie netto – była to wysokość ustalona z uwzględnieniem ogólnych warunków umów autocasco, jako kwota netto.</p> <p>W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy uwzględniając apelację pozwanego na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 1)">art. 386 § 1 k.p.c.</a> , zmienił zaskarżone orzeczenie w punkcie I w ten sposób, że zasądzoną w nim kwotę obniżył do 1.977,68 złotych i uchylił punkt II. Przedmiotowe rozstrzygnięcie skutkowało zmianą orzeczenia w zakresie kosztów postępowania przed Sądem I instancji, o których postanowiono na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100)">art. 100 k.p.c.</a> Ostatecznie bowiem powód wygrał proces w 39,55% i w pozostałym zakresie (tj. w 60,45%) winien ponieść jego koszty. Na koszty te złożyły się opłata od pozwu w kwocie 251 złotych, koszty zastępstwa procesowego obu stron po 1.217 złotych oraz koszt na opinii biegłego w kwocie 735,31 złotych – łącznie 3.420,31 złotych. Z tej kwoty powód winien ponieść 2.067,58 złotych (60,45%), zaś poniósł w kwocie 1.768 złotych. Z tego względu należało pobrać od powoda na rzecz Skarbu Państwa kwotę 299,58 złotych, zaś od pozwanego kwotę 135,73 złotych tytułem nie uiszczonych w sprawie kosztów sądowych.</p> <p>O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3)">art. 98 § 1 i 3 k.p.c.</a>, zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik sprawy. Na koszty te złożyły się opłata sądowa od apelacji w kwocie 99 złotych oraz koszty zastępstwa procesowego w kwocie 300 złotych, których wysokość ustalono w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631349" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 (§ 6;§ 6 pkt. 3;§ 12;§ 12 ust. 1;§ 12 ust. 1 pkt. 1)">§ 6 pkt 3 i § 12 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu</a> (Dz. U. z 2013 r., nr 490).</p> </div>