II AKa 416/13

<p>Sygn. akt II AKa 416/13</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 30 grudnia 2013 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="219"/> <col width="398"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSA Jerzy Skorupka (spr.)</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie:</p> </td> <td> <p>SSA Wiesław Pędziwiatr</p> <p>SSO del. do SA Klara Łukaszewska</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>Iwona Łaptus</p> </td> </tr> </table> <p>przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Marka Szczęsnego</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2013 r.</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">P. M.</span> </strong> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art.13 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 kk</a> </p> <p>z powodu apelacji wniesionej przez oskarżonego i pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego</p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu</p> <p>z dnia 27 września 2013 r. sygn. akt III K 163/13</p> <p> <strong> <!-- -->I. zmienia zaskarżony wyrok w punkcie I części rozstrzygającej w ten sposób, że w opisie czynu zamiast słów: „z uwagi na postawę <span class="anon-block">D. K. (1)</span>” stosuje słowa: „z uwagi na dobrowolne odstąpienie od dokonania”, a w podstawie skazania zamiast przepisów „<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 14;art. 14 § 1)">art. 14 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 kk</a>” stosuje przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 kk</a> wymierzając oskarżonemu <span class="anon-block">P. M.</span> karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, stwierdzając, że kara łączna wymierzona temu oskarżonemu w punkcie III zaskarżonego wyroku utraciła moc;</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->II. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">86 § 1 kk</a> łączy oskarżonemu kary pozbawienia wolności wymierzone za czyny opisane w punkcie I niniejszego wyroku oraz w punkcie II części rozstrzygającej zaskarżonego wyroku i wymierza mu karę łączną 3 (trzech) lat pozbawienia wolności; </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->III. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 kk</a> zalicza oskarżonemu na poczet kary łącznej pozbawienia wolności okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 27 marca do dnia 30 grudnia 2013 r.;</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->IV. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->V. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">K. B.</span> 600 zł tytułem kosztów nieopłaconej obrony z urzędu oskarżonego w postępowaniu odwoławczym oraz 138 zł tytułem zwrotu VAT, a nadto zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">K. Ś.</span> 600 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżycielowi posiłkowemu w postępowaniu odwoławczym oraz 138 zł tytułem zwrotu VAT; </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->VI. zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze. </strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">P. M.</span> </strong>został oskarżony o to, że :</p> <p>I.  w dniu 22 lutego 2013 r. we <span class="anon-block">W.</span>, usiłował dokonać rozboju na osobie <span class="anon-block">D. K. (2)</span>, oraz usiłował spowodować ciężki uszczerbek na zdrowiu <span class="anon-block">D. K. (2)</span>, w ten sposób, że w celu dokonania zaboru pieniędzy, kilkakrotnie ugodził <span class="anon-block">D. K. (2)</span> nożem w głowę oraz w szyję, w wyniku czego usiłował spowodować chorobę realnie zagrażającą życiu, a nadto spowodował obrażenia w postaci ran ciętych oraz otarć naskórka na głowie i szyi, a także podbiegnięć krwawych na głowie i szyi, które naruszyły czynności narządów ciała na czas powyżej dni siedmiu, a następnie używał przemocy w postaci szarpania pokrzywdzonego oraz usiłował zabrać w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 14.661 złotych, jednakże zamierzonego celu zaboru pieniędzy nie osiągnął z uwagi na postawę <span class="anon-block">D. K. (2)</span>, czym działał na jego szkodę oraz na szkodę Spółki Akcyjnej <span class="anon-block">(...)</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1)">art. 156 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> </strong> </p> <p>II.  w dniu 4 października 2012 roku we <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, dokonał rozboju na osobie <span class="anon-block">B. D.</span>, w ten sposób, że używając przemocy w postaci wciągnięcia pokrzywdzonego w ustronne miejsce oraz przytrzymując i grożąc dalszym natychmiastowym użyciem przemocy, zabrał w celu przywłaszczenia telefon komórkowy <span class="anon-block">marki S. (...)</span>, o wartości 500 złotych oraz pieniądze w kwocie 100 zł;</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 k.k.</a> </strong> </p> <p>Sąd Okręgowy we Wrocławiu wyrokiem z dnia 27 września 2013 r., III K 163/13:</p> <p>I.  uznał oskarżonego <span class="anon-block">P. M.</span> za winnego tego, że w dniu 22 lutego 2013 r. we <span class="anon-block">W.</span>, usiłował dokonać rozboju na osobie <span class="anon-block">D. K. (2)</span>, w ten sposób, że w celu dokonania zaboru pieniędzy w kwocie 14.661 zł, kilkakrotnie ugodził <span class="anon-block">D. K. (2)</span> nożem w głowę oraz w szyję, w wyniku czego spowodował obrażenia w postaci pionowej rany ciętej prawego policzka o długości 10 cm, rany cięto-kłutej okolicy karkowo-potylicznej lewej o długości około 5,5 cm, linijnego otarcia naskórka okolicy karkowej prawej oraz podbiegnięć krwawych na szyi i w prawej okolicy oczodołowej, które to obrażenia naruszyły czynności narządów ciała pokrzywdzonego na czas powyżej dni siedmiu, jednakże zamierzonego celu nie osiągnął, z uwagi na postawę <span class="anon-block">D. K. (2)</span>, czym działał na jego szkodę oraz na szkodę Spółki Akcyjnej <span class="anon-block">(...)</span>, tj. czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> i za to, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 14;art. 14 § 1)">art. 14 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 kk</a> wymierzył oskarżonemu karę 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności;</p> <p>II.  uznał oskarżonego <span class="anon-block">P. M.</span> za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt II części wstępnej wyroku, tj. występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 kk</a> i za to, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 kk</a> wymierzył oskarżonemu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;</p> <p>III.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 kk</a> połączył oskarżonemu wymierzone w pkt I i II części dyspozytywnej wyroku jednostkowe kary pozbawienia wolności i wymierzył mu karę łączną 6 (sześciu) lat pozbawienia wolności;</p> <p>IV.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 2)">art. 46 § 2 kk</a> orzekł od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">D. K. (2)</span> nawiązkę w kwocie 10.000 zł (dziesięciu tysięcy złotych);</p> <p>V.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 kk</a> zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 27 marca 2013 r. do dnia 27 września 2013 r. ;</p> <p>VI.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 230;art. 230 § 2)">art. 230 § 2 kpk</a> orzekł zwrot dowodów rzeczowych w postaci:</p> <p>a.  bluzy z kapturem koloru szarego z zielonym paskiem, butów koloru brązowo-szarego <span class="anon-block">marki A.</span> oraz spodni dresowych koloru czarnego, ujętych w wykazie dowodów rzeczowych nr II/98/13 pod poz. 1-3 (k. 102) - oskarżonemu <span class="anon-block">P. M.</span>;</p> <p>b.  saszetki koloru czarnego, kurtki koloru granatowego z napisem <span class="anon-block">(...)</span>, latarki koloru czarnego oraz torby koloru czarnego, ujętych w wykazie dowodów rzeczowych nr I/61/13 pod poz. 4, 5 i 7 (k. 102) - Spółce Akcyjnej <span class="anon-block">(...)</span>;</p> <p>c.  czapki koloru czarnego, długopisu, pary rękawiczek oraz bluzy koloru szarego, ujętych w wykazie dowodów rzeczowych nr I/61/13 pod poz. 5 i 6 (k. 102) - <span class="anon-block">D. K. (2)</span>;</p> <p>VII.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820160124" title="Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze - Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 (art. 29;art. 29 ust. 1)">art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze</a> zasądził od Skarbu Państwa na rzecz:</p> <p>a.  adwokata <span class="anon-block">K. B.</span> kwotę 1402,20 zł obejmującą podatek VAT, tytułem nieopłaconej obrony udzielonej z urzędu oskarżonemu <span class="anon-block">P. M.</span>;</p> <p>b.  adwokata <span class="anon-block">K. Ś.</span> kwotę 1.033,20 zł obejmującą podatek VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu pokrzywdzonemu <span class="anon-block">D. K. (2)</span>;</p> <p>VIII.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624)">art. 624 kpk</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 17;art. 17 ust. 1)">art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych</a> zwolnił oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w całości, w tym odstępuje od wymierzania mu opłaty.</p> <p>Z wymienionym wyrokiem nie zgodzili się: oskarżyciel posiłkowy i oskarżony.</p> <p>Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego zaskarżył wyrok w części dotyczącej punktu IV, zarzucając rażącą niewspółmierność środka karnego, tj. orzeczonej nawiązki z kwocie 10.000 zł. w stosunku do stopnia społecznej szkodliwości przestępstwa jakiego dokonał oskarżony <span class="anon-block">P. M.</span> oraz w relacji do celów, jakie ten środek karny winien spełnić w zakresie prewencji szczególnej i społecznego oddziaływania.</p> <p>Podnosząc wymieniony zarzut apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w punkcie IV poprzez orzeczenie od oskarżonego <span class="anon-block">P. M.</span> na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">D. K. (2)</span> nawiązki w kwocie 20.000 zł.</p> <p>Obrońca oskarżonego zaskarżył wyrok w całości, zarzucając:</p> <p>1.  błąd w ustaleniach faktycznych wyrażający się w bezpodstawnym przyjęciu, że oskarżony nie odstąpił dobrowolnie od popełnienia zbrodni opisanej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13§1 KK</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280§2 KK</a>, w sytuacji gdy dowody z zeznań pokrzywdzonego <span class="anon-block">D. K. (2)</span> w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości potwierdzają, że zachowanie oskarżonego nie osiągnęło fazy usiłowania ukończonego i ma cechy dobrowolnego odstąpienia, co w konsekwencji winno prowadzić do zastosowania przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 15;art. 15 § 2)">art. 15§2 KK</a>,</p> <p>2.  rażącą niewspółmierność kary za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280§2 KK</a> polegającą na wymierzeniu skazanemu kary 5 lat pozbawienia wolności i w konsekwencji kary łącznej 6 lat pozbawienia wolności przez niedocenienie znaczenia ustalonych w tej sprawie okoliczności łagodzących takich jak młody wiek skazanego i nieukształtowana ostatecznie psychika, zaś przecenianie wymowy i znaczenia ustalonych przez sąd okoliczności obciążających, co w konsekwencji doprowadziło do wymierzenia ma kary nie odpowiadającej celom i nie uwzględniającej ustawowych dyrektyw wymiaru kary nakazującym zwracać szczególną uwagę na okoliczności czynu i sposób zachowania sprawcy.</p> <p>Podnosząc wymienione zarzuty apelujący wniósł o:</p> <p>1.  zmianę zaskarżonego wyroku w pkt I poprzez wyeliminowanie z podstawy prawnej skazania, czynu od którego dokonania dobrowolnie odstąpiono, tj. zbrodni opisanej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13§1 KK</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280§2 KK</a> i wymierzenie kary na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157§1 KK</a>, bądź</p> <p>2.  zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenie kary za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280§2 KK</a> w dolnych granicach przewidzianych przez ten przepis i orzeczenie kary łącznej z zastosowaniem zasady absorpcji, ewentualnie o</p> <p>3.  uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu we Wrocławiu do ponownego rozpoznania.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny we Wrocławiu zważył co następuje.</strong> </p> <p>Zasadna jest apelacja obrońcy oskarżonego w punkcie I. Uwzględnienie wymienionego zarzutu spowodowało nieaktualność zarzutu postawionego w tej apelacji w punkcie II.</p> <p>Obrońca oskarżonego trafnie podnosi, że zachowanie oskarżonego nie osiągnęło fazy usiłowania ukończonego przestępstwa rozboju z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280§2 KK</a>, gdyż oskarżony dobrowolnie odstąpił od dokonania tego przestępstwa. Zważyć zatem należy, że stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 15;art. 15 § 1)">art. 15§1 KK</a> w wypadku dobrowolnego odstąpienia od dokonania sprawca nie podlega karze za usiłowanie. Bezkarność usiłowania wchodzi więc w rachubę, gdy sprawca dobrowolnie odstąpił od dokonania, a zatem, gdy z własnej woli, bez jakichkolwiek nacisków sytuacyjnych oraz zewnętrznych przeszkód, nie wykonał ostatnich czynności niezbędnych do pełnej realizacji znamion czynu zabronionego. Chodzi więc o taką sytuację, gdy sprawca mogąc kontynuować zachowanie zmierzające do dokonania czynu zabronionego rezygnuje z niego, gdyż nie chce osiągnąć zamierzonego wcześniej celu.</p> <p>Dla stwierdzenia dobrowolności odstąpienia od dokonania nie ma znaczenia powód takiego zachowania (Zob. wyr. SA we Wrocławiu z dnia 6.11.2012 r., II AKa 312/12, Lex numer 1238671). W niniejszej sprawie sąd ustalił (ustalenie to nie jest kwestionowane), że oskarżony „<span class="anon-block">P. M.</span> zadał listonoszowi ciosy nożem w głowę oraz szyję. <span class="anon-block">D. K. (2)</span> upadł na ziemię, odwrócił się w stronę napastnika i zobaczył, że atakujący go trzyma w dłoni nóż. <span class="anon-block">P. M.</span> trzymał nóż w prawej ręce za rękojeść, ostrze było skierowane w stronę <span class="anon-block">D. K. (2)</span>, równolegle do jego szyi. Gdy <span class="anon-block">D. K. (2)</span> popatrzył na napastnika, <span class="anon-block">P. M.</span> wystraszył się u uciekł” (s. 2 uzasadnienia zaskarżonego wyroku). Oskarżony „wiedział, że pieniądze są schowane w saszetce umocowanej na pasku” listonosza (s. 2 uzasadnienia zaskarżonego wyroku). W tych okolicznościach nie może więc budzić wątpliwości, że oskarżony odstąpił od zadawania uderzeń nożem <span class="anon-block">D. K. (2)</span> i zabrania mu pieniędzy, gdyż nie chciał już kontynuować zamachu na pokrzywdzonego. Z niekwestionowanych ustaleń sądu wynika, że powodem odstąpienia przez oskarżonego od kontynuowania rozboju, było wewnętrzne przekonanie, co do zaprzestania zamachu na listonosza <span class="anon-block">D. K. (2)</span>, a zatem zaprzestania dalszego zadawania ciosów nożem (bądź w inny sposób i zaboru pieniędzy). Dziwić więc musi stwierdzenie sądu <em> <!-- -->a quo</em>, że „przyjęcie, że oskarżony dobrowolnie odstąpił od zbrodni nie znajduje oparcia w faktach” (s. 14 uzasadnienia zaskarżonego wyroku). Przeciwnie, okoliczności zdarzenia odpowiadają podręcznikowemu wręcz przykładowi dobrowolnego odstąpienia od dokonania przestępstwa .</p> <p>Ponieważ oskarżony dobrowolnie odstąpił od dokonania rozboju na <span class="anon-block">D. K. (2)</span>, stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 15;art. 15 § 1)">art. 15§1 KK</a> nie podlega karze za usiłowanie dokonania tego przestępstwa. Oskarżony podlega jednak karze za skutek, który wywołał swoim zachowaniem. W wyniku zdarzenia <span class="anon-block">D. K. (2)</span> doznał obrażeń narządów ciała, które spowodowały tzw. średni uszczerbek na zdrowiu w postaci naruszenia czynności narządów ciała i rozstroju zdrowia, o których mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157§1 KK</a>. Oskarżony powinien więc ponieść odpowiedzialność za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157§1 KK</a>. Sąd Apelacyjny, kierując się dyrektywami wymiaru kary określonymi w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. 53 § 1;art. 53 § 2)">art. 53§1 i 2 KK</a>, mając przy tym na uwadze ustalone i niekwestionowane przez strony tzw. okoliczności łagodzące i okoliczności obciążające, wymierzył oskarżonemu karę 2 lat pozbawienia wolności. Przy wymiarze kary łącznej pozbawienia wolności w wymiarze 3 lat, sąd odwoławczy zastosował zasadę asperacji, uwzględniając przytoczone przez sąd <em> <!-- -->a quo</em> okoliczności, przemawiające za zastosowaniem wymienionej zasady wymiaru kary łącznej.</p> <p>Niezasadna okazała się zaś apelacja pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego. Sąd apelacyjny podziela motywy sądu pierwszej instancji leżące u podstaw zasądzenia na rzecz pokrzywdzonego nawiązki w wysokości 10.000 zł. Wyrażone w apelacji stanowisko, że „nawiązka w kwocie 10.000 zł jest rażąco niska” nie przekonuje i nie może zostać uwzględnione. Faktem jest, że zdarzenie (zamach oskarżonego i obrażenia, których doznał pokrzywdzony), wywołały u pokrzywdzonego cierpienie. Faktem jest, że stan ten utrzymywał się pewien czas po zdarzeniu i objawiał się w sposób przedstawiony w apelacji pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego. Niemniej, wymienione okoliczności zostały uwzględnione przez sąd pierwszej instancji przy wymiarze nawiązki. Apelacja nie wskazuje więc okoliczności (faktów), których sąd <em> <!-- -->a quo</em> nie znał i nieuwzględnił w wydanym wyroku. W takim układzie, apelacja stanowi jedynie polemikę z prawidłowo ustalonymi faktami, co nie może spotkać się z akceptacją sądu odwoławczego.</p> <p>Mając na względzie powyższe okoliczności, orzeczono jak na wstępie.</p> </div>