I C 964/13

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt I C 964/13</strong> </p> <div> <h2>WYROK ZAOCZNY</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 30 grudnia 2013 roku</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Bielsku Podlaskim Wydział I Cywilny</strong> </p> <p>w składzie następującym :</p> <p>Przewodniczący: <strong> <!-- -->SSR Małgorzata Hajduczenia</strong> </p> <p>Protokolant: Dorota Januszewska</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2013 roku w Bielsku Podlaskim</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">P.</span> z siedzibą we <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">A. T.</span> </p> <p>o zapłatę kwoty 955,53 złotych</p> <p>Oddala powództwo.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt I C 964/13</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block">P.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>domagał się zasądzenia od pozwanej <span class="anon-block">A. T.</span>kwoty 955,53 złotych z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia 17 czerwca 2013 roku do dnia zapłaty oraz zasądzenia kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz kosztów prowizji od pozwu w wysokości 0,54 złotych.</p> <p>Sąd Rejonowy Lublin- Zachód w Lublinie VI Wydział Cywilny postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2013 roku, po rozpoznaniu w elektronicznym postępowaniu upominawczym wobec stwierdzonego braku podstaw do wydania nakazu zapłaty przekazał rozpoznanie sprawy do Sądu Rejonowego w Bielsku Podlaskim (k. 6).</p> <p> <span class="anon-block">P.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>w uzupełnieniu braków formalnych pozwu podtrzymał wytoczone powództwo w całości i domagał się zasądzenia od pozwanej kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Uzasadniając żądanie pozwu powoływał się na umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych o numerze dłużnika <span class="anon-block">(...)</span>zawartą pomiędzy pozwaną a <span class="anon-block">firmą (...) S.A.</span>z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>, na podstawie której pozwana otrzymała dostęp do usług świadczonych przez poprzedniego wierzyciela i zobowiązała się do uiszczania z tego tytułu opłat. Wskazywała, że pozwana nie wywiązała się z przyjętego na siebie zobowiązania wobec czego niespłacona kwota należności głównej, stała się wymagana wraz z kwotą odsetek za opóźnienie w spełnieniu świadczenia. Podnosił, że strona pozwana pomimo upływu wyznaczonego terminu nie dokonała zapłaty, stąd w dniu 22 czerwca 2011 roku <span class="anon-block">(...) S.A.</span>z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>zawarła z powodem umowę przelewu wierzytelności, cedując na niego całość praw i obowiązków wynikających z umowy zawartej przez stronę pozwaną z wierzycielem pierwotnym, zaś dowodem istnienia oraz obowiązku spełnienia świadczenia ciążącego na pozwanym jest wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego i ewidencji analitycznej nr <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span>z dnia 17 czerwca 2013 roku podpisany przez osobę upoważnioną do składania oświadczeń w zakresie praw i obowiązków majątkowych funduszu oraz opatrzony pieczęcią towarzystwa zarządzającego funduszem sekurytyzacyjnym. Pozwana mimo wezwania przez stronę powodową do zapłaty do chwili obecnej nie uregulowała ciążącego na niej zobowiązania.</p> <p>Pozwana <span class="anon-block">A. T.</span> nie zajęła stanowiska w sprawie.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy ustalił i zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Poza sporem pozostaje, że powód <span class="anon-block">P.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>na podstawie umowy przelewu wierzytelności z dnia 21 czerwca 2011 roku przejął od <span class="anon-block">(...) S.A.</span>z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>prawa do wierzytelności określonych przedmiotową umową (k.16-17).</p> <p>W dniu 17 czerwca 2013 roku strona powodowa wystawiła wyciąg z ksiąg rachunkowych i funduszu sekurytyzacyjnego i ewidencji analitycznej nr <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span>, w którym oświadczyła, że w dniu 22 czerwca 2011 roku nabyła od <span class="anon-block">(...) S.A.</span>z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>wierzytelność wobec dłużniczki <span class="anon-block">A. T.</span>, wynikającą z zawartej umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych o nr dłużnika <span class="anon-block">(...)</span>, zaś wysokość zobowiązania dłużniczki według stanu na dzień wystawienia niniejszego wyciągu wynosiła łącznie 955,53 złotych, w tym należność główna 600 złotych i odsetki 355,53 złotych.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20041711800" title="Ustawa z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne - Dz. U. z 2004 r. Nr 171, poz. 1800 (art. 56;art. 56 ust. 1)">art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. prawo telekomunikacyjne</a> (Dz.U.2004.171.1800 )świadczenie usług telekomunikacyjnych odbywa się na podstawie umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych.</p> <p>Umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych zawiera się w formie pisemnej lub elektronicznej za pomocą formularza udostępnionego na stronie internetowej dostawcy usług. Wymóg formy pisemnej lub elektronicznej nie dotyczy umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych zawieranej przez dokonanie czynności faktycznych obejmujących w szczególności umowy o świadczenie usług przedpłaconych świadczonych w publicznej sieci telekomunikacyjnej, publicznie dostępnych usług telefonicznych świadczonych za pomocą aparatu publicznego lub przez wybranie numeru dostępu do sieci dostawcy usług.( ust.2.).</p> <p>W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509;art. 509 § 1)">art. 509 § 1 kc</a> wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania.</p> <p>Wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki.( § 2).</p> <p>W myśl natomiast <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 513;art. 513 § 1)">art. 513 § 1 kc</a> dłużnikowi przysługują przeciwko nabywcy wierzytelności wszelkie zarzuty, które miał przeciwko zbywcy w chwili powzięcia wiadomości o przelewie.</p> <p>W piśmiennictwie zauważono, że przy analizie stosunku dłużnik – cesjonariusz szczególnie uwidaczniają się dwie zasady, charakteryzujące ten stosunek. Pierwsza dotyczy nabycia przez cesjonariusza w drodze przelewu wierzytelności tylu praw, ile miał cedent. Wyraża to paremia<em> <!-- -->nemo in alium plus iuristransferrepotest quam ipse habet</em>.Cesjonariusz nie może więc żądać od dłużnika świadczenia w większym rozmiarze niż cedent. Druga zasada dotyczy sytuacji prawnej dłużnika, która nie może ulec pogorszeniu na skutek przelewu w stosunku do tej, jaką dłużnik miał przed przelewem (J. Mojak (w:) <em> <!-- -->Kodeks...</em>, s. 162; H. Ciepła (w:) <em> <!-- -->Komentarz...</em>, s. 595; B. Łubkowski (w:) <em> <!-- -->Kodeks...</em>, s. 1225). Z wierzytelnością po przelewie pozostają zatem związane wszystkie zarzuty dłużnika, które mogły być podnoszone w stosunku do poprzedniego wierzyciela (cedenta).</p> <p>Wskazuje się na trzy rodzaje zarzutów: te, które przysługiwały dłużnikowi w stosunku do cedenta, zarzuty osobiste dłużnika oraz zarzuty dotyczące samej umowy cesji (nie będące zarzutami ani osobistymi, ani służącymi w stosunku do cedenta)</p> <p>Powództwo podlegało oddaleniu.</p> <p>W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 kc</a> ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne.</p> <p>Jeżeli chodzi o rozkład ciężaru dowodu, to powód powinien udowodnić fakty pozytywne, które stanowią podstawę jego powództwa tj. okoliczności prawo tworzące, a pozwany, jeżeli faktów tych nie przyznaje, ma obowiązek udowodnienia okoliczności niweczących prawo powoda.</p> <p>W ocenie Sądu materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, nie dawał podstaw do uznania, ażeby zaistniały przesłanki uzasadniające obciążenie pozwanej należnościami dochodzonymi pozwem a wynikającymi z wyciągu z ksiąg rachunkowych funduszu.</p> <p>Wprawdzie pozwana nie zajęła stanowiska w sprawie, jednakże w aktach sprawy brak jest nie tylko umowy, regulaminu lub innych dokumentów, z których wynikają wierzytelności, na które powołuje się powód, ale także samego załącznika do umowy przelewu wierzytelności z dnia 21 czerwca 2011 roku, który obrazowałby, jakie wierzytelności strona powodowa nabyła na podstawie cesji. W kontekście powyższego, trudno przyjąć by powód w sposób należyty wykazał zasadność roszczenia, albowiem braki w zakresie dowodów uniemożliwiają Sądowi merytoryczną weryfikację wysokości i wymagalności dochodzonej pozwem należności, zarówno w zakresie wysokości należności głównej, jak i odsetek.</p> <p>Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20041711800" title="Ustawa z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne - Dz. U. z 2004 r. Nr 171, poz. 1800 (art. 56;art. 56 ust. 1)">art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. prawo telekomunikacyjne</a> (Dz.U.2004.171.1800 ), <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20041711800" title="Ustawa z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne - Dz. U. z 2004 r. Nr 171, poz. 1800 (art. 509)">art. 509</a> § i 2 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">kc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 kc</a> orzekł jak w sentencji wyroku.</p> <p>Z uwagi na to, że pozwana nie zajęła stanowiska w sprawie, wyrok na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 339;art. 339 § 1)">art. 339 § 1 kpc</a> jest orzeczeniem zaocznym.</p> </div>