VIII Cz 783/13

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt VIII Cz 783 /13</strong> </p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> Dnia 31 grudnia 2013 r.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Toruniu Wydział VIII Cywilny Odwoławczy</strong> </p> <p>w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący : SO Włodzimierz Jasiński (spr.)</p> <p>Sędziowie : SO Hanna Matuszewska ; SO Jadwiga Siedlaczek</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2013 roku</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z powództwa <strong> <!-- --> <span class="anon-block">Ł. O.</span> </strong> </p> <p>przeciwko <strong> <!-- --> Towarzystwu Ubezpieczeń <span class="anon-block">(...)</span>SA w </strong> <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek zażalenia powoda</p> <p>od zarządzenia Przewodniczącego Sądu Rejonowego w Toruniu</p> <p>z dnia 25 listopada 2013 roku</p> <p>sygn. akt I C 2348/13</p> <p>postanawia :</p> <p> <strong> <!-- -->1/uchylić zaskarżone zarządzenie .</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->2/ pozostawić Sądowi Rejonowemu w Toruniu rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów procesu związanych z niniejszym postępowaniem zażaleniowym. </strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zaskarżonym zarządzeniem z 25 listopada 2013 roku Przewodniczący Sądu Rejonowego w Toruniu zwrócił pozew wniesiony przez pełnomocnika powoda z uwagi na nie uzupełnienie braków formalnych pełnomocnictwa dostrzeżonych przez Przewodniczącego, a polegających na jasnym określeniu czy stanowi ono pełnomocnictwo ogólne czy też do sprawy ocenione jako mające charakter rodzajowy i budzące wątpliwości co do zakresu umocowania pełnomocnika jak i oznaczenia pozwanego.</p> <p>W ocenie Przewodniczącego Sądu Rejonowego w Toruniu skoro powód pozywa nie sprawcę szkody lecz jego ubezpieczyciela to zawężenie praw zastępcy procesowego wynikające z treści pełnomocnictwa do roszczeń z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 445;art. 445 § 1)">art. 445 § 1 k.c.</a> wyklucza występowanie z tym pozwem – jako że został on skierowany przeciwko osobie trzeciej , nie będącej sprawcą szkody , która odpowiada na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 822;art. 822 § 4)">art. 822 § 4 k.c.</a> w powiązaniu dopiero z przepisem wymienionym w pełnomocnictwie. Przewodniczący ocenił również , iż tak jednoznacznie wskazana podstawa prawna żądania , którą sąd nie jest związany zawęża jednak możliwość zasądzenia roszczenia na innej podstawie niż wynikająca z treści pełnomocnictwa ,a dodatkowo wyłącza ona również prawo pełnomocnika do skutecznego wytoczenia powództwa przeciwko pozwanemu. Przewodniczący zauważył również , iż udzielone pełnomocnictwo ograniczone zostało kwotowo zaś pozew dotyczy także innych roszczeń.</p> <p> <strong> <!-- -->Z orzeczeniem </strong> tym nie zgodził się powód ( pełnomocnika powoda) podnosząc , iż w świetle brzmienia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 88)">art. 88 k.p.c.</a> ustawodawca nie przewidział wymagań formalnych jakim powinno odpowiadać określenie sprawy w treści pełnomocnictwa. Może ono polegać na oznaczeniu stron i przedmiotu postepowania , na wskazaniu sygnatury akt , jak też na jakimkolwiek innym oznaczeniu , które pozwala na identyfikację sprawy w jej techniczno – procesowym znaczeniu i w tym zakresie odwołał się do poglądów orzecznictwa sądów powszechnych jak i Sądu Najwyższego.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje :</strong> </p> <p>Zażalenie okazało się zasadne.</p> <p>W pierwszej kolejności należy zgodzić się z żalącym , iż charakter udzielonego pełnomocnictwa przez stronę z uwagi na swoją treść ( aby uniknąć zarzutu nieważności postępowania ) wymaga jedynie stwierdzenia czy można na jej podstawie w sposób nie budzący wątpliwości ustalić sprawę w jakiej ono zostało udzielone. W treści pełnomocnictwa natomiast nie jest wymagane aby zawierało ono wskazanie podstawy prawnej , faktycznej jak i konkretnej kwoty dochodzonego roszczenia. Zgodzić należy się z poglądem powszechnie obowiązującym i akceptowanym w orzecznictwie , iż istnienie takich wymogów pełnomocnictwa procesowego oznaczałoby ograniczenia dla pełnomocnika w zakresie przekształceń procesowych w tym dotyczących przedmiotu żądania jak i rozszerzenia powództwa - bez udzielania odrębnych pełnomocnictw i naruszałoby istotę treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 91)">art. 91 k.p.c.</a> </p> <p>Wyprowadzenie zatem przez Przewodniczącego Sądu Rejonowego wniosku w zakresie oceny przedmiotowego pełnomocnictwa uznać należało w tej sytuacji za nietrafne , co musiało skutkować uwzględnieniem zażalenia i uchyleniem zaskarżonego zarządzenia. Treść udzielonego przez powoda pełnomocnictwa nie pozostawia wątpliwości , kto , kogo i w jakiej sprawie pozywa o zapłatę.</p> <p>Tylko na marginesie powyższych rozważań podnieść należy nawiązując do wywodów uzasadnienia zaskarżonego zarządzenia , iż odpowiedzialność ubezpieczyciela ma charakter akcesoryjny , ubezpieczyciel ponosi odpowiedzialność tylko wtedy i tylko w takim zakresie , w jakim odpowiedzialność ponosi ubezpieczony sprawca ( np. w zakresie zadośćuczynienia). Z chwilą wystąpienia wypadku ubezpieczeniowego poszkodowanemu przysługuje bezpośrednio przeciwko ubezpieczycielowi roszczenie prawno – ubezpieczeniowe , które w doktrynie kwalifikowane jest jako specyficzna figura prawna niepodlegająca zaliczeniu do tradycyjnej konstrukcji roszczenia deliktowego czy kontraktowego ( actio directa). Poszkodowany ma zatem dwa odrębne roszczenia w stosunku do sprawcy szkody i ubezpieczyciela pomiędzy którymi zachodzi ścisła współzależność polegając na tym , że oba roszczenia istnieją obok siebie tak długo dopóki jedno z nich nie zostanie zaspokojone.</p> <p>Mając zatem na uwadze powyższe rozważania Sąd Okręgowy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 4)">art. 386 § 4 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 398)">art. 398 k.p.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 397;art. 397 § 2)">art. 397 § 2 k.p.c.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 13;art. 13 § 2)">art. 13 § 2 k.p.c.</a> orzekł jak na wstępie.</p> <p>Z uwagi na fakt , iż niniejsze postępowanie nie jest kończącym w instancji w rozumieniu przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108;art. 108 § 1;art. 108 § 1 zd. 1)">art. 108 § 1 zd. 1 k.p.c.</a> w tym też zakresie rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów niniejszego postępowania Sąd Okręgowy pozostawił do rozstrzygnięcia Sądowi pierwszej instancji w orzeczeniu kończącym postępowanie w instancji.</p> </div>