III SAB/Kr 153/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Lechowski po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. T. na bezczynność Rektora Uniwersytetu postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE Skargą z dnia 15 października 2010 r. wniesioną dnia 19 października 2010 r. (data nadania przesyłki poleconej) za pośrednictwem Rektora Uniwersytetu, skarżący P. T. zarzucił bezczynność temu Organowi w "przedmiocie niewydania decyzji w sprawie przyjęcia na studia doktoranckie ING [...] w 2000r." W jednozdaniowym uzasadnieniu tak określonej skargi zajął skarżący stanowisko, że "pismo Rektora [...] ani też uprzednie pisma Rektora w ww. sprawie nie stanowią decyzji w kategoriach kpa." Przedstawiając skargę wraz z aktami sprawy, Rektor Uniwersytetu w odpowiedzi na skargę wniósł o umorzenie postępowania. Uzasadniając stanowisko Rektor wskazał, że dnia 18 czerwca 2010 r. skarżący złożył bezpośrednio do Rektora określone jako skarga pismo, w którym skarżył się na Organ I instancji - Wydział [...] Uniwersytetu " o niewydanie decyzji w sprawie przyjęcia na studia doktoranckie w Instytucie Nauk Geologicznych na tym Wydziale w 2000 roku." W odpowiedzi upoważniony Prorektor ds. dydaktyki pismem z dnia 3 sierpnia 2010 r. [...] poinformował skarżącego, że ustawa z 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym, która obowiązywała w okresie ubiegania się o przyjęcie na studia doktoranckie nie przewidywała obowiązku odpowiedniego stosowania przepisów kodeksu postępowania administracyjnego do decyzji podjętych przez organ uczelni w sprawach doktorantów i nie istniał obowiązek wydania decyzji w tej sprawie. W nawiązaniu do tego pisma, skarżący pismem z dnia 24 sierpnia 2010 r. zwrócił się do Rektora o usunięcie naruszenia prawa w postaci niewydania przez Rektora decyzji "na pismo skarżącego z dnia 18 czerwca br" podnosząc, że pismo z 3 sierpnia 2010 r. nie stanowi decyzji. Rektor wskazał, że w odpowiedzi na wniosek z dnia 24 sierpnia 2010 r. pismem z dnia 10 września 2010 r. [...], upoważniony Prorektor Uniwersytetu ds. dydaktyki zajął stanowisko, iż już w piśmie z 3 sierpnia 2010 r. wyjaśnił kwestie dotyczące wydania decyzji w sprawie przyjęcia na studia doktoranckie stojąc na stanowisku, że ani w roku 2000 ani tym b. w roku akademickim 2009/2010 nie istniał obowiązek wydania decyzji w przedmiotowej sprawie. Przy odpowiedzi na skargę przedstawiono opisane nią dokumenty, a nadto uwierzytelnioną kserokopię doręczenia skarżącemu w dniu 21 września 2010 r. przesyłki zawierającej pismo z dnia 10.09.2010 ([...]). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Skarga ulega odrzuceniu z powodu niedopuszczalności. Z treści pisma skarżącego z dnia 18 czerwca 2010 r. skierowanego bezpośrednio do Rektora Uniwersytetu i nazwanego skargą w sposób jednoznaczny wynika, że przedmiotem tej "skargi" jest w istocie zażalenie na Organ I instancji – Wydział [...], że niewydał decyzji w sprawie przyjęcia na studia doktoranckie w Instytucie Nauk Geologicznych na tym Wydziale w 2000 roku. Rektor w tym piśmie traktowany jest jako organ II instancji. Datowane na 24 sierpnia 2010 r. pismo skarżącego skierowane do Rektora Uniwersytetu, zawiera wezwanie do usunięcia przez Rektora naruszenia prawa, którego skarżący upatruje " w niewydaniu przez Rektora decyzji na pismo skarżącego z 18 czerwca 2010 r." Z dalszej treści pisma z 24 sierpnia 2010 r. wynika, iż otrzymanej pismem z dnia 3 sierpnia 2010 r. ([...]) odpowiedzi upoważnionego Prorektora na pismo z 18.06.2010 r. skarżący nie traktuje jako decyzji w rozumieniu kpa. Wezwanie z 24 sierpnia 2010 r. dotyczy w istocie wezwania do załatwienia decyzją skargi, a właściwie zażalenia z 18.06.2010 r. na Wydział [...], traktowany w tym piśmie jako organ I instancji. Natomiast przedmiotem wniesionej za pośrednictwem Rektora Uniwersytetu skargi na bezczynność tego Organu, jest zarzut niewydania decyzji w sprawie przyjęcia na studia doktoranckie "ING [...] w 2006 r.", przez Rektora Uniwersytetu jako przez organ I instancji. Datowana zatem na 15 października 2010 r. skarga nie została poprzedzona wezwaniem Rektora o usunięcie naruszenia prawa przez wydanie przez ten organ decyzji w sprawie przyjęcia na studia doktoranckie (przy czym skarżący nawet nie precyzuje treści rozstrzygnięcia tej decyzji), a wezwanie o usunięcie naruszenia dotyczyło innej sprawy - załatwienia "decyzją" skargi z dnia 18 czerwca 2010 r. na "bezczynność organu I instancji Wydziału [...]". Skarga wniesiona została w czasie obowiązywania przepisów ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym ( Dz. U. Nr 164, poz. 1365 z późn. zm.- dalej ustawa). Zgodnie z art. 207 ust. 2 zd II ustawy, decyzje wydane przez Rektora w I instancji są ostateczne. Ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia stanu bezczynności Rektora jako organu I instancji. W takiej sytuacji zgodnie z art. 52 § 4 zd I ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.- dalej ustawa p.p.s.a.), przed wniesieniem skargi na bezczynność Rektora w wydaniu decyzji należy wezwać na piśmie jako właściwy ten Organ do usunięcia naruszenia prawa. Stosownie do art. 53 § 2 w przypadku m.in., o którym mowa w art. 52 § 4, skargę wnosi się, w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Wniesienie przez skarżącego skargi na bezczynność Rektora w wydaniu decyzji " w sprawie przyjęcia skarżącego na studia doktoranckie w 2000 r. w Instytucie Nauk geologicznych Wydziału [...]", nie było poprzedzone wezwaniem tego Organu o usunięcie naruszenia prawa, przez wydanie decyzji w tej sprawie przez Rektora jako organ I instancji, którego decyzja jest ostateczna, lecz wezwaniem o usunięcie naruszenia prawa w innej sprawie – niezałatwienia w formie decyzji, skargi – a w istocie zażalenia – z dnia 18 czerwca 2010 r. na bezczynność Wydziału [...] traktowanego przez skarżącego jako organu I instancji, w wydaniu decyzji w przedmiocie przyjęcia na studia. Na tym etapie postępowania merytoryczne rozstrzygnięcie czy rzeczywiście w sprawach przyjęcia na studia doktoranckie nie obowiązywała forma decyzji administracyjnej, było zbędne. Z tych przyczyn skarga ulegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 52 § 4 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji postanowienia.