III SA/Kr 1430/17

SENTENCJA Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. K. o ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi T. K. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 15 września 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: ustanowić dla skarżącej radcę prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych. UZASADNIENIE Skarżąca w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się ustanowienia radcy prawnego. Objaśniając swoją sytuację rodzinną podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem i dwiema córkami. Określając swój majątek zadeklarowała stanowiący wspólność małżeńską dom jednorodzinny o pow. 200 m2 i wartości ok. 100 tyś. zł oraz 1500 zł oszczędności na rachunku bankowym. Miesięczne dochody gospodarstwa domowego oszacowała łącznie na kwotę 1959,13 wyjaśniając że wchodzi w to renta inwalidzka męża, oraz świadczenia z pomocy społecznej. Uzasadniając swoje starania zaakcentowała trudną sytuację rodzinną i materialną w jakiej się znajduje. Wymieniając zobowiązania i stałe wydatki podała, że na media przeznacza kwoty 113 zł i 22,70, na prąd 199,60 zł, na leki i wizyty lekarskie 220 zł i 150 zł. Wymieniła również koszt ubezpieczenia 200 zł. Do wniosku dołączyła decyzję ZUS o przeliczeniu renty męża która potwierdza deklarowaną wysokość jego świadczenia. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 2 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym np. poprzez ustanowienie adwokata (art. 245 §3 ppsa) o ile nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla konicznego utrzymania siebie i rodziny. W realiach niniejszej sprawy skarżąca złożyła oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Jest ono wystarczające do oceny możliwości płatniczych strony Wynika z nich, iż rodzina nie należy do zamożnych. Podstawę jej utrzymania stanowią bowiem stosunkowo niskie świadczenie rentowe męża skarżącej oraz niskie świadczenia z pomocy społecznej. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakie rodzina ma do dyspozycji wystarczają z trudem na opędzenie podstawowych potrzeb bytowych czterech osób. Okoliczność, że do skarżącego należy wykazany dom i skromne oszczędności nie zmienia tej optyki. W sytuacji życiowej i rodzinnej skarżącej konieczność wygospodarowania bowiem środków na opłacenie pełnomocnika z wyboru jest problematyczna i uzasadnia twierdzenie, że skarżąca nie jest w stanie ponieść tych kosztów bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny Biorąc to pod uwagę udzielono więc skarżącej zgodnie z jej wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.