V SA/Wa 2050/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kania po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwolnienia z obowiązku opłacenia należności z tytułu składek postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych na rzecz strony skarżącej kwotę 480,00 zł (słownie: czterysta osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE J.K. (dalej w skrócie Skarżący) reprezentowany przez pełnomocnika skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z .... czerwca 2020 r. nr ..... odmawiającą Skarżącemu prawa do zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek na obowiązkowe ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz wypadkowe, dobrowolne ubezpieczenie chorobowe, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Solidarnościowy, za okres marzec-maj 2020 r. W odpowiedzi na wniesioną skargę pełnomocnik organu wniósł o umorzenie postępowania z uwagi na wydanie decyzji autokontrolnej w oparciu o art. 54 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej jako p.p.s.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Wskazuje się, że użycie przez ustawodawcę zwrotu normatywnego "stało się bezprzedmiotowe" oznacza, iż chodzi tutaj o przyczynę, która zaistniała dopiero w toku postępowania sądowoadministracyjnego – po wniesieniu skargi do sądu (por. B. Dauter, Komentarz do art. 161 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wersja elektroniczna LEX). Umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego na mocy tego przepisu następuje w szczególności w sytuacji, gdy w toku tego postępowania przestaje istnieć przedmiot zaskarżenia (sąd administracyjny pozbawiony zostaje przedmiotu kontroli). Zgodnie zaś z art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio. W rozpatrywanej sprawie, już po wniesieniu skargi, organ wydał decyzję z .... października 2020 r. nr ....., mocą której uchylił zaskarżoną do tut. Sądu decyzję z .... czerwca 2020 r. ...... Zaistniała sytuacja sprawiła, że zaskarżone rozstrzygnięcie wyeliminowane zostało z obrotu prawnego. Tym samym uznać należało, że odpadła przyczyna będąca podstawą wniesienia skargi. Okoliczność ta sprawia, że postępowanie sądowoadministracyjne, zainicjowane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe. W związku z powyższym na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. Stosownie z kolei do art. 201 § 1 p.p.s.a., w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a., skarżącemu przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania. W rozpatrywanej sprawie obejmuje to koszty zastępstwa procesowego. Ustalając wysokość kosztów zastępstwa wzięto pod uwagę treść § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r., poz. 1800), zgodnie z którym stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w innej sprawie wynosi 480 zł. Jednocześnie należy podkreślić, że skarżący nie miał obowiązku uiszczania w niniejszej sprawie kosztów sądowych na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. e) p.p.s.a. Zgodnie zaś z art. 200 p.p.s.a. przez koszty podlegające zwrotowi należy rozumieć koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a. o kosztach orzeczono jak w punkcie drugim sentencji postanowienia.