I SA/Wa 1826/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. B. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 czerwca 2009 r. sygn. akt I SA/Wa 1826/08 w sprawie ze skargi G.B. na działania Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego wyrażone w pismach z dnia 25 lipca 2008 r. nr [...], z dnia 19 sierpnia 2008 r. nr [...] oraz z dnia 2 września 2008 r. nr [...] postanawia odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 16 czerwca 2009 r. sygn. akt I SA/Wa 1826/08 odrzucił skargę G. B. na działania Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego wyrażone w pismach z dnia 25 lipca 2008 r. nr [...], z dnia 19 sierpnia 2008 r. nr [...] oraz z dnia 2 września 2008 r. nr [...]. W dniu 30 lipca 2009 r. skarżąca – reprezentowana przez radcę prawnego M. S., wniosła na powyższe postanowienie skargę kasacyjną. Skarga ta zawierała braki formalne, gdyż nie została przez pełnomocnika podpisana, a brak ten nie został w wyznaczonym przez Sąd terminie uzupełniony. W związku z powyższym postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2009 r., sygn. I SA/Wa 1826/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skargę kasacyjną odrzucił. Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 3 września 2009 r., co wynika z adnotacji na zwrotnym potwierdzeniu odbioru pisma (k.200) Pismem opatrzonym datą 5 listopada 2009 r., nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 6 listopada 2009 r., G. B. – reprezentowana obecnie przez adw. O. C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przywrócenie terminu do wywiedzenia skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu z dnia 27 sierpnia 2009 r. podnosząc, iż w żadnej mierze nie zawiniła w uchybieniu terminowi do uzupełnienia braków formalnych uprzednio złożonej skargi kasacyjnej, gdyż nastąpiło to w wyniku niedopatrzenia ze strony działającego w jej imieniu pełnomocnika. Jednocześnie podkreśliła, iż skoro w przypadku skargi kasacyjnej istnieje przymus adwokacki, to nie było możliwe osobiste działanie skarżącej w sprawie. W związku z czym nie mogła ona dbać o dochowanie terminów procesowych. Krzywdzącym zatem byłoby obarczanie jej konsekwencjami niedopatrzeń pełnomocnika, tym bardziej, że sama skarżąca dochowała staranności, wyrażającej się choćby w uzyskiwaniu od pełnomocnika potwierdzenia, że skarga kasacyjna została skutecznie złożona. O tym, że skarga kasacyjna dotknięta została brakami formalnymi, jak również, że uchybiono terminowi do ich usunięcia, skarżąca dowiedziała się dopiero po osobistym przejrzeniu w Sądzie akt sprawy w dniu 30 października 2009 r. Z tą też datą ustała przyczyna uchybienia terminowi, o której mowa art. 87 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i rozpoczął bieg siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wywiedzenia skargi kasacyjnej. Do wniosku dołączona została skarga kasacyjna. Pismem z dnia 20 listopada 2009 r. skarżąca poinformowała Sąd, że cofa pełnomocnictwo udzielone w sprawie radcy prawnemu Markowi Szewczykowi Wezwaniem z dnia 2 grudnia Sąd zobowiązał pełnomocnika skarżącej – adw. O. C. do wyjaśnienia treści wniosku z 5 listopada 2009 r. przez wskazanie czy dotyczy on przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, czy też terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik strony w piśmie z dnia 18 grudnia 2009 r. wyjaśniła, że wniosek jej dotyczy przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Wniosek skarżącej jako spóźniony podlega odrzuceniu. W myśl art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Stosownie zaś do art. 88 powołanej wyżej ustawy spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Zasadnicze zatem znaczenie dla oceny dopuszczalności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu ma ustalenie kiedy ustała przyczyna jego uchybienia. Przy czym, w sytuacji gdy w postępowaniu sądowym strona reprezentowana jest przez pełnomocnika, dla oceny zachowania siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku, istotne jest kiedy przyczyna ta ustąpiła w stosunku do tego pełnomocnika. W niniejszej sprawie bezsporne jest, że w postępowaniu sądowym zarówno w dacie wydania postanowienia o odrzuceniu skargi (16 czerwca 2009 r.), jak również w dacie odrzucenia uprzednio wniesionej skargi kasacyjnej (27 sierpnia 2009 r.) skarżąca reprezentowana była przez profesjonalnego pełnomocnika - r. pr. M.S., któremu doręczane były ww. rozstrzygnięcia Sądu. Pełnomocnictwo procesowe udzielone wyżej wymienionemu pełnomocnikowi w dniu 29 października 2008 r. skarżąca cofnęła dopiero w dniu 20 listopada 2009 r. (k. 230). Jak wynika z akt sprawy, skargę kasacyjną wolną od wad formalnych, pełnomocnik skarżącej wniósł w dniu 21 sierpnia 2009 r. Wprawdzie czynności tej dokonał po upływie wyznaczonego przez Sąd terminu do uzupełnienia braków formalnych pierwotnie złożonej skargi kasacyjnej, co w konsekwencji doprowadziło do jej odrzucenia, niemniej wskazuje to, że już w ww. dacie nie istniała żadna obiektywna przyczyna uniemożliwiająca stronie (działającej przez pełnomocnika) jej wniesienie. Przyjmując jednak, że pełnomocnik strony w dacie uzupełniania braków formalnych skargi kasacyjnej nie miał świadomości, iż czynności tej dokonuje z uchybieniem terminu, a dowiedział się o tym fakcie dopiero z treści postanowienia Sądu z dnia 27 sierpnia 2009 r., uznać należy, że siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej rozpoczął swój bieg najpóźniej w dniu doręczenia ww. postanowienia pełnomocnikowi, co miało miejsce w dniu 3 września 2009 r. (k. 200) Ostatnim zatem dniem terminu, w którym skarżąca mogła skutecznie złożyć swój wniosek, był więc dzień 10 września 2009 r. W tej sytuacji wniosek strony z dnia 6 listopada 2009 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) jest niewątpliwie spóźniony, co skutkować musi jego odrzuceniem. Bez znaczenia przy tym dla oceny zachowania ww. terminu ma okoliczność kiedy sama skarżąca powzięła wiadomość o uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej jak również data jej osobistego zapoznania się z aktami sprawy. Skoro bowiem działała ona przez pełnomocnika, to wszelkie prowadzone w granicach umocowania działania takiego pełnomocnika, jak również jego zaniechania, odnoszą skutek w stosunku do skarżącej. Zważyć bowiem należy, że stosownie do art. 95 § 2 k.c. czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania obciąża bezpośrednio reprezentowanego. Innymi słowy osoba działająca przez pełnomocnika działa w taki sposób, jakby sama dokonywała czynności procesowych, tyle że przy wykorzystaniu profesjonalnej pomocy. Podkreślić przy tym należy, iż to mocodawcę obciążają konsekwencje wyboru takiego a nie innego pełnomocnika, a więc także konsekwencje związane z ewentualnym niewłaściwym wykonywaniem przez pełnomocnika swoich obowiązków. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, orzekł jak w sentencji postanowienia.