Ppolska.starec← Urzadnik

III AUa 2155/21

Common courts2022-12-29
Case number
III AUa 2155/21
Judgment date
2022-12-29
Type
REASONS

Judgment text

<p>Sygn. akt III AUa 2155/21</p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Bielsku-Białej wyrokiem z dnia 14 października 2021r. zmienił decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">B.</span> z dnia 17 lutego 2021r. i przyznał <span class="anon-block">J. P.</span> prawo do emerytury pomostowej od dnia 2 marca 2021r., zasądzając <br/>w punkcie dwa na jego rzecz od organu rentowego kwotę 180 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty.</p> <p>Sąd pierwszej instancji ustalił, iż <span class="anon-block">J. P.</span>, <span class="anon-block">urodzony (...)</span>, w dniu złożenia wniosku o emeryturę pomostową pobierał zasiłek chorobowy – do dnia <br/>1 marca 2021r. Odwołujący pozostawał w zatrudnieniu do 31 października 2020r. w <span class="anon-block">(...)</span>. <span class="anon-block">J. P.</span> pobierał zasiłki chorobowe po ustaniu zatrudnienia w okresie od 1 listopada 2020r. do 1 marca 2021r. Sąd ustalił, że odwołujący od 1 grudnia 1983r. do 31 października 2020r. pracował w <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span>, w pełnym wymiarze czasu pracy, wykonując pracę: robotnika kwalifikowanego, elektromontera sieci trakcyjnej, elektromontera sieci i urządzeń elektrotrakcyjnych, mechanika, starszego robotnika kwalifikowanego, starszego elektromontera, specjalisty montera i elektromontera kwalifikowanego oraz kierownika pociągu gospodarczego i roboczego. Pracodawca wystawił ubezpieczonemu świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach za okres zatrudnienia <br/>w jednostce organizacyjnej <span class="anon-block"> (...)</span> od 1 grudnia 1983r. do 31 grudnia 2008r. – praca wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. <br/>W świadectwie pracy w szczególnych warunkach podano, że w okresie od 2010r. do 2011r. także wykonywał pracę w szczególnych warunkach, ale nie sprecyzowano wymiaru czasu pracy w poszczególnych okresach lat 2010 i 2011. W okresie od <br/>1 grudnia 1983r. do 14 marca 1984r. ubezpieczony pracował jako robotnik kwalifikowany, w pełnym wymiarze czasu pracy, w systemie zmianowym - <span class="anon-block"> (...)</span>, zajmując się naprawianiem lokomotyw spalinowych i innych urządzeń związanych z taborem kolejowym i utrzymaniem ruchu pociągów. Od 15 marca 1984r. ubezpieczony pracował w Oddziale <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">B.</span> Odcinek <span class="anon-block">(...)</span> jako elektromonter sieci trakcyjnej (naprawy, przeglądy sieci, naprawy usterek i in.). Od <br/>1 sierpnia 1986r. do 31 sierpnia 1994r. pracował jako elektromonter sieci i urządzeń elektrotrakcyjnych stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Następnie, otrzymał angaż na stanowisko starszego robotnika kwalifikowanego w Sekcji <span class="anon-block">(...)</span> <br/>w <span class="anon-block">B.</span>, wykonując stale i w pełnym wymiarze czasu pracy czynności związane bezpośrednio z utrzymaniem ruchu pociągów (utrzymanie sieci trakcyjnej). Od 1 maja 1995r. odwołujący pełnił obowiązki starszego elektromontera w pełnym wymiarze czasu pracy.</p> <p>W dalszej kolejności Sąd Okręgowy ustalił, iż 18 lutego 2003r. wszedł w życie Zakładowy Układ Zbiorowy Pracy dla pracowników <span class="anon-block"> (...)</span>, zgodnie z którym w zakresie warunków pracy odwołujący nadal pracował w Sekcji <span class="anon-block">(...)</span>, a jego stanowisko określono jako – specjalista monter. W zakresie warunków płacy m.in. przysługiwał mu dodatek za pracę w warunkach szkodliwych dla zdrowia według zasad określonych w załączniku nr 12 do w/w ZUZP. Pracę powyższą świadczył do 31 grudnia 2008r. i w późniejszym okresie zatrudnienia. Odwołujący obok obowiązków specjalisty montera wykonywał także obowiązki kierownika pociągu gospodarczego i roboczego w niepełnym wymiarze czasu pracy, a to po ukończeniu specjalnego kursu w 2000r. Pracę montera sieci i kierownika pociągu odwołujący świadczył co najmniej w okresie od 1 marca 2010r. do 31 maja 2011r., od 1 sierpnia 2011r. do 31 sierpnia 2011r., od 1 października 2011r. do 30 kwietnia 2012r., od <br/>1 czerwca 2012r. do 30 listopada 2011r. Jako kierownik pociągu odwołujący przygotowywał do wyjazdu pociągi (sprawdzał hamulce, sygnalizację i in.). W trakcie ośmiogodzinnego dnia pracy wykonywał pracę elektromontera i kierownika pociągu, mimo że nie powinno się łączyć tych funkcji.</p> <p>W rozważaniach prawnych Sąd pierwszej instancji wskazał, iż w sprawie znajdują zastosowanie przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20082371656" title="Ustawa z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych - Dz. U. z 2008 r. Nr 237, poz. 1656 (art. 49)">art. 49</a> pk 1-3 w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20082371656" title="Ustawa z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych - Dz. U. z 2008 r. Nr 237, poz. 1656 (art. 3;art. 3 ust. 7)">art. 3 ust. 7 ustawy z dnia <br/>19 grudnia 2008r. o emeryturach pomostowych</a> (Dz. U. z 2018r. poz. 1924 i zm.).</p> <p>W ocenie tego Sądu materiał dowodowy, tzn. dokumenty zawarte w aktach osobowych odwołującego, uzupełnione jego wiarygodnymi zeznaniami na okoliczność charakteru pracy świadczonej w okresie od 1 grudnia 1983r. do 31 grudnia 2008r., pozwoliły uznać, że spełnił on warunki wskazane w cyt. wyżej przepisach. <br/>W szczególności, z dokumentacji osobowej ubezpieczonego jednoznacznie wynika, że od początku zatrudnienia w <span class="anon-block"> (...)</span> jako robotnik kwalifikowany wykonywał prace związane bezpośrednio z utrzymaniem ruchu pociągów, a następnie od 15 marca 1984r. prace elektromontera sieci i elektromontera sieci i urządzeń elektrotrakcyjnych. Do 31 grudnia 2008r. stale i w pełnym wymiarze czasu pracy świadczył pracę kwalifikowaną jako praca w szczególnych warunkach, co potwierdził także pracodawca ubezpieczonego. Odwołujący spełnił warunki z art. 3 pkt 7 w zw. z art. 49 ustawy z emeryturach pomostowych, bowiem urodził się po dniu 31 grudnia 1948r., legitymuje się w dniu 1 stycznia 2009r. minimalnym 15 letnim okresem pracy w szczególnych warunkach, osiągnął wymagany wiek 60 lat, legitymuje się okresami składkowymi i nieskładkowymi, wykonywał przed dniem 1 stycznia 1999r. prace w szczególnych warunkach w rozumieniu przepisów art. 32 i 33 ustawy z dnia <br/>17 grudnia 1999r. o emeryturach i rentach z FUS, jak też rozwiązano z nim stosunek pracy. Odwołujący spełnił przesłanki z § 2 ust. 1 i § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych <br/>w szczególnych warunkach (…) Zał. nr 1 Wykaz A Dział VIII poz. 13 i 15, w zw. <br/>z zarządzeniem Ministra Komunikacji z 29 czerwca 1983r. w sprawie prac <br/>w szczególnych warunkach (…) DZ.Urz. MK z 13 lipca 1983 r Zał. nr 1 Wykaz A Dział VIII poz. 13 – prace zakładowych służb kolejowych ust. 4, ust. 15, poz. 14 ust. 15 i poz. 16 ust. 1. Odwołujący pozostawał w zatrudnieniu do 31 października 2020r., <br/>a zasiłek chorobowy został wypłacony po raz ostatni 1 marca 2021r., wobec <br/>tego świadczenie należało przyznać, zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20082371656" title="Ustawa z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych - Dz. U. z 2008 r. Nr 237, poz. 1656 (art. 15;art. 15 ust. 1;art. 15 ust. 2)">art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z dnia <br/>19 grudnia 2008r. o emeryturach pomostowych</a>, od dnia 2 marca 2021r. W ocenie <br/>Sądu Okręgowego nie było podstaw do uznania, że odwołujący stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał pracę kierownika pociągu gospodarczego <br/>i roboczego, mimo, że posiadał stosowne uprawnienia do wykonywania tych <br/>czynności oraz realizował te czynności w połączeniu ze stanowiskiem specjalisty montera.</p> <p>Sąd pierwszej instancji orzekł na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 2)">art. 477<sup> <!-- -->14 </sup>§ 2 k. p. c.</a>, zaś o kosztach zastępstwa procesowego po myśli <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 2;art. 98;art. 98 § 1(1))">art. 98 § 1 i 2, art. 98 § 1<sup> <!-- -->1 </sup>k. p. c.</a> oraz § 9 ust . 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności adwokacie (Dz. U. poz. 1800 i zm.).</p> <p> <strong> <!-- -->Apelację od wyroku wniósł organ rentowy.</strong> </p> <p>Organ rentowy zaskarżył wyrok w całości, zarzucając mu:</p> <p>1.  naruszenie przepisów prawa materialnego – art. 3 w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20082371656" title="Ustawa z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych - Dz. U. z 2008 r. Nr 237, poz. 1656 (art. 49;art. 4)">art. 49, art. 4 ustawy <br/>z dnia 19 grudnia 2008r. o emeryturach pomostowych</a> (Dz. U. z 2018r., poz. 1924), poprzez błędne ustalenie, że ubezpieczony nabył prawo do emerytury pomostowej, mimo że ubezpieczony na przestrzeni całego życia nie wykazał żadnego okresu pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3;</p> <p>1.  naruszenie przepisów postępowania, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233)">art. 233 k.p.c.</a> poprzez dokonanie <br/>w sposób dowolny oceny zebranego materiału, skutkujące przyjęciem, <br/>że odwołujący spełnia warunki do przyznania emerytury pomostowej.</p> <p>Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w całości poprzez oddalenie odwołania.</p> <p>W uzasadnieniu swojego stanowiska apelujący wskazał, iż Sąd pierwszej instancji oparł się wyłącznie na przepisach rozporządzenia Rady Ministrów z dnia <br/>7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych <br/>w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze i nie wskazał przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20082371656" title="Ustawa z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych - Dz. U. z 2008 r. Nr 237, poz. 1656 ()">ustawy o emeryturach pomostowych</a>, które jego zdaniem winny mieć zastosowanie <br/>w sprawie.</p> <p> <span class="anon-block">J. P.</span> w odpowiedzi na apelację wniósł jej oddalenie oraz zasądzenie na swoją rzecz od organu rentowego zwrotu kosztów zastępstwa procesowego <br/>w wysokości według norm przepisanych - z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi za czas od dnia uprawomocnienia się wyroku Sądu drugiej instancji <br/>w przedmiocie kosztów postępowania do dnia zapłaty.</p> <p> <strong> <!-- -->Rozpoznając apelację organu rentowego, Sąd Apelacyjny ustalił i zważył, <br/>co następuje.</strong> </p> <p>Apelacja organu rentowego okazała się zasadna, stąd zaszła konieczność wydania w sprawie orzeczenia kasatoryjnego.</p> <p>Ubezpieczony wystąpił o ustalenie prawa do emerytury pomostowej; materialnoprawną podstawę roszczenia stanowią przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20082371656" title="Ustawa z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych - Dz. U. z 2008 r. Nr 237, poz. 1656 ()">ustawy z dnia 19 grudnia 2008r. o emeryturach pomostowych</a> (tekst jednolity: Dz. U. z 2018r., poz. 1924). Ustawa w swoim założeniu miała ograniczyć krąg uprawnionych osób do otrzymania świadczenia poprzedzającego emeryturę uzyskiwaną w ustawowym wieku emerytalnym. Służą do tego przepisy art. 4 i art. 49 ustawy, narzucające znacznie wyższe rygory w zakresie rodzaju świadczonej pracy, niż to miało miejsce w oparciu <br/>o przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 ()">ustawy z dnia 17 grudnia o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (tekst jednolity: Dz. U. z 2022r. poz. 504) i funkcjonujące wraz z nią przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub <br/>w szczególnym charakterze. Obecnie katalog wykazu prac w szczególnych warunkach <br/>i o szczególnym charakterze znajduje się w załącznikach nr 1 i 2 do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20082371656" title="Ustawa z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych - Dz. U. z 2008 r. Nr 237, poz. 1656 ()">ustawy <br/>o emeryturach pomostowych</a>. Zwraca uwagę znacznie zawężony krąg prac objętych przywilejem, przy czym w dalszym ciągu wymaganym jest, by rodzaj opisanych <br/>w załącznikach prac wykonywać w pełnym wymiarze czasu pracy (art. 3 ust. 4 i 5 ustawy).</p> <p>Ubezpieczony przez cały okres swojej aktywności zawodowej wykonywał prace elektromontera sieci trakcyjnej i urządzeń elektrotrakcyjnych na kolei, co kwalifikowano jako prace w szczególnym charakterze, uprawniające do obniżenia wieku emerytalnego – w oparciu o treść § 4 ust. 3 rozporządzenia. W chwili obecnej tylko niektórym pracom wykonywanym na kolei nadano status pracy w szczególnym charakterze – opis tych prac znajduje się pod pozycjami 5 i 6 załącznika nr 2 do ustawy pomostowej. I tak według pozycji 5 są to prace maszynistów pojazdów trakcyjnych <br/>i kierowników pociągów, zaś wedle pozycji 6 prace bezpośrednio przy ustawianiu drogi przebiegu pociągów i pojazdów metra.</p> <p>Analiza sytuacji ubezpieczonego wskazuje, iż do uzyskania prawa do emerytury pomostowej winien on wykazać po dniu 31 grudnia 2008r. okres pracy według załącznika nr 2 poz. 5 lub 6 do ustawy, świadczonej w pełnym wymiarze czasu pracy, przy czym mowa tu o pracy kierownika pociągu. Tymczasem zarówno z dokumentacji<br/> </p> <p>dołączonej do akt sprawy, jak i z zeznań samego ubezpieczonego, złożonych na rozprawie przed Sądem Apelacyjnym w dniu 15 grudnia 2022r., wynika, iż jego praca kierownika pociągu ograniczała się z reguły do kilku godzin podstawowego czasu pracy, a w pozostałym zakresie polegała na pracy elektromontera, tj. pracy nie objętej wykazem. Wypada zwrócić uwagę, iż sam pracodawca wskazywał na prace ubezpieczonego w charakterze kierownika pociągu gospodarczego i roboczego, świadczone w niepełnym wymiarze czasu pracy (patrz; pismo z dnia 19 stycznia <br/>2021r. - k. 13 a.s.). Należy wskazać, iż przepisów w zakresie prawa do świadczeń nie wolno traktować rozszerzająco, co oznacza, iż nie sposób przyjąć istnienia tej pracy świadczonej w pełnym wymiarze wbrew zgromadzonemu materiałowi dowodowemu.</p> <p>Wypada przyznać rację organowi rentowemu, zwracającemu uwagę, iż Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu do kontrolowanego orzeczenia nie odniósł się żadną miarą do treści przepisów załącznika, których analiza w zakresie spełnienia warunków ustawowych dopiero dawałaby uprawnienie do uzyskania świadczenia.</p> <p>Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności apelacja organu rentownego okazała się zasadna, a Sąd Apelacyjny zmuszony był zmienić zaskarżony wyrok - w trybie <br/> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 1)">art. 386 § 1 k.p.c.</a> </p> <p>/-/SSA Gabriela Pietrzyk-Cyrbus</p> </div>