I SA/Ol 525/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Pierechod po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2011r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki A. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za II kwartał 2010 r. postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE Wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzją z dnia "[...]" Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego określającą Spółce A. zobowiązanie w podatku od towarów i usług za II kwartał 2010r. Przekazując w dniu 18 sierpnia 2011r. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu skargę strony z dnia 15 lipca 2011r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na tę skargę podniósł, że jest ona przedwczesna. Spółka bowiem, po otrzymaniu w dniu 21 czerwca zaskarżonej decyzji, pismem z dnia 3 lipca 2011r. wniosła o jej uzupełnienie. Postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2011r. Dyrektor Izby Skarbowej odmówił uzupełnienia decyzji. Na to postanowienie Spółka złożyła w dniu 11 sierpnia 2011r. zażalenie. Dyrektor Izby Skarbowej, powołując się na treść przepisów art. 213 § 3 i § 4 Ordynacji podatkowej oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lutego 2010r. sygn. akt II FSK 1556/08 wskazał, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi rozpocznie swój bieg, gdy rozstrzygnięcie o odmowie uzupełnienia decyzji będzie ostateczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 53 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. nr. 153 poz 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie 30 dni od doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie, przy czym, w myśl art. 52 §1 może to nastąpić po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie. Przewidziana w art. 113 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (j.t .Dz.U z 2005r. nr 8 poz. 60 ze zm) możliwość żądania przez stronę postępowania podatkowego uzupełnienia decyzji, w określonym w §1 tego artykułu zakresie, jest swoistym środkiem zaskarżenia. Stąd przepisy § 4 i 5 art. 113 Ordynacji podatkowej stanowią, że, w przypadku wniesienia przez stronę żądania uzupełnienia decyzji ostatecznej, termin do wniesienia skargi na tę decyzję biegnie dopiero od doręczenia stronie decyzji o uzupełnieniu bądź postanowienia organu o odmowie uzupełnienia decyzji. W niniejszej sprawie skarga została wniesiona w dniu 19 lipca 2011r., a więc przed rozstrzygnięciem organu odnośnie złożonego w dniu 3 lipca 2011r. żądania uzupełnienia decyzji i zanim rozpoczął swój bieg trzydziestodniowy termin do jej wniesienia. W tej sytuacji skarga była niedopuszczalna i jako taka podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Na marginesie Sąd stwierdza, iż w chwili podejmowania niniejszego postanowienia wiadomym jest, że postanowieniem z dnia 11 października 2011r. Organ podatkowy utrzymał w mocy postanowienie o odmowie uzupełnienia decyzji. Postanowienie to zostało doręczone stronie w dniu 21.10.2011r., która w terminie wniosła skargę na decyzję z dnia "[...]" i sprawa będzie podlegała rozpoznaniu.