IV SA/Wr 801/17

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Wojciech Śnieżyński po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na pismo Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] , nr [...] w przedmiocie określenia warunków zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369) – zwanej dalej: p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postepowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu z urzędu wiadomo, że przed tutejszym Sądem zawisło szereg (kilkadziesiąt) spraw innych skarżących (będących poprzednio funkcjonariuszami służby celnej) o analogicznym stanie prawnym i faktycznym, którzy wnieśli skargi na "czynności/akty" Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W., w przedmiocie określenia warunków zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej w Izbie Administracji Skarbowej we W. W powyższych sprawach - w zdecydowanej większości - Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargi, przyjmując, że omawiana propozycja określającą warunki zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej nie stanowi decyzji administracyjnej ani czynności lub aktu z zakresu administracji publicznej , o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Wspomniane postanowienia nie mają waloru prawomocności, albowiem skarżący wnieśli skargi kasacyjne od tych orzeczeń do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W tym miejscu wskazać należy, że praktyka orzecznicza opowiada się za szerokim interpretowaniem wyrażenia, o którym mowa w cytowanym na wstępie przepisie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., a mianowicie sformułowaniem "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2011, s. 374 i n.). W ocenie Sądu, z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, gdyż jej rozstrzygnięcie zależy od prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawach toczących się przed tut. Sądem, a którego przedmiotem są skargi funkcjonariuszy na propozycję określającą warunki zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej w Izbie Administracji Skarbowej we W. i przesądzenie przez Naczelny Sąd Administracyjny kwalifikacji prawnej złożonej funkcjonariuszowi propozycji. Zważywszy, że również inne wojewódzkie sądy administracyjne – o czym Sądowi wiadomo z urzędu - odnotowały wpływ znaczącej liczby skarg funkcjonariuszy celno-skarbowych na przedstawione im, w związku z wdrażaniem zmian w organizacji służb celnych i skarbowych, propozycje dalszego zatrudnienia w korpusie pracowników służby cywilnej na podstawie umowy o pracę, a także skarg na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej polegającą na niezłożeniu propozycji służby w strukturach KAS oraz bezczynność polegającą na niewydaniu decyzji o zwolnieniu ze służby. Skargi dotyczyły również bezczynności polegającej na braku czynności procesowych w sprawie rozpoznania odwołania od decyzji administracyjnej o zwolnieniu ze służby zawartej w propozycji pracy. Skarżący wnosili o potraktowanie propozycji zatrudnienia, składanej im na podstawie art. 165 ust. 7 ustawy, jako aktu (czynności) z zakresu administracji publicznej, o jakim mowa w art. 3 § 1 pkt 4 p.p.s.a. lub jako decyzji o zwolnieniu ze służby. Z analizy rozstrzygnięć wydanych do tej pory przez wojewódzkie sądy administracyjne wynika zarysowująca się rozbieżność przede wszystkim w kwalifikowaniu otrzymywanych przez funkcjonariuszy propozycji określających warunki zatrudnienia w stosunku pracy. I tak w części przypadków doszło do wydania postanowień o odrzuceniu skarg jako niedopuszczalnych. Sądy stanęły na stanowisku, że propozycja określająca warunki zatrudnienia, skierowana do funkcjonariusza w trybie art. 165 ust. 7 ustawy nie jest ani decyzją administracyjną, ani aktem z zakresu administracji publicznej poddanym kognicji sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Sprawy te są sprawami z zakresu podległości służbowej, w których sądy administracyjne nie są właściwe, stosownie do art. 5 pkt 2 p.p.s.a. (tak postanowienia: WSA w Poznaniu z 13 września 2017, sygn. akt II SA/Po 765/17, WSA w Gdańsku z 25 września 2017 r., sygn. akt III SA/Gd 792/17, z 26 września 2017 r., sygn. akt III SA/Gd 785/17, z 16 października 2017 r., sygn. akt III SA/Gd 819/17, WSA w Łodzi z 22 września 2017 r., sygn. akt III SA/Łd 757/17, WSA we Wrocławiu z 19 września 2017 r., sygn. akt IV SA/Wr 469/17, IV SA/Wr 415/17, z 25 września 2017r., sygn. akt IV SA/Wr 481/17, WSA w Warszawie z 26 czerwca 2017r., sygn. akt II SA/Wa 781/17, WSA w Opolu z 8 września 2017 r., sygn. akt II SA/Op 333/17, WSA w Krakowie z 11 września 2017 r., sygn. akt III SA/Kr 947/17 i III SA/Kr 954/17, WSA w Szczecinie z 17 sierpnia 2017 r., sygn. akt II SA/Sz 876/17. z 29 sierpnia 2017 r., sygn. akt II SA/Sz 904/17). Wymaga jednak podkreślenia, że odnotowano również fakt rozpoznania przez sądy wniesionych przez funkcjonariuszy skarg, przy czym sądy dokonały odmiennej kwalifikacji złożonych funkcjonariuszom propozycji określających warunki zatrudnienia, uznając tym samym kognicję sądu administracyjnego (tak wyroki: WSA w Szczecinie z 4 października 2017 r., sygn. akt II SA/Sz 897/17, WSA w Olsztynie w z 19 października 2017 r., sygn. akt II SA/Ol 672/17). Dlatego też, w związku z pojawiającymi się w orzecznictwie krańcowo odmiennymi stanowiskami w spornej kwestii, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowił zawiesić postępowanie sądowe w niniejszej sprawie do czasu prawomocnego zakończenia postępowań sądowoadministracyjnych przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, gdyż orzeczenia zapadłe w tamtych sprawach będą miały istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Z tych względów orzeczono jak w sentencji.