VII SA/Wa 1642/17

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. P. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi M. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2017 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 8 listopada 2017 r. odrzucił skargę skarżącej na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2017 r., Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki, z uwagi na nieuzupełnienie w zakreślonym terminie braków formalnych skargi tj. nieuiszczenie wpisu sądowego od skargi. Powyższe postanowienie jest prawomocne od dnia 23 listopada 2017 r. Pismem z dnia 14 grudnia 2017 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. W uzasadnieniu wskazała, że o uchybieniu terminu dowiedziała się w dniu 13 grudnia 2017 r. przeglądając akta w Sądzie, ponieważ ustanowiony pełnomocnik z urzędu otrzymywał całą korespondencję. Do wniosku załączyła skargę złożoną na pełnomocnika z urzędu do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Nadto, we wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Należy podkreślić, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania wniosku Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest sprawdzić dopuszczalność oraz terminowość jego wniesienia. W przypadku bowiem gdy strona spóźni się ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu lub złoży wniosek niedopuszczalny z mocy ustawy, treść art. 88 p.p.s.a. obliguje Sąd do odrzucenia takiego wniosku. W przedmiotowej sprawie wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu skargi jest niedopuszczalny. Jednym z przypadków niedopuszczalności wniosku o przewrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi jest bowiem sytuacja, gdy skarga została odrzucona, a postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi uprawomocniło się do dnia rozpoznawania wniosku o przywrócenie terminu (por. postanowienia NSA: z dnia 11 lipca 2011 r., sygn. akt II OZ 753/08 oraz z dnia 19 czerwca 2013 r., sygn. akt II OZ 475/13, z dnia 9 czerwca 2015 r., sygn. akt II GZ 252/15 – publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Postanowienie z dnia 8 listopada 2017 r. o odrzuceniu skargi zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 15 listopada 2017 r. Od tego dnia rozpoczął bieg siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia na to orzeczenie, który upłynął z dniem 22 listopada 2017 r. Skarżąca nie zaskarżyła w tym terminie wskazanego postanowienia, stąd zyskało ono z dniem 23 listopada 2017 r. walor prawomocności. Pismo zawierające wniosek o przywrócenie terminu zostało złożone w dniu 15 grudnia 2017 r., a więc po uprawomocnieniu się postanowienia o odrzuceniu skargi. Na marginesie należy wskazać, że ze skargi do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. wynika, że pełnomocnik skontaktował się ze skarżącą w dniu 17 listopada 2017 r., a więc wbrew twierdzeniom skarżącej nie po terminie do zaskarżenia postanowienia z dnia 8 listopada 2017 r., ponieważ rozpoczęcie biegu terminu nie wiąże się z momentem wydania postanowienia (8 listopad 2017 r.), lecz z faktem jego doręczenia, co miało miejsce w dniu 15 listopada 2017 r. Zatem kontakt pełnomocnika ze skarżącą nastąpił przed upływem terminu do zaskarżenia postanowienia o odrzuceniu skargi. Ponadto ze skargi na pełnomocnika wynika, że skarżąca próbowała dowiedzieć się o możliwości "odwołania się od decyzji Sądu", lecz adwokat poinformował ją, iż nie będzie ona skuteczna. Zatem z takiej relacji kontaktu z pełnomocnikiem należy uznać, że skarżąca została przez pełnomocnika poinformowana o treści postanowienia z dnia 8 listopada 2017 r., a zatem należy uznać, że w dniu skontaktowania się pełnomocnika ze skarżącą (17 listopada 2017 r.) ustała przyczyna uchybienia terminowi i od tej daty należy liczyć siedmiodniowy termin na wniesienie wniosku o przywrócenie terminu. Zatem termin ten upłyną z dniem 24 listopada 2017 r., tak więc wniosek złożony w dniu 15 grudnia 2017 r. jest wnioskiem spóźnionym. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 88 p.p.s.a należało orzec, jak w sentencji.