II SA/Ke 540/17

SENTENCJA Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. N. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi W. N. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia statusu działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych postanawia: I. umorzyć postępowanie w sprawie ponownego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, II. ustanowić dla W. N. adwokata z urzędu, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Kielcach. UZASADNIENIE W. N. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wypełniony formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z w przedmiocie odmowy potwierdzenia statusu działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych. Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca jest schorowany, prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości 1020 zł netto miesięcznie. Skarżący nie wykazał żadnego majątku, mieszka w domu, w którym ma prawo dożywocia. Wnioskodawca podał następujące wydatki miesięczne: rachunki - 400 zł, wyżywienie - 300 zł, leki -200 zł, środki czystości - 100 zł miesięcznie. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 13 września 2017 r. zwolniono skarżącą od kosztów sądowych w całości. Wyrokiem z dnia 19 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę W. N.. W dniu 22 grudnia 2017 r. skarżący złożył kolejny formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Z treści wniosku wynika, że sytuacja rodzinna i majątkowa skarżącego nie uległa zmianie. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z treścią art. 245 § 1, § 2 i § 3 oraz art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, zwanej dalej "p.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie zastępcy procesowego m.in. adwokata, radcy prawnego, przysługuje osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków, albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie zastępcy prawnego, przysługuje osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W rozpatrywanej sprawie rozpoznawanie drugiego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych stało się zbędne, a postępowanie tej w sprawie umarza się, stosownie do treści art. 249a p.p.s.a. Kwestia ta została już bowiem rozstrzygnięta prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 13 września 2017 r. którym zwolniono skarżącego od kosztów sądowych w całości na wszystkich etapach postępowania sądowego w tym od opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem i od wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Natomiast biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i osobistą skarżącego, w tym dochód wystarczający jedynie na zaspokojenie jego bieżących potrzeb życiowych, zły stan zdrowia, brak majątku, uznano że nie jest on w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zatem jego wniosek o przyznanie adwokata z urzędu zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1, art. 249a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.