II SA/Rz 1019/11

SENTENCJA z dnia 30 grudnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2011 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.K. na uchwałę Rady Miejskiej w [...] z dnia 24 lutego 2011 r., nr [...] w przedmiocie przekształcenia Szkoły Podstawowej w [...] - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 10 września 2011 r. M. K., reprezentujący grupę rodziców uczniów Szkół Podstawowych w [...] i [...], wystąpił ze skargą na dwie uchwały Rady Miejskiej w [...] z dnia 24 lutego 2011 r.: nr [..] w sprawie przekształcenia Szkoły Podstawowej w [..] oraz nr [..] w sprawie przekształcenia Szkoły Podstawowej w [..], przez likwidację z dniem 31 sierpnia 2011 r. obowiązującej struktury organizacyjnej klas I-VI i utworzenie z dniem 1 września 2011 r. w każdej ze szkół struktury organizacyjnej: oddziału przedszkolnego oraz klas I-III. Domagając się stwierdzenia nieważności zaskarżonych uchwał M. K. zarzuca ich podjęcie z rażącym naruszeniem prawa, tj. art. 59 ust. 1 ustawy o systemie oświaty w zakresie dotyczącym procedury zawiadamiania rodziców o zamiarze likwidacji szkoły. W jego ocenie część rodziców została poinformowana o planowanej likwidacji szkół na spotkaniach w dniach 11 i 13 stycznia 2011 r., co nastąpiło przed podjęciem uchwał wyrażających zamiar ich likwidacji w dniu 27 stycznia 2011 r. O ich treści Burmistrz [...] powiadomił listownie tylko wybranych rodziców, nie organizując spotkań ze wszystkimi rodzicami po dniu 27 stycznia 2011 r., kiedy podjęto uchwały nr [..] o zamiarze likwidacji Szkoły Podstawowej w [...] oraz nr [..] o zamiarze likwidacji Szkoły Podstawowej w [...]. W ocenie skarżącego czynności podjęte przed podjęciem uchwał były bezskuteczne, ponieważ zawiadomienia można było przesyłać do uprawnionych osób dopiero po wszczęciu procedury likwidacyjnej. Zawiadomienia należało imiennie skierować do każdego z rodziców. Tymczasem Burmistrz na sesji Rady Miejskiej w dniu 27 stycznia 2011 r. wprowadził radnych w błąd oświadczając, że powyższy obowiązek został spełniony. Dodatkowo uchwały nie zawierają faktycznego uzasadnienia potrzeby ich przekształcenia, a względy wyłącznie finansowe nie powinny mieć decydującego znaczenia. Skarżący podaje również, że w dniu 11 lipca 2011 r. skierował do Rady Miejskiej w [...] wezwanie do uchylenia obu wymienionych uchwał. Do dnia wniesienia skargi nie otrzymał na nie odpowiedzi. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w [...] wniosła o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie, i przeprowadzenie dowodu z akt postępowania nadzorczego prowadzonego przez Wojewodę [...] oraz akt postępowania przed [...] Kuratorem Oświaty. Rada Miejska wyjaśnia, że ustawa o systemie oświaty wymaga jedynie, aby zawiadomienie o zamiarze likwidacji szkoły nastąpiło co najmniej na 6 miesięcy przed terminem likwidacji. Obowiązek ten został spełniony podczas spotkań w dniu 11 i 13 stycznia 2011 r., a uchwały z dnia 27 stycznia 2011 r. stanowią jedynie formalny tego wyraz. Osoby nieobecne na spotkaniach zostały powiadomione w drodze indywidualnych zawiadomień. Odnoście drugiego zarzutu podano, że przedstawiono szczegółowe wyliczenia związane z utrzymaniem likwidowanych szkół. Z akt sprawy wynika ponadto, że M. K. wniósł skargę bezpośrednio do tut. Sądu (k.8), wpłynęła ona w dniu 13 września 2011 r. (k.3). Tego samego dnia, na podstawie zarządzenia przewodniczącego wydziału, pismo zawierające skargi przesłano według właściwości określonej w przepisie art. 54 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 z 2002 r., poz. 1270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") Radzie Miejskiej w [...], a doręczenia dokonano w dniu 14 września 2011 r. Pismo to ponownie wpłynęło do Sądu w dniu 14 października 2011 r. wraz z odpowiedzią organu. Wobec zawarcia przez skarżącego dwóch skarg w jednym piśmie zarządzeniem przewodniczącego dokonano ich rozdzielenia i zarejestrowano pod kolejnymi sygnaturami. Skargę na uchwałę nr [...] pod sygn. akt II SA/Rz 1019, a na uchwałę nr [...] pod sygn. akt II SA/Rz 1020/11. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z przepisem art. 3 §1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty, czynności i bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 §2 pkt 1-8 p.p.s.a. Kontroli tej poddano m.in. akty organów jednostek samorządu terytorialnego podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 §2 pkt 6) p.p.s.a. Sądy administracyjne orzekają też w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Zainicjowanie kontroli sądowoadministracyjnej wymaga skutecznego wniesienia skargi, aby sprawie można nadać prawidłowy bieg. Wśród bezwzględnie obowiązujących wymogów przewidziano m.in. szczególny tryb wnoszenia skargi. Zgodnie bowiem z art. 54 §1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Skarga wniesiona z naruszeniem powyższych wymogów nie podlega odrzuceniu a liminie, ale przekazaniu właściwemu organowi, zgodnie z trybem określonym w powołanym przepisie. Wówczas za datę wniesienia skargi przyjmuje się dzień nadania skargi do właściwego organu przez Sąd (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17.04.2009r., sygn. akt II GSK 254/09, oraz z dnia 18 czerwca 2008 r., sygn. akt I OSK 651/08; postanowienie Wojewódzkiego Sądy Administracyjnego w Białymstoku z dnia 21.03.2006 r., sygn. akt II SA/Bk 131/06). Skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia Sąd odrzuca zgodnie z art. 58 §1 pkt 2) p.p.s.a. Przedmiotem skargi uczyniono uchwałę podjętą przez Radę Miejską w [...] na podstawie ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t.j. Dz.U. nr 256 z 2004 r., poz. 2572 z późn.zm.). Tryb jej zaskarżania do sądu administracyjnego zasadniczo reguluje ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. nr 142 z 2001 r., poz. 1591 z późn.zm.; dalej: "u.s.g."). Zgodnie z art. 101 ust. 1 u.s.g. każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Skargę w tych sprawach można wnieść w imieniu własnym lub reprezentując grupę mieszkańców gminy, którzy na to wyrażą pisemną zgodę (ust. 2a). W sprawie wezwania do usunięcia naruszenia prawa stosuje się przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym (ust. 3). Natomiast z mocy art. 102a) u.s.g. w sprawach tych nie stosuje się przepisów art. 52 §3 i §4 p.p.s.a. Skierowanie wezwania do usunięcia naruszenia prawa może nastąpić w każdym czasie, jednak po takim skierowaniu ograniczony zostaje czas wniesienia skargi do sadu administracyjnego. Zasady liczenia terminów do wniesienia skargi w wyżej opisanych sprawach wyjaśnia uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07, którą Sąd podziela na zasadzie art. 269 §1 p.p.s.a. Z uchwały tej wynika, że przepis art. 53 §2 p.p.s.a. ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. Oznacza to, że skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Terminy te mają charakter terminów zawitych, a czynność podjęta po ich upływie jest bezskuteczna (art. 85 p.p.s.a.). Uchybienie terminu wymaga od Sądu odrzucenia skargi bez poddania jej kontroli (art. 58 §1 pkt 2) p.p.s.a.). Mając na względzie, że ustawa o systemie oświaty nie przewiduje szczególnego trybu zaskarżania uchwał, których przedmiotem jest zamiar likwidacji szkoły, lub uchwał w sprawie przekształcenia szkoły, w tym odrębnych terminów procesowych, niezbędne było zastosowanie trybu określonego w ustawie o samorządzie gminnym oraz p.p.s.a. To zaś oznacza, że skoro wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wniesiono w dniu 11 lipca 2011 r. i Rada Miejska w [...] nie udzieliła skarżącemu na nie odpowiedzi to powinien on wnieść skargę do tut. Sądu za pośrednictwem Rady Miejskiej w [...] najpóźniej w sześćdziesiątym dniu, licząc od dnia złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, z pominięciem dnia wniesienia wezwania, tj. dnia 11 lipca 2011 r., a to zgodnie z art. 83 §1 i §2 p.p.s.a. w. zw. z art. 111 §1 i §2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1960 r. Kodeks Cywilny (Dz.U. nr 16 z 1964 r., poz. 93 ze zm.). Natomiast przepisy art. 83 §2 i §3 p.p.s.a. stanowią, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Powyższe oznacza, że ostatnim dniem do wniesienia skargi był w niniejszej dzień 9 września 2011 r. - piątek. Nadanie skargi w dniu 10 września 2011 r. (sobota) nastąpiło z przekroczeniem ustawowego terminu zawitego. Dodatkowo, na co już zwrócono uwagę, M. K. skargę wniósł bezpośrednio do Sądu, a nadanie jej do Rady Miejskiej w [...] nastąpiło w dniu jej wpływu do Sądu, tj. dnia 13 września 2011 r. - wtorek. Odesłanie skargi w dniu jej wpływu do Sądu oznacza, że nie można podnosić skutecznie zarzutu przewlekłości działania Sądu mającego wpływ na zachowanie terminu do wniesienia skargi. Już bowiem jej nadanie w dniu 10 września 2011 r. nastąpiło z jego uchybieniem i było bezskuteczne. To zaś wymaga od Sądu odrzucenia wniesionej skargi na podstawie art. 58 §1 pkt 2) i §3 w zw. z art. 53 §2 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji. Odrzucenie skargi wyłącza dopuszczalność poddania kontroli skarżonej uchwały, jak i oceny legitymowania się skarżącego interesem prawnym we wniesieniu skargi.