I SA/Bd 764/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Tomasz Wójcik po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2020 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] maja 2020 r., nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] maja 2020 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w B. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ś. z dnia [...] marca 2020 r. oddalające skargę J. K. (dalej także: Skarżący) na czynność egzekucyjną zajęcia nieruchomości położonej w miejscowości S. R., gm. O.. Postanowienie zostało doręczone Skarżącemu w dniu [...] września 2020 r. Pismem z dnia 10 listopada 2020r. (nadanym w placówce pocztowej w dniu 12 listopada 2020 r.) Skarżący wniósł do tut. Sądu skargę na ww. postanowienie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na upływ terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga J. K. podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie. Z przepisu tego jednoznacznie wynika, że jednym z warunków skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest dochowanie trzydziestodniowego terminu liczonego od doręczenia stronie skarżącej skarżonego rozstrzygnięcia organu administracji publicznej. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi. Termin, o którym mowa powyżej, uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego. W takim przypadku sąd ten niezwłocznie przesyła skargę odpowiedni do organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, wydał lub podjął inna czynność, będącą przedmiotem skargi (art. 53 § 4). Wskazać należy, że jak wynika z akt sprawy, zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] maja 2020 r. nr [...] zostało nadane w placówce pocztowej w dniu 27 maja 2020 r. na wskazany przez Skarżącego adres. Przesyłkę awizowano dwukrotnie, tj. w dniu 3 czerwca 2020 r. oraz w dniu 12 czerwca 2020 r. Z uwagi na fakt, iż przesyłka nie została podjęta w terminie, w dniu 19 czerwca 2020 r., zwrócono ją do nadawcy (o czym świadczą zapisy dokonane na zwrotnym potwierdzeniu odbioru i kopercie). Wyjaśnić należy, że ww. przesyłka zostałaby uznana za skutecznie doręczoną w trybie tzw. fikcji doręczenia, z dniem 17 czerwca 2020 r. zgodnie z przepisami art. 44 Kodeksu postępowania administracyjnego, jednakże w związku z zaistniałą w kraju sytuacją epidemiologiczną, wprowadzone zostały przepisy regulujące kwestię doręczania przesyłek pocztowych, odstępując od tzw. fikcji doręczenia. Na mocy art. 98 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2020 r. o szczególnych instrumentach wsparcia w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz.U. z 2020 r., poz. 695 ze zm.) nieodebranych pism podlegających doręczeniu za potwierdzeniem odbioru przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe, których termin odbioru określony w zawiadomieniu o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru przypadał w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii, nie można uznać za doręczone w czasie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii oraz przed upływem 14 dni od dnia zniesienia tych stanów. Następnie w dniu 20 sierpnia 2020 r. została ogłoszona ustawa z dnia 24 lipca 2020 r. (Dz.U. z 2020 r., poz. 1423) o zmianie ustawy o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług oraz niektórych innych ustaw. Przepisem art. 5 tej ustawy wprowadzono zmianę art. 98 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 2020 r. poprzez dodanie litery "d" (art. 98 ust. 2 pkt 4 lit. d stanowi, że przepisu art. 98 ust. 1 powołanej wyżej ustawy z dnia 16 kwietnia 2020 r. nie stosuje się do przesyłek wysyłanych do ani wysyłanych przez organ administracji publicznej). Zgodnie z art. 11 ust. 1 powołanej wyżej ustawy z dnia 24 lipca 2020 r., przesyłki, o których mowa w art. 98 ust. 2 pkt 4 lit. d ustawy zmienianej w art. 5, niedoręczone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, uznaje się za doręczone po upływie 14 dni od dnia jej wejścia w życie. Natomiast z art. 13 wynika, że ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, co miało miejsce 20 sierpnia 2020 r. Zatem ustawa weszła w życie w dniu 4 września 2020 r. Tym samym skutek doręczenia przedmiotowych przesyłek nastąpił z dniem 18 września 2020 r. Mając powyższe na uwadze, doręczenie postanowienia z dnia [...] maja 2020 r. nr [...] nastąpiło z dniem 18 września 2020 r. Wobec tego termin do wniesienia skargi upływał w dniu 19 października 2020 r. Natomiast Skarżący nadał skargę w placówce pocztowej w dniu 12 listopada 2020 r., a zatem po upływie terminu do jej wniesienia. Zauważyć ponadto trzeba, że o przysługującym prawie do wniesienia skargi skarżący został pouczony przez organ odwoławczy w piśmie z dnia 5 października 2020 r. stanowiącym odpowiedź na pismo skarżącego z dnia 16 września 2020 r. Pismo to zostało doręczone stronie w dniu 13 października 2020 r., (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy). Zatem Skarżący miał możliwość złożenia skargi z zachowaniem 30-dniowego terminu do jej wniesienia, gdyż termin jak wskazano wyżej upływał w dniu 19 października 2020 r. Wobec powyższego Sąd stwierdził, iż skarga została wniesiona z uchybieniem terminu, co na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., obliguje do jej odrzucenia.