I SA/Op 292/17

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Wojciechowska Sędziowie Sędzia WSA Marzena Łozowska (spr.) Sędzia WSA Anna Wójcik po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 29 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi S. T. (obecnie S. G.) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 4 maja 2017 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. UZASADNIENIE Pismem z dnia 18.06.2017 r. S. T. (obecnie: S. G., dalej jako: skarżący, strona) wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 4.05.2017 r. w przedmiocie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne. W piśmie z dnia 5.12.2017 r. skarżący oświadczył, że odstępuje od skargi z dnia 18.06.2017 r. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 4.05.2017 r. Wniósł również o umorzenie należności (tj. zaległych opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi) dochodzonych w postępowaniu egzekucyjnym będącym przedmiotem skargi, wskazując m.in. na swoją trudną sytuację materialną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wobec skutecznego cofnięcia skargi postępowanie w sprawie należało umorzyć. Stosownie do art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli: 1. skarżący skutecznie cofnął skargę, 2. w razie śmierci strony, jeśli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania, 3. gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Natomiast, jak wynika z treści art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, a czynność ta wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie cofnięcie skargi nie budzi wskazanych wyżej wątpliwości, albowiem analiza akt administracyjnych oraz treści zaskarżonego postanowienia nie daje podstaw do oceny, by cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa, bądź do utrzymania w mocy aktu administracyjnego dotkniętego wadą nieważności, w szczególności, by zaktualizowała się jedna z przesłanek wymienionych w przepisie art. 156 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257). Zatem wola skarżącego, jako dysponenta skargi jest dla Sądu wiążąca. Związanie to jest wynikiem przyjętej zasady, że skarżący może rozporządzać wniesioną przez siebie skargą od chwili jej wpływu do organu do czasu jej rozpoznania przez sąd pierwszej instancji. Sąd nie może zignorować woli strony wyrażonej poprzez cofniecie skargi (por. postanowienie NSA z dnia 12.06.2014 r., sygn. akt I FSK 755/14, dostępne na www.orzeczeniansa.gov.pl). Nie dopatrując się zatem okoliczności przemawiających za niedopuszczalnością cofnięcia skargi, Sąd postępowanie w sprawie umorzył na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a, który to przepis stanowi, że Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Z tych przyczyn na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji. Odnosząc się natomiast do wniosku skarżącego dotyczącego umorzenia zaległych opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi wyjaśnić należy, że sąd administracyjny nie ma kompetencji do rozpoznawania takich wniosków. Jak wynika z art. 6q ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2017 r. poz. 1289) w sprawach dotyczących opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi stosuje się przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta, a w przypadku przejęcia przez związek międzygminny zadań gminy, o których mowa w art. 3 ust. 2, w zakresie gospodarowania odpadami komunalnymi, w zakresie opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, które stanowią dochód związku międzygminnego - zarządowi związku międzygminnego. Na mocy ww. przepisu w celu rozpatrzenia wniosku o umorzenie zaległości powstałej w opłacaniu opłat komunalnych stosuje się art. 67a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201), który stanowi w § 1, że organ podatkowy, na wniosek podatnika, z zastrzeżeniem art. 67b, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym, może: 1) odroczyć termin płatności podatku lub rozłożyć zapłatę podatku na raty; 2) odroczyć lub rozłożyć na raty zapłatę zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę lub odsetki od nieuregulowanych w terminie zaliczek na podatek; 3) umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną. Umorzenie zaległości podatkowej powoduje również umorzenie odsetek za zwłokę w całości lub w takiej części, w jakiej została umorzona zaległość podatkowa (§ 2 tego przepisu). Z powyższego wynika, że organem właściwym do rozpoznania wniosku skarżącego o umorzenie zaległych opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi jest Wójt Gminy Pakosławice (wójt gminy na terenie której znajduje się nieruchomość, z którą wiąże się obowiązek uiszczania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi). Zatem do tego organu skarżący winien skierować wniosek o umorzenie zaległych opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi.