II SA/Wa 1717/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Waldemar Śledzik, Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.), Sędzia WSA Tomasz Szmydt, Protokolant sekr. sąd. Maryla Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 grudnia 2021 r. sprawy ze skargi G. W. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych oddala skargę. UZASADNIENIE Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych (zwany dalej Prezesem UODO/ Organem) decyzją z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] (zwana dalej decyzją z dnia [...] lutego 2021 r.) po rozpatrzeniu skargi Pani G. W. (zwanej dalej Skarżącą) na nieprawidłowości w procesie przetwarzania jej danych osobowych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych z siedzibą w W.(zwany dalej ZUS) oraz Pana A.Ś. (zwanego dalej Uczestnikiem) umorzył postępowanie. Prezes UODO ustalił następujący stan faktyczny sprawy. 1) ZUS uzyskał wpis hipoteki przymusowej na nieruchomości znajdującej się w W. przy ul. K. [...] lok. [...] (KW WA1 [...] ), stanowiącej wspólność ustawową majątkową i małżeńską Skarżącej i Pana J. W., w związku z jego zadłużeniem wobec ZUS (pismo ZUS do Prezesa UODO z dnia [...] lipca 2019 r., znak: [...] - k. 69 akt sprawy; kopia pisma ZUS do GIODO z dnia [...] grudnia 2016 r., znak: [...] - k. 24 akt sprawy). 2) ZUS wystawił na rzecz Pana J. W. dokument z dnia [...] października 2010 r. (znak: [...]), stanowiący "Promesę odstąpienia od zabezpieczenia hipotecznego nieruchomości objętej KW nr WA1 [...]", który zawiera także dane osobowe Skarżącej jako pełnomocnika męża (kopia dokumentu - k. 22 akt sprawy). 3) ZUS wystawił na rzecz Pana J. W. dokument z dnia [...] grudnia 2010 r. (znak: [...]), stanowiący wykaz jego zadłużenia wobec ZUS z wyszczególnieniem tytułów, kwot i numerów rachunków bankowych, na które te kwoty powinny zostać wpłacone (kopia dokumentu - k. 21 akt sprawy). W ww. wykazie zawarte zostały także dane osobowe Skarżącej jako pełnomocnika męża. 4) W ww. piśmie z dnia [...] lipca 2019 r. ZUS wyjaśnił, że "I Oddział w W., uzyskał wpis hipoteki przymusowej na nieruchomości stanowiącej wspólność ustawową, majątkową i małżeńską Pana J.W. i Pani G. W. (...) strona postępowania dotyczącego uzyskania promesy składa dokumenty uzasadniające jej wydanie w tym m.in. umowę przedwstępną. W niniejszej sprawie I Oddział w W., nie wzywał jednak nikogo, również strony, do dostarczenia takich dokumentów. Pomimo tego dokument umowy przedwstępnej został złożony przez nabywcę nieruchomości i włączony do akt sprawy. (...) Pismem z dnia [...] września 2010 r. Skarżąca na podstawie posiadanego pełnomocnictwa zwróciła się do ZUS o wydanie promesy. We wniosku umieściła adres na który prosiła przesłać korespondencję z promesą. Wydana promesa określająca warunki odstąpienia od zabezpieczenia hipotecznego została wysłana wyłącznie na wskazany adres. Pani G. W. wskazała ponadto, że ponieważ nie będzie dysponowała tym dokumentem przy sporządzaniu aktu notarialnego, nabywca nieruchomości Pan A. S. stawi się w Zakładzie po jego odbiór, gdyż to w jego interesie leży posiadanie wiedzy na temat wysokości całości zobowiązania, które winien spłacić, aby Zakład wydał oświadczenie wierzyciela". 5) W ww. piśmie z dnia [...] lipca 2019 r. ZUS wyjaśnił ponadto: "W związku z planowanym podpisaniem umowy notarialnej na dzień [...] grudnia 2010 r. ZUS wydał pełnomocnikowi nabywcy w dniu [...] grudnia 2010 r. uaktualnienie promesy na prośbę Pani G. W. W interesie nabywcy leżała bowiem kwestia posiadania wiedzy na temat aktualnego zadłużenia dłużnika hipotecznego (...) Jak wynika z akt sprawy uaktualnienie promesy było kwestią nagłą i Pani G. W. prośbę taką skierowała do ZUS, telefonicznie (...)". Jak wyjaśnił ZUS w piśmie do Prezesa UODO z dnia [...] lutego 2019 r., znak: [...] (k. 16 akt sprawy), uaktualnienie promesy odebrała pełnomocnik Pana A. Ś. "załączając do akt sprawy pełnomocnictwo oraz kopię umowy przedwstępnej kupna - sprzedaży nieruchomości z urządzoną księgą wieczystą KW WA1 [...] sporządzonej przez Panią G. W. i Pana A. S. w dniu [...] listopada 2010 roku". ZUS wyjaśnił w piśmie do Prezesa UODO z dnia [...] sierpnia 2019 r., znak: [...] UNP [...] (k. 75-76 akt sprawy): "Zakład wydał pełnomocnikowi nabywcy w dniu [...] grudnia 2010 r. uaktualnienie promesy na prośbę pani G.W. Nie dysponujemy dodatkowymi dowodami w tej sprawie. (...) Zakład nie udostępnił danych Skarżącej ponieważ nabywca nieruchomości, był w ich posiadaniu na podstawie umowy przedwstępnej". 6) Ponadto w ww. piśmie z dnia [...] lipca 2019 r. ZUS wyjaśnił: "W aktach sprawy znajduje się kserokopia aktu notarialnego z 1990 r. podpięta do tytułu egzekucyjnego z dnia [...] września 2002 r. Tytuł egzekucyjny był skierowany do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. i został zwrócony (...) z raportem poborcy skarbowego. Z posiadanych dokumentów wynika, że to poborca skarbowy uzyskał przedmiotowy akt notarialny w toku prowadzonych czynności terenowych zmierzających do ustalenia majątku dłużnika i miejsca jego pobytu" (kopia aktu notarialnego z dnia [...] maja 1990 r. - k.38-39 akt sprawy). 7) Ponadto w ww. piśmie z dnia [...] sierpnia 2019 r. ZUS powołał art. 68 ust. 1 pkt 1 lit. c) oraz art. 45 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2019 r. poz. 300 ze zm.) i wyjaśnił: "Umowa przedwstępna dotyczyła byłego płatnika składek, który posiadał wobec Zakładu zadłużenie obejmujące należności z tytułu składek. Dokument ten jako dotyczący zmiany w zakresie własności nieruchomości, której współwłaścicielem był płatnik składek był istotny w kontekście prowadzonego postępowania mającego na celu egzekucję należności z tytułu składek. Również dane dotyczące pozostałych współwłaścicieli i ewentualnego nabywcy były w tym kontekście istotne. Z tych samych względów umowa kupna sprzedaży nieruchomości z dnia [...] maja 1990 r. również była istotna jako dotycząca składnika majątkowego, który w zamierzeniu dłużnika miał opuścić jego majątek". Skarżącą, wniosła skargę na nieprawidłowości w procesie przetwarzania jej danych osobowych przez ZUS w W., oraz Uczestnika postępowania. Podnosiła, że ZUS, w toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego przeciwko mężowi Skarżącej - Panu J. W. w celu wyegzekwowania od niego zaległych składek z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, dopuścił się w ocenie Skarżącej, nieprawidłowości w procesie przetwarzania jej danych polegających na: udostępnieniu osobie nieuprawnionej jej danych osobowych, a także pozyskaniu przez ZUS kopii aktu notarialnego dotyczącego zakupu przez Skarżącą i jej męża nieruchomości gruntowej w M. Z kolei Uczestnik bez podstawy prawnej udostępnił ZUS dane osobowe Skarżącej zawarte w umowie przedwstępnej sprzedaży lokalu mieszkalnego z dnia [...] listopada 2010 r., a w konsekwencji ZUS pozyskał te dane i je przetwarza. Prezes UODO decyzją z dnia [...] lutego 2021 r. umorzył postępowanie. Stwierdził, że w czasie, gdy miały mieć miejsce ww. zdarzenia, tj. w 2003, 2010 i 2016 roku obowiązywały przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 922 ze zm.). Przepisy te określały zasady przetwarzania danych osobowych do 24 maja 2018 r. natomiast od 25 maja 2018 r., obowiązują przepisy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady UE 2016/679 z 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 127 z 23.05.2018, str. 2 ze zm.), oraz ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (Dz.U. z 2019 r. poz. 1781). Wskazał, że opisane w treści skargi ww. zdarzenia nie mogą być rozpatrywane w toku postępowania administracyjnego zmierzającego do wydania decyzji w oparciu o przepisy rozporządzenia 2016/679, bowiem kwestionowany w skardze proces przetwarzania danych osobowych przez skarżony podmiot rozpoczął się i zakończył przed 25 maja 2018 r. Podniósł, że przepis artykuł 99 ust. 1 rozporządzenia 2016/679 wskazuje, że niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie od dnia 25 maja 2018 r. W związku z tym, przepisy rozporządzenia 2016/679 mają zastosowanie wyłącznie w sprawach, w których skargę wniesiono od 25 maja 2018 r. i w tej dacie kwestionowany proces przetwarzania danych osobowych trwał. Uznał, że z uwagi na fakt, że kwestionowane w skardze zdarzenia miały miejsce i zakończyły się w czasie, gdy obowiązywały przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r., a postępowanie administracyjne przed organem nadzorczym zostało zainicjowane w czasie, gdy zaczęły obowiązywać przepisy ustawy z dnia 10 maja 2018 r., do rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy nie jest możliwe zastosowanie przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Artykuł 160 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. stanowi, że jedynie postępowania, wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy z dnia 10 maja 2018 r., są prowadzone przez Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych, na podstawie ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Tym samym Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych nie ma możliwości prowadzenia postępowania administracyjnego w oparciu o przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r., gdyż postępowanie w przedmiotowej sprawie zostało wszczęte po dniu wejścia w życie ustawy z dnia 10 maja 2018 r. Brak jest również podstawy do korzystania przez Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z uprawnień przewidzianych w uchylonej ustawie z 29 sierpnia 1997 r., w tym do oceny zgodności zachowania administratora z ww. przepisami w przypadku, gdy skarżony proces przetwarzania nie był kontynuowany po 25 maja 2018 r. Organ nie może również dokonać oceny zgodności kwestionowanych w skardze działań administratora z rozporządzeniem 2016/679, ponieważ zdarzenia będące przedmiotem skargi mają charakter zakończony i nie były kontynuowane po 25 maja 2018 r. Ponadto jego zdaniem brak jest obecnie przepisów kompetencyjnych uprawniających organ do prowadzenia postępowania w przedmiocie oceny zgodności działania administratora z przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Wskazał, że w tej sytuacji postępowanie podlega umorzeniu na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256 ze zm.; dalej Kpa.). Zgodnie z tym przepisem, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości lub w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości lub w części. Zauważył, że brzmienie powołanej regulacji nie pozostawia wątpliwości, iż w razie stwierdzenia bezprzedmiotowości postępowania organ prowadzący to postępowanie obligatoryjnie je umarza. Ustalenie przez Organ istnienia przesłanki, o której mowa w art. 105 § 1 Kpa. zobowiązuje go, do umorzenia postępowania, nie ma bowiem wówczas podstaw do rozstrzygnięcia sprawy co do istoty, a dalsze prowadzenie postępowania w takim przypadku stanowiłoby o jego wadliwości, mającej istotny wpływ na wynik sprawy. Skargę na powyższą decyzję wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca, zarzucając że Organ błędnie przyjął, iż prowadząc postępowanie, które zostało wszczęte pod rządami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady UE 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz.U.UE.L.2016.119, oraz Dz.U.UE.L.2018.127, zwanego dalej RODO), nie może działać w oparciu o te przepisy z uwagi na fakt, że do zdarzeń objętych zarzutami Skarżącej doszło przed wejściem w życie RODO. Skarżąca wskazała, że zgłaszane zdarzenia nieuprawnionego przekazywania danych osobowych miały miejsce w latach 2003, 2010 i 2016. Z tego powodu Skarżąca złożyła skargę do UODO w dniu [...] grudnia 2018 r. Podniosła, że w miarę jak pozyskiwała informacje o dalszych przypadkach wykorzystywania i nieuprawnionego przekazywania jej danych osobowych składała kolejne pisma, których organ nie brał pod uwagę. Podniosła, że w piśmie ZUS dnia [...] lipca 2019 r. jest stwierdzenie "W niniejszej sprawie [...] Oddział w W. nie wzywał nikogo, również strony do dostarczenia takich dokumentów. Pomimo tego dokument umowy przedwstępnej został złożony przez nabywcę (p. A. S.) i włączony do akt sprawy." Wskazuje to, że ZUS w roku 2019 dysponował dokumentem - umową przedwstępną kupna-sprzedaży nieruchomości jaką Skarżąca zawarła z p. A.S. w roku 2010. Podniosła, że umowa notarialna zakupu przez małżonków W. nieruchomości w M. zawarta w roku 1990, znajdowała się w aktach ZUS jej męża w roku 2019. Otrzymała z akt ZUS poświadczoną jej kserokopię z datą, która wskazuje, że Zakład dysponował tym dokumentem po dniu 25 maja 2018 r. (kopia umowy poświadczona przez ZUS w aktach sprawy). Skarżąca zauważyła, że promesa odstąpienia od hipoteki wystawiona w dniu [...] października 2010 r. i wysłana do Uczestnika w dniu [...]lutego 2010 r. również była wykorzystana w późniejszym czasie. Uczestnik przekazał ten dokument do kancelarii komorniczej w roku 2020. Wówczas, z akt komorniczych, Skarżąca dowiedziała się, że ZUS wysłał promesę w dniu [...] lutego 2010 r. do Uczestnika. Informację o tym fakcie przekazała Prezesowi UODO natychmiast, gdy o tym fakcie miała wiedzę. Promesa odstąpienia od hipoteki wydana Uczestnikowi prawdopodobnie trafiła również do Deutsche Banku SA, który kredytował zakup mieszkania. W tej sprawie prowadzone są dalsze czynności wyjaśniające. Jej zdaniem nie ma podstaw do twierdzenia, iż do złożonej skargi nie mają zastosowania żadne przepisy prawa. Skarga została złożona (wysłana) w dniu 12 grudnia 2018 r. Obowiązywała wówczas ustawa z dnia 18 maja 2018 r i w oparciu o przepisy tej ustawy i obowiązujące prawo unijne sprawa powinna być rozpatrywana. Skarżąca podniosła, że przekazywanie danych o zadłużeniu jej męża miało nieodwracalny i bardzo poważny wpływ na jej prawa majątkowe. Bezpodstawnie wydany kupującemu dokument - promesa odstąpienia od hipoteki jak również zaświadczenie o zaległości męża w składkach ZUS wydane kupującemu w dniu [...] grudnia 2010 r. doprowadziły do przekazania większej części zapłaty za sprzedawane mieszkanie na konta Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Wskazała, że dotychczas nie może uzyskać dokumentów potwierdzających tę wpłatę. Dokumenty są szczególnie istotne, gdyż po wnikliwym zbadaniu sprawy wykazywanego przez ZUS zadłużenia doszła do przekonania, że faktycznie zadłużenie to nie istniało w chwili sprzedaży mieszkania. Dług zabezpieczony hipoteką został spłacony wiele lat wcześniej. W związku z powyższym Skarżąca zakwestionowała stanowisko Organu i uznała, że sprawa nie może pozostać bez rozpoznania. W odpowiedzi na skargę Organ podtrzymał stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem skargi jest decyzja Organu z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz.U. z 2021 r. poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanych przepisów cyt. ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w zakresie swojej właściwości, ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną, postanowienie, czy też inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu lub podjęcia spornej czynności. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). Ze stanu faktycznego ustalonego przez Prezesa UODO w niniejszej sprawie wynika, że Zakład Ubezpieczeń Społecznych prowadził przeciwko Panu J. W. postępowanie egzekucyjne z uwagi na jego zadłużenie z tytułu należnych składek ZUS, zdrowotnych, na fundusz pracy oraz na ubezpieczenie społeczne. ZUS w celu zabezpieczenia swoich należności wniósł o ustanowienie hipoteki na nieruchomości będącej własnością Skarżącej i Pana J. W. położonej w Warszawie przy ul. [...] [...]. Hipoteka opiewała na kwotę 21894,79 zł i obejmowała składki za okres od sierpnia 1998 r. do sierpnia 2001 r. (k. 23). Ponadto ZUS na podstawie tytułu wykonawczego o numerze [...] z dnia [...] września 2002 r. skierowanego do [...] Urzędu Skarbowego W. S. dochodził od Pana J. W. należności z tytułu składki na Fundusz Ubezpieczenia Społecznego za okres wrzesień 2001 r. (k. 35-36). Jak wynika z pism złożonych przez Skarżącą do akt niniejszej sprawy, w roku 2010 podjęła z mężem decyzję o sprzedaży, należącego do nich na zasadach wspólności majątkowej małżeńskiej, lokalu numer [...] przy ul. [...] [...] w W., obciążonego hipoteką na rzecz ZUS. Kupującym był Uczestnik. Zarzuty Skarżącej zgłaszane w toku postępowania w sprawie [...] sprowadzają się do kwestionowania czynności, które były podejmowane przez ZUS w związku z realizacją interesu wierzyciela, w tym przede wszystkim towarzyszących sprzedaży mieszkania przy ul. [...]. Z akt niniejszej sprawy wynika, że przed sprzedażą mieszkania małżonkowie W. chcieli uregulować zobowiązanie wobec ZUS wynikające z hipoteki. Ponadto Skarżąca wyraziła swoje wątpliwości odnośnie do działania Uczestnika polegające na przekazaniu na rzecz ZUS kopii umowy przedwstępnej sprzedaży ww. lokalu z dnia [...] listopada 2010 r. Tak więc przedmiotem niniejszego postępowania są: 1) Udostępnienie danych osobowych Skarżącej przez Uczestnika, ZUS poprzez wydanie Panu M. C., pracownikowi ZUS, kopii umowy przedwstępnej kupna mieszkania od Państwa W. Zgodnie z wyjaśnieniami Skarżącej z dnia [...] grudnia 2018 r. przekazanie to nastąpiło w 2016 r. Z wyjaśnień ZUS z kolei wynika, że w posiadanie kopii umowy przedwstępnej sprzedaży lokalu Skarżącej ZUS wszedł w dniu [...] grudnia 2010 r. 2) Ewentualne wysłanie przez ZUS w dniu [...] listopada 2010 r. promesy dotyczącej warunków odstąpienia ZUS od zapisu w hipotece mieszkania, którego Skarżąca była współwłaścicielką - osobie nieuprawnionej. 3) Pozyskanie przez ZUS kopii aktu notarialnego dotyczącego zakupu przez Skarżącą i jej męża nieruchomości gruntowej w M. Określając datę tego zdarzenia Prezes UODO wziął pod uwagę wyjaśnienia ZUS, który podał cyt.: "W aktach sprawy znajduje się kserokopia aktu notarialnego z 1990 r. podpięta do tytułu egzekucyjnego z dnia [...] września 2002 r. Tytuł egzekucyjny był skierowany do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. i został zwrócony po ponad roku z raportem poborcy skarbowego". Ponadto na kopii tytułu wykonawczego, dołączonego do akt sprawy znajduje się następująca adnotacja Urzędu Skarbowego: "zwraca się tytuł wykonawczy z relacji poborcy "Nie działa, nie mieszka" oraz data [...] grudnia 2003 r. Tym samym Organ przyjął, że skoro zwrot tytułu wykonawczego nastąpił w 2003 r. to najpóźniej w tym samym czasie ZUS wszedł w posiadanie ww. aktu notarialnego. 4) Wydanie przez ZUS danych osobowych męża Skarżącej Pana J. W. poprzez wydanie Uczestnikowi dokumentu z dnia [...] grudnia 2010 r., albowiem dane te "miały się bezpośrednio odnosić do praw majątkowych" Skarżącej. W złożonej do WSA skardze Skarżąca nie kwestionuje dat zdarzeń przyjętych przez Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych - 2003, 2010 i 2016 rok, wskazuje jednak cyt.: "pozyskane i bezpodstawnie wydane moje dane osobowe były dalej wykorzystywane, również po dniu 25 maja 2018 r., zarówno przez ZUS jak i przez Uczestnika." Wobec czego Organ prowadził postępowanie w zakresie udostępnienia danych osobowych Skarżącej przez Uczestnika na rzecz ZUS oraz udostępnienia i "pozyskania" danych osobowych Skarżącej przez ZUS w postępowaniu egzekucyjnym. W pismach składanych do niniejszej sprawy Skarżąca nie kwestionowała innych procesów przetwarzania jej danych osobowych niż ten związany z egzekucją administracyjną prowadzoną z majątku wspólnego małżonków przez ZUS. W piśmie z dnia [...] października 2019 r. Skarżąca podniosła cyt.: "zaskarżam przetwarzanie i wykorzystywanie przez Zakład moich danych osobowych jako osoby odpowiedzialnej za zadłużenie męża." W dniu [...] maja 2018 r. rozpoczęły stosowanie przepisy RODO, które regulują kwestie związane z przetwarzaniem danych osobowych osób fizycznych. Od tego dnia Organ zobowiązany jest stosować przepisy RODO do postępowań administracyjnych, które prowadzi. Organ wydając rozstrzygnięcie w danej sprawie uwzględnia stan prawny obowiązujący w chwili wydawania tego rozstrzygnięcia. Skarżąca w składanych do sprawy [...] pismach kwestionowała prawidłowość przetwarzania jej danych osobowych oraz danych osobowych jej męża w związku ze zdarzeniami, które miały miejsce w postępowaniu egzekucyjnym w administracji prowadzonym przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych przeciwko Panu J.W. w celu wyegzekwowania zaległych składek od prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Z ustaleń poczynionych przez organ ochrony danych osobowych wynika, że proces przetwarzania danych osobowych Pana J. W. oraz Skarżącej w wyżej wskazanym celu zakończył się wraz ze spłatą całości zaległości w dniu [...] grudnia 2010 r. Skarżąca w złożonej skardze do Prezesa UODO nie podniosła zarzutów, które dotyczyłyby innych procesów przetwarzania danych osobowych przez ww. podmioty niż te, które zakończyły się w związku z wyegzekwowaniem należności od Pana J. W. na rzecz ZUS w dniu [...] grudnia 2010 r. Prezes UODO w wydanej decyzji nie stwierdził, że ZUS nie dysponuje danymi osobowymi Skarżącej, a jedynie, że zakończyły się skarżone przez Skarżącą procesy przetwarzania danych osobowych, które związane były z prowadzonym przez ZUS postępowaniem egzekucyjnym. Przechowywanie przez ZUS dokumentacji związane jest z ciążącym na ZUS obowiązku archiwizacji dokumentacji dot. prowadzonych postępowań wynikający z ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach (Dz. U. z 2020 r. poz. 164 ze zm,). ZUS, jako jednostka sektora finansów publicznych, jest bowiem jednym z adresatów art. 5 ust. 1 tej ustawy. Odnośnie do zarzutu Skarżącej, zawartego w skardze złożonej do WSA, że Uczestnik przekazał promesę z dnia [...] października 2020 r. do kancelarii komorniczej w roku 2020 Organ zasadnie podnosi, że Skarżąca nie podnosiła owego zarzutuw toku postępowania przed Prezesem UODO w sprawie [...]. Skarżąca w skardze złożonej do Prezesa UODO w odniesieniu do osoby Uczestnika podniosła zarzut przekazania przez niego (w 2016 r.) kopii umowy przedwstępnej sprzedaży nieruchomości przy ul. [...] w W. na rzecz ZUS, tj. jednorazowego zdarzenia, które miało miejsce i zakończyło się przed rozpoczęciem stosowania przepisów RODO. Skarżąca nie podnosiła natomiast zarzutów, które dotyczyłyby posługiwania się przez Pana A. S. kopią promesy w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym przez komornika (ani przed ani po wejściu w życie RODO). Zasadnie stwierdzono, że Organ nie może wykraczać poza żądanie sformułowane w skardze - jest związany treścią skargi a w przypadku wszczęcia postępowania na wniosek strony, tylko i wyłącznie ten podmiot – Skarżąca określa przedmiot swego żądania i tak określone żądanie wiąże organ administracyjny, który nie może go samodzielnie modyfikować, zmieniać ani dookreślać. Zasadne jest twierdzenie, że w czasie gdy miało mieć miejsce kwestionowane przez Skarżącą: przetwarzanie danych osobowych jej dotyczących oraz danych osobowych jej męża, tj.: udostępnienie jej danych osobowych przez Uczestnika na rzecz ZUS, pozyskanie przez ZUS kopii aktu notarialnego zawierającego jej dane osobowe oraz udostępnienie przez ZUS danych Skarżącej na rzecz osoby trzeciej (tj. Uczestnika) w postępowaniu egzekucyjnym, które zostało zakończone w grudniu 2010 r. w związku ze spłatą zaległości wobec ZUS, obowiązywały przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. (Dz. U. z 2016 r. poz. 922 ze zm. zwana dalej ustawą o ochronie danych osobowych). Przepisy te określały zasady przetwarzania danych osobowych do dnia 24 maja 2018 r., natomiast od 25 maja 2018 r. obowiązują przepisy RODO oraz ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (Dz.U. z 2019 r. poz. 1781). Zgodnie z art. 160 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. jedynie postępowania, wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy z dnia 10 maja 2018 r., są prowadzone przez Prezesa UODO, na podstawie ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. W tym stanie rzeczy, Organ zasadnie twierdzi, że opisane w treści skargi zdarzenia nie mogą być rozpatrywane w toku postępowania administracyjnego zmierzającego do wydania decyzji w oparciu o przepisy RODO. Skarżone procesy przetwarzania danych osobowych przez ZUS i Uczestnika rozpoczęły się i zakończyły przed dniem 25 maja 2018 r. Artykuł 99 ust. 1 RODO wprost wskazuje, że niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie od dnia 25 maja 2018 r. W związku z tym, przepisy rozporządzenia mają zastosowanie wyłącznie w sprawach, w których skargę wniesiono od dnia 25 maja 2018 r. i w tej dacie kwestionowany proces przetwarzania danych osobowych trwał. Zasadne jest twierdzenie, że Organ nie może również dokonać oceny kwestionowanego przez Skarżącą przetwarzania danych osobowych na podstawie przepisów RODO, bowiem proces ten ustał w związku z zakończeniem egzekucji administracyjnej i nie jest kontynuowany. Obecnie brak jest przepisów kompetencyjnych, które uprawniałyby Prezesa UODO do prowadzenia postępowania w przedmiocie oceny zgodności działania administratora z przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Wobec powyższego Organ zasadnie postanowił o umorzeniu postępowania na podstawie art. 105 § 1 Kpa. Skoro z zebranego materiału dowodowego wynikało, że podmioty tego postępowania nie przetwarzają danych osobowych Skarżącej, to należało postępowanie administracyjne umorzyć. Sprawa istnienia zadłużenia ewentualnych rozliczeń pomiędzy stronami nie podlega ocenie Organu i Sądu Administracyjnego gdyż jest sprawą cywilną. Zdaniem Sądu, wbrew twierdzeniom Skarżącej, ustalenie przez Prezesa UODO zaistnienia przesłanki, o której mowa w art. 105 § 1 Kpa., zobowiązywało go do umorzenia postępowania, gdyż nie miał podstaw do rozstrzygnięcia sprawy co do istoty, a dalsze prowadzenie postępowania w takim przypadku stanowiłoby o jego wadliwości, mającej istotny wpływ na wynik sprawy. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Organ trafnie przywołał poglądy doktryny jak i judykatury w kontekście przesłanek umorzenia postępowania. Zdaniem Sądu należy jednocześnie uznać, iż Organ wyczerpująco zbadał istotne okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Organ rozstrzygając sprawę - oparł się na materiale prawidłowo zebranym, i dokonał jego wszechstronnej oceny. Ponadto należy uznać, iż stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji, zostało uzasadnione w sposób wymagany przez normę prawa określoną w przepisie art. 107 § 3 Kpa.. Wobec powyższego Sąd nie dostrzegł – w świetle argumentacji skargi ani z urzędu – wad w zaskarżonym akcie, które przemawiałyby za jego wyeliminowaniem z obrotu prawnego. W tym stanie sprawy, nie podzielając argumentów zawartych w złożonej skardze, oraz uznając iż Organ w sposób prawidłowy zebrał i ocenił materiał dowodowy, oraz iż przy wykonywaniu tych czynności nie naruszył przepisów prawa, Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.