Ppolska.starec← Urzadnik

II SA/Ke 961/21

Sądy administracyjne2021-12-30
Sygnatura
II SA/Ke 961/21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia
2021-12-30
Rodzaj
Postanowienie WSA w Kielcach

Sędziowie

Renata Detka

Rozstrzygnięcie

Odrzucono skargę

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Detka po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. N. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2021 r., [...] w przedmiocie braku podstaw do wszczęcia postępowania nieważnościowego z urzędu postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Sygn. akt II SA/Ke [...] Uzasadnienie Pismem z 14 października 2021 r., w odpowiedzi na pismo Wójta G. N. z 30 lipca 2021 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze poinformowało ww. organ, że brak jest podstaw do wszczęcia z urzędu postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z dnia 16 maja 2018 r. udzielającej spółce [...] Sp. z o.o. zezwolenia na zbieranie odpadów. W skardze z 19 listopada 2021 r. G. N. zaskarżyła powyższe pismo (nazywając je czynnością) wnosząc o jego uchylenie i uznanie uprawnienia Gminy do złożenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty [...] z 16 maja 2018 r. w sprawie znak: [...] oraz przeprowadzenia przez SKO w K. postępowania w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W postępowaniu przed sądami administracyjnymi, merytoryczne rozpoznanie skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia. Odrzucenie skargi oznacza, że nie może być ona przedmiotem merytorycznego rozpoznania przez sąd administracyjny. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne określony został w art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto sądy administracyjne orzekają w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 kpa (art. 3 § 2a) oraz w innych sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują kontrolę sądowoadministracyjną (art. 3 § 3). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że zaskarżone w niniejszej sprawie pismo nie mieści się w żadnej z wymienionych kategorii aktów lub czynności podlegających kontroli sądów administracyjnych. Jak wynika z przedstawionych Sądowi akt administracyjnych, pismem datowanym na 27 lipca 2021 r. (data wpływu do SKO w K. - 30 lipca 2021 r.) Wójt G. N. złożył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty [...] z dnia 16 maja 2018 r. udzielającej spółce UNIPOLIS Sp. z o.o. zezwolenia na zbieranie odpadów. Wniosek ten rozpatrzony został przez organ dwutorowo: - pismem z 14 października 2021 r., objętym skargą w rozpatrywanej aktualnie sprawie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze poinformowało Wójta G. N., że nie znajduje podstaw do wszczęcia z urzędu postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności ww. decyzji Starosty [...]; - postanowieniem z 24 listopada 2021 r., znak: [...], SKO odmówiło - na wniosek G. N., w imieniu której działa Wójt G. N. - wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty [...] z 16 maja 2018 r. Podstawą prawną tego ostatniego rozstrzygnięcia był art. 61a § 1 k.p.a. Z uwagi na fakt wydania opisanego wyżej postanowienia rozstrzygającego merytorycznie złożony wniosek o wszczęcie postępowania nieważnościowego na podstawie art. 61a § 1 k.p.a., nie było podstaw do dokonywania przez Sąd oceny, czy zaskarżone pismo z 14 października 2021 r. nosi cechy postanowienia podjętego w trybie tego przepisu. Skarżąca może bowiem kwestionować stanowisko Kolegium co do odmowy wszczęcia postępowania nieważnościowego w skardze na postanowienie z dnia 24 listopada 2021 r., gdyż to właśnie ono, we właściwej, zaskarżalnej formie procesowej, rozstrzyga bezpośrednio o losach złożonego przez tę Gminę wniosku, a więc dotyczy uprawnień G. N. jako wnioskodawcy. W okolicznościach sprawy, pismo z 14 października 2021 r. komunikuje jedynie o braku woli organu do wszczęcia postępowania nadzwyczajnego z urzędu. Skarga na tego rodzaju pismo nie przysługuje, bowiem ustawodawca nie przewidział możliwości wnoszenia skarg na pisma zawiadamiające o negatywnym stanowisku organu co do wszczęcia postępowania administracyjnego z urzędu (por. postanowienie WSA w Gdańsku z 7 września 2018 r., sygn. akt III SA/Gd [...], wyrok NSA z 17 lipca 2019 r. sygn. akt II OSK [...], dostępne na stronie [...]). W kontekście wydania postanowienia rozstrzygającego wniosek G. N. dotyczący wszczęcia postępowania nieważnościowego, a także mając na uwadze charakter i formę skarżonego pisma należy stwierdzić, że nie stanowi ono formy działalności orzeczniczej Samorządowego Kolegium Odwoławczego, takiej jak decyzja administracyjna lub postanowienie. Nie jest również aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej podlegającymi zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Ma ono wyłącznie charakter informacyjny. Jako takie nie podlega więc kontroli sądu administracyjnego i nie może być przedmiotem skargi. W związku z powyższym skarga jako niedopuszczalna w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu.