III SAB/Kr 160/18

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: po rozpoznaniu w dniu sprawy ze skargi na bezczynność w przedmiocie Sędzia WSA Renata Czeluśniak na posiedzeniu niejawnym 31 grudnia 2018 r. M. L. Wojewody braku odpowiedzi na zarzuty zawarte w piśmie z dnia 23 sierpnia 2018 r. postanawia skargę odrzucić. UZASADNIENIE Skarżący M. L. pismem z dnia 9 lipca 2018 r. zwrócił się do Wojewody z prośbą o "spowodowanie nakazania sprawdzenia czy: Wykaz zmian: nr ks. Rób. [...] z dnia 15.06.1981 r. jak i Wykaz zmian nr [...] z dnia 17.11.2008 r. przyjęte do zasobów Starosty nie naruszały aktów własności, zapisów w KW, prawomocnych wyroków wydanych w tej sprawie, w dniu ich przyjęcia do zasobów". Odpowiedź na powyższe pismo została skarżącemu udzielona przez Wojewodę pismem z 16 sierpnia 2018 r. Nie zgadzając się z treścią otrzymanej odpowiedzi skarżący w piśmie z dnia 23 sierpnia 2018 r. stwierdził, że "osoby piszące tekst odpowiedzi nie posiadają elementarnej kompetencji, aby zajmować się tą sprawą. Niekompetencja jest porażająca. Pismo nie jest odpowiedzią na moja prośbę". Wojewoda pismem z dnia 18 października 2018 r. ustosunkował się do wskazanego wyżej pisma skarżącego z dnia 23 sierpnia 2018 r. Pismem z dnia 23 listopada 2018 r. skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na bezczynność Wojewody w przedmiocie braku odpowiedzi na zarzuty zawarte w piśmie z dnia 23 sierpnia 2018 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, że merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądami administracyjnymi badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) - dalej jako "P.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Skarga na bezczynność jest zatem pochodną skargi na określone prawne formy działania organów administracji publicznej. Oznacza to, że skarga na bezczynność organów zasadna może być tylko w tych przypadkach, w których organy zobowiązane do wydania decyzji i postanowień, bądź do dokonania określonej czynności, z ustawowego obowiązku nie wywiążą się w określonym terminie, a także wówczas, gdy skargę składa uprawniony do tego podmiot. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność Wojewody polegająca, zdaniem skarżącego, na braku udzielenia odpowiedzi na zarzuty zawarte w jego piśmie z dnia 23 sierpnia 2018 r. Na wstępie wskazać należy, że postępowanie wyjaśniające w ramach którego została udzielona skarżącemu odpowiedź z dnia 18 października 2018 r. prowadzone było przez organ nadzorczy na podstawie ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne. Zgodnie z art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. a ww. ustawy, wojewódzki inspektor nadzoru geodezyjnego i kartograficznego działający w imieniu wojewody wykonuje zadania niezastrzeżone na rzecz organów administracji geodezyjnej i kartograficznej, a w szczególności: kontroluje przestrzeganie i stosowanie przepisów ustawy, a w szczególności: zgodność wykonywania prac geodezyjnych i kartograficznych z przepisami ustawy. Organ ten podejmuje zatem m.in. czynności wyjaśniające w wyniku informacji lub skarg, osób dotkniętych czynnościami geodety kończące się oceną prac geodezyjnych, która jest przekazywana zainteresowanym w formie pisma. W przedmiotowej sprawie miało to miejsce w piśmie z dnia 18 października 2018 r. (data doręczenia skarżącemu 25 października 2018 r. k. 43 akt adm.). Wyjaśnić przy tym należy, że omawiane postępowanie wyjaśniajcie dotyczy oceny działalności zawodowej geodety, a nie praw czy obowiązków innych osób. Nie jest ono zatem postępowaniem administracyjnym prowadzonym w trybie przepisów Kodeksu Postępowania Administracyjnego. Zarzuty dotyczące przestrzegania i stosowania przepisów wskazanej wyżej ustawy przy wykonywaniu prac geodezyjnych nie są także rozpatrywane w oparciu o przepisy działu VIII Kodeksu Postępowania Administracyjnego. Wobec powyższego stwierdzić należy, że na przedmiotowe pismo organu nie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, bowiem nie mieści się ono w żadnej z powołanych wyżej kategorii aktów prawnych lub czynności o których mowa w art. 3 P.p.s.a. warunkujących sądową kontrolę działalności administracji publicznej. Konsekwencją stwierdzenia powyższej okoliczności jest brak kognicji sądu administracyjnego do przeprowadzenia kontroli bezczynności organu w zakresie wskazanego w skardze pisma Wojewody z dnia 18 października 2018 r. Reasumując wskazać należy, że skoro niedopuszczalnym jest wniesienie do sądu administracyjnego skargi na pismo z dnia 18 października 2018 r., to tym samym za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność Wojewody w powyższym zakresie. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a. odrzucił skargę.