II GZ 425/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Jagielska po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia B. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 czerwca 2021 r. sygn. akt VI SAB/Wa 12/21 w zakresie odrzucenia skargi B. B. na bezczynność Komendanta Stołecznego Policji w przedmiocie wydania zaświadczeń uprawniających do nabycia rodzaju i liczby egzemplarzy broni zgodnie z pozwoleniem i amunicji do tej broni postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 18 czerwca 2021 r., sygn. akt VI SAB/Wa 12/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. − Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.), odrzucił skargę B. B. na bezczynność Komendanta Stołecznego Policji w przedmiocie wydania zaświadczeń uprawniających do nabycia rodzaju i liczby egzemplarzy broni zgodnie z pozwoleniem i amunicji do tej broni. W uzasadnieniu Sąd I instancji podniósł, że pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi pełnomocnik skarżącego odebrał w dniu 26 kwietnia 2021 r. (k. 15 akt sądowych). Siedmiodniowy termin na wykonanie wezwania upłynął bezskutecznie w dniu 4 maja 2021 r. Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie, zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania - art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i art. 57 p.p.s.a. w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. - w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy przez niewłaściwe ich zastosowanie, albowiem strona uzupełniła w terminie braki formalne skargi poprzez złożenie dwóch poprawnie podpisanych egzemplarzy skargi w WSA. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania zażaleniowego. W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik skarżącego stwierdził, że uzupełnił w terminie braki formalne skargi poprzez wniesienie do WSA dwóch skorygowanych (poprawienie błędów formalnych pisma) oraz podpisanych własnoręcznie egzemplarzy skargi, na dowód czego przedstawił potwierdzenie nadania przesyłki z dnia 4 maja 2021 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Z art. 57 § 1 p.p.s.a. wynika zaś, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a zatem jej obligatoryjnym elementem jest podpis. Niepodpisanie skargi jest brakiem formalnym skargi, który podlega uzupełnieniu na wezwanie Sądu, kierowane do strony skarżącej na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wówczas, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). W ocenie NSA kontrolowane postanowienie Sądu I instancji z dnia 18 czerwca 2021 r. jest zgodne z prawem. Z akt sprawy wynika (vide: k. 2 akt sądowych), że pełnomocnik skarżącego nie podpisał skargi, zatem skarga zawierała brak formalny, podlegający uzupełnieniu na wezwanie Sądu. Działając na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a., Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie. Pełnomocnik skarżącego odebrał wezwanie w dniu 26 kwietnia 2021 r., a okoliczność ta nie jest kwestionowana w sprawie. Pełnomocnik skarżącego twierdzi natomiast, że w dniu 4 maja 2021 r. nadał do WSA w Warszawie dwa "skorygowane" egzemplarze skargi. Jak jednak wynika z dokonanych przez Sąd I instancji ustaleń z Biurem Podawczym tego sądu, przesyłka, na którą powołuje się pełnomocnik w zażaleniu, zawierała dwa egzemplarze nowej skargi na przewlekłość Komendanta Stołecznego Policji, a nie podpisaną skargę na bezczynność tego organu. Sąd I instancji przesłał na podstawie art. 54 § 1 p.p.s.a. wskazane pismo do organu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, należy podzielić stanowisko Sądu I instancji, że w rozpoznawanej sprawie skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi na bezczynność poprzez jej podpisanie. Za takie uzupełnienie nie może bowiem zostać uznane nadesłanie do sądu skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania. Jest to bowiem odrębny środek procesowy, który prawidłowo został przesłany przez WSA w Warszawie do organu celem nadania mu dalszego biegu. W konsekwencji, Sąd I instancji zasadnie stwierdził, że pomimo wezwania nie zostały uzupełnione braki formalne skargi i odrzucił ją na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.