III SA/Wa 2682/18

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Elżbieta Olechniewicz po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2013 r. postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE A. S.A. z siedzibą w W. (dalej jako "Skarżąca"), reprezentowana przez pełnomocnika profesjonalnego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2013 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 listopada 2018 r., Skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 30 listopada 2018 r. W dniu 10 grudnia 2018 r. pełnomocnik Skarżącej nadał w Urzędzie Pocztowym W. pismo, w którym wskazał wartość przedmiotu sporu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 – dalej jako "p.p.s.a.") w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Powyższy przepis nakłada na stronę wszczynającą postępowanie w danej instancji w drodze skargi, skargi kasacyjnej lub skargi o wznowienie postępowania obowiązek podania wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne (por. postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 15 marca 2010 r. sygn. akt I SA/Gl 136/10, dostępne na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl). Niedochowanie zaś tego wymogu stanowi brak formalny pisma, który podlega usunięciu w trybie art. 49 p.p.s.a. (zob. M. Niezgódka – Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s 535). W myśl tego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Tak jest w przypadku, gdy pismem tym jest skarga, gdyż nieuzupełnienie braków formalnych skargi obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., do jej odrzucenia. W rozpoznawanej sprawie skarga dotyczy decyzji określającej kwotę podatku od towarów i usług, a więc przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. Należy zatem od tej skargi pobrać wpis stosunkowy. Z tego względu wezwano Skarżącą, reprezentowaną przez pełnomocnika profesjonalnego, do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Zawierająca wezwanie przesyłka została doręczona pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 30 listopada 2018 r., a zatem termin do usunięcia braków formalnych skargi upływał wraz z dniem 7 grudnia 2018 r. Pełnomocnik Skarżącej udzielił odpowiedzi na wezwanie Sądu dopiero w dniu 10 grudnia 2018 r., a zatem po upływie zakreślonego terminu. Wyjaśnić należy, że siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi, jest terminem ustawowym i Sąd nie ma możliwości rozpoznania skargi w sytuacji, gdy strona uchybiła terminowi do dokonania czynności. Art. 85 p.p.s.a stanowi, że czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Mając na uwadze treść przywołanych powyżej przepisów stwierdzić należy, że niewykonanie w terminie wezwania do wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia obliguje Sąd do odrzucenia skargi. Z podanych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w postanowieniu.