I SA/Łd 477/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia dotyczącego podatku od spadków i darowizn p o s t a n a w i a: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2. zasądzić od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. na rzecz strony skarżącej kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; 3. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz strony skarżącej nadpłacony wpis sądowy od skargi w kwocie 400 (czterysta) złotych, zaksięgowany w dniu [...] r. pod pozycją [...]. UZASADNIENIE Pismem z 22 sierpnia 2020 r. J. W. wniosła do sądu administracyjnego skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z [...] r. w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia dotyczącego podatku od spadków i darowizn. W nadesłanej wraz z aktami sprawy odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. wskazał, iż stosownie do art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) dalej: "p.p.s.a." uwzględnił w całości skargę podatniczki i postanowieniem z dnia [...] r. uchylił w całości własne postanowienie z dnia [...]r. oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji i stwierdził brak podstaw do odmowy wydania zaświadczenia potwierdzającego przedawnienie prawa do wydania decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn z tytułu dziedziczenia po zmarłym A. W. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl przepisu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1-2. Postępowanie staje się bezprzedmiotowe m.in. na skutek uwzględnienia skargi przez organ administracji w trybie autokontroli przewidzianej w art. 54 § 3 p.p.s.a. W myśl tego przepisu organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Skoro więc organ uwzględnił skargę zgodnie z żądaniem skarżącej, oczywistym jest, że dalsze prowadzenie niniejszej sprawy stało się bezprzedmiotowe. Mając powyższe na uwadze, na podstawie wyżej powołanych przepisów orzeczono jak w pkt 1 sentencji. Orzekając w punkcie 2 postanowienia Sąd miał na względzie, iż zgodnie z art. 201 § 1 p.p.s.a. w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. skarżącemu należy się od organu administracji publicznej, który w ramach autokontroli uwzględnił skargę, zwrot kosztów postępowania. Na podstawie tego przepisu w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. zasądzono na rzecz skarżącego koszty postępowania, na które składa się wpis od skargi w wysokości 100 zł, oraz wynagrodzenie dla radcy prawnego w wysokości 480 zł ustalone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 265 ze zm.) O zwrocie nadpłaconego wpisu sądowego od skargi orzeczono na podstawie art. 225 p.p.s.a. ak