Ppolska.starec← Urzadnik

V SAB/Wa 42/13

Sądy administracyjne2013-12-31
Sygnatura
V SAB/Wa 42/13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia
2013-12-31
Rodzaj
Postanowienie WSA w Warszawie

Sędziowie

Ewa Wrzesińska-Jóźków

Rozstrzygnięcie

Odrzucono skargę

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia NSA – Ewa Wrzesińska-Jóźków po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. Sp. z o.o. w S. na bezczynność Ministra Finansów w przedmiocie nierozpatrzenia wniosku o usunięcie wpisu z rejestru podmiotów wykluczonych postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE Pismem z dnia 25 września 2013 r. E. Sp. z o.o. w S. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra Finansów w przedmiocie nierozpatrzenia wniosku o usunięcie wpisu z rejestru podmiotów wykluczonych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Na podstawie art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2004 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Zgodnie z treścią art. 37 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego w przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wniesienie skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu jest zatem możliwe wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 kpa, ponieważ zażalenie lub wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w tym przepisie, jest równoznaczne ze środkiem odwoławczym w rozumieniu art. 52 § 1 p.p.s.a. Jak wynika z pisma Departamentu Instytucji Płatniczej Ministerstwa Finansów z dnia 21 listopada 2013 r. nr IP-2/9013/rejestr/2399/CZA/13/120451 LZW-125386/13, strona skarżąca nie wezwała Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 37 § 1 kpa. Skoro strona skarżąca nie wyczerpała przysługującego jej środka zaskarżenia, to skargę - jako niedopuszczalną - należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.