IV SA/Wa 2302/07
Sądy administracyjne2007-12-28
Sygnatura
IV SA/Wa 2302/07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia
2007-12-28
Rodzaj
Postanowienie WSA w Warszawie
Sędziowie
Małgorzata Małaszewska-Litwiniec
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA - Małgorzata Małaszewska-Litwiniec po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. W. o wstrzymanie wykonania postanowienia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia (...) lipca 2007 r. l.dz. (...) w przedmiocie uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia Mazowieckiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia (...) kwietnia 2006 r.
UZASADNIENIE
W skardze na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia (...) lipca 2007 r. w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na podpiwniczeniu dziedzińca i podwórza dachem szklanym oraz zmianie sposobu użytkowania części piwnic budynków wchodzących w skład Muzeum Historycznego W., skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz utrzymanego nim w mocy postanowienia Mazowieckiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia (...)kwietnia 2006 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Przesłanki umożliwiające Sądowi wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zostały określone w przepisie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.). Z przepisu tego wynika, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy zatem samo powtórzenie treści przepisu lecz uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o istnieniu powyższych zagrożeń, co dopiero uzasadniać może wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (por. B. Dauter w: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz", Zakamycze 2005, s. 168). Argumentacja wniosku o wstrzymanie musi być odpowiednia – tzn. w sposób przekonujący pokazywać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonego aktu, a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 P.p.s.a..
Warunku tego przedmiotowy wniosek nie spełnia.
Należy mieć również na uwadze, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu do czasu rozpoznania skargi na ten akt służy zapobieżeniu wyrządzenia znacznej szkody lub skutków trudnych do odwrócenia, które mogłyby powstać, gdyby okazało się, że w wyniku uwzględnienia skargi zostanie wzruszony zaskarżony akt. Badając zasadność wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu organu administracji publicznej należy wszechstronnie rozważyć wszelkie okoliczności, jakie mogą mieć znaczenie dla dokonania takiej oceny, mając na uwadze przede wszystkim fakt, iż celem instytucji wstrzymania wykonania aktu administracyjnego jest jedynie tymczasowe ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi przez sąd administracyjny.
Mając powyższe na względzie w ocenie Sądu z zaskarżonego postanowienia oraz utrzymanego nim w mocy postanowienia Mazowieckiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia (...) kwietnia 2006 r. nie wynika w sposób oczywisty szkoda lub trudne do odwrócenia skutki.
Będące przedmiotem zaskarżenia postanowienie ma charakter uzgodnieniowy. Uzgadnia bowiem warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na podpiwniczeniu dziedzińca i podwórza dachem szklanym oraz zmianie sposobu użytkowania części piwnic budynków wchodzących w skład Muzeum Historycznego W., nie upoważnia natomiast do rozpoczęcia inwestycji. Rozpoczęcie prac budowlanych może nastąpić po uprzednim uzyskaniu pozwolenia wydanego w odrębnym postępowaniu administracyjnym. W związku z tym wykonanie zaskarżonego postanowienia oraz utrzymanego nim w mocy postanowienia organu pierwszej instancji nie może powodować niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia skutki.
Z powyższych względów na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.