Ppolska.starec← Urzadnik

III SA/Gd 755/19

Sądy administracyjne2019-12-31
Sygnatura
III SA/Gd 755/19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia
2019-12-31
Rodzaj
Postanowienie WSA w Gdańsku

Sędziowie

Paweł Mierzejewski

Rozstrzygnięcie

Odrzucono skargę

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 1 października 2019 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia i zwrotu nienależnie pobranego świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE W dniu 14 listopada 2019 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła przekazana przez organ skarga T. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 1 października 2019 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia i zwrotu nienależnie pobranego świadczenia pielęgnacyjnego. Skarga została przez skarżącego wysłana w dniu 4 listopada 2019 r. na adres ogólny poczty elektronicznej organu (nie na elektroniczną skrzynkę podawczą organu) w formie załącznika do wiadomości e-mail. Skargę skarżący podpisał podpisem zaufanym. Z uwagi na stwierdzone braki formalne skargi polegające na niewskazaniu w treści skargi numeru PESEL skarżącego oraz adresu elektronicznego (adresu EPUAP), zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 listopada 2019 r., wezwano skarżącego do ich uzupełnienia. W zarządzeniu zakreślono termin 7 dni na ich wykonanie oraz rygor odrzucenia skargi. Wezwanie zostało wysłane w formie tradycyjnej na adres podany w skardze. Pomimo dwukrotnego awizowania (pierwsze w dniu 25 listopada 2019 r., drugie w dniu 3 grudnia 2019 r.) skarżący nie podjął wskazanej korespondencji. W związku z tym, zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z dnia 18 grudnia 2019 r. wydanym na podstawie art. 73 § 4 w zw. z art. 73 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wezwanie zostało uznane za skutecznie doręczone w dniu 9 grudnia 2019 r. (koperta wraz z adnotacjami poczty – k. 30; zarządzenie – k. 31 akt sądowych). Do dnia wydania niniejszego postanowienia opisane powyżej braki formalne skargi nie zostały przez skarżącego uzupełnione. Wcześniej, to jest w dniu 3 grudnia 2019 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła nadana za pośrednictwem urzędu pocztowego w dniu 4 listopada 2019 r. skarga T. W. na powyżej opisaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Skarga w postaci tradycyjnej jest pismem o identycznej treści jak to wysłane na adres ogólny poczty elektronicznej organu. W treści tej skargi skarżący również nie wskazał swojego numeru PESEL. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 46 § 2a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; dalej powoływanej w skrócie jako "p.p.s.a.") w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Z art. 57 § 1 w związku z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. wynika z kolei, że skarga - o ile jest pierwszym pismem w sprawie - powinna zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. W realiach sprawy na etapie wstępnego badania skargi wniesionej w formie dokumentu elektronicznego stwierdzono braki formalne skargi uniemożliwiające nadanie jej dalszego biegu. W związku z powyższym skarżący został wezwany do ich uzupełnienia. Z akt sprawy wynika, że stosowne wezwanie nie zostało przez skarżącego podjęte z urzędu pocztowego. Mając na uwadze powyższe zapatrywania należy wskazać, że zgodnie z art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających (art. 65 - 72 p.p.s.a.), pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). Stosownie do § 3 tego artykułu w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Zgodnie zaś z § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. W takim przypadku zachodzi tzw. domniemanie doręczenia przesyłki adresatowi. Domniemanie, o którym mowa w art. 73 § 4 p.p.s.a., polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe, jak chociażby rozpoczyna swój bieg termin do uzupełnienia braków formalnych skargi. Taka sytuacja miała miejsce – jak wskazano powyżej – w rozpatrywanej sprawie. Co oczywiste, braku formalnego w postaci niewskazania numeru PESEL nie konwalidowało złożenie skargi, która wpłynęła do Sądu w dniu 3 grudnia 2019 r., a zatem już po wydaniu wskazanego wyżej zarządzenia w przedmiocie uzupełnienia braków formalnych. W skardze wniesionej w sposób tradycyjny skarżący również nie podał swojego numeru PESEL. Zbyteczne było zatem ponowne wzywanie skarżącego do wskazania numeru PESEL skoro takie wezwanie zostało już do skarżącego wystosowane w dniu 15 listopada 2019 r. Odnosząc się do zaistniałej w sprawie sytuacji, to jest wniesienia pisma o identycznej treści w formie dokumentu elektronicznego jak i w formie tradycyjnej, w tym samym dniu (4 listopada 2019 r.), uznać należy, że skarżący w istocie złożył jedną skargę. Nie można bowiem uznać, że w sprawie złożono dwie odrębne skargi na tę samą decyzję organu odwoławczego skoro dokumenty te mają identyczną treść. W związku z tym Sąd oceniał zachowanie warunków formalnych (a nie warunków dopuszczalności) skargi jako pisma procesowego. W świetle art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Mając na uwadze powyższe okoliczności jak i wskazane regulacje normatywne Sąd odrzucił wniesioną skargę, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Jedynie uzupełniająco wskazać należy, że zgodnie z art. 54 § 1a zdanie pierwsze p.p.s.a. skargę w formie dokumentu elektronicznego wnosi się wyłącznie do elektronicznej skrzynki podawczej organu. Zgodnie z art. 3 pkt 17 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 700 ze zm.) elektroniczna skrzynka podawcza to dostępny publicznie środek komunikacji elektronicznej służący do przekazywania dokumentu elektronicznego do podmiotu publicznego przy wykorzystaniu powszechnie dostępnego systemu teleinformatycznego. Uwzględniwszy wskazaną regulację jak i określony w art. 46 § 2a p.p.s.a. generalny obowiązek podpisania pisma strony wnoszonego w formie dokumentu elektronicznego kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym wskazać należy, że wysłanie na adres ogólny poczty elektronicznej organu a nie na elektroniczną skrzynkę podawczą organu wiadomości e-mail zawierającej w załączniku podpisaną podpisem zaufanym skargę nie może być w świetle obecnie obowiązujących regulacji normatywnych uznane za skuteczne wniesienie skargi. Wniesienie skargi w formie dokumentu elektronicznego na adres ogólny poczty elektronicznej organu nie odpowiada bowiem jednoznacznej treści art. 54 § 1a zdanie pierwsze p.p.s.a. określającej bezwzględny wymóg wniesienia skargi w formie dokumentu elektronicznego do elektronicznej skrzynki podawczej organu. W przypadku wniesienia skargi w formie dokumentu elektronicznego na adres ogólny poczty elektronicznej organu nie można bowiem uznać, że organ, do którego wysłano dokument za pośrednictwem poczty e-mail dysponuje zestawem pełnych informacji identyfikujących i opisujących podmiot albo osobę wysyłającą pismo w formie dokumentu elektronicznego, nawet jeżeli pismo to zostało podpisane zgodnie z wymogami określonymi w art. 46 § 2a p.p.s.a.