IV SA/Wr 373/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Serwiniowska, Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński (spr.), Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków, Protokolant Aleksandra Rygielska, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 17 grudnia 2008 r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej we Wrocławiu Marii Walkiewicz sprawy ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zaliczki alimentacyjnej postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień do zaliczki alimentacyjnej; II. Odrzucić dalej idącą skargę. UZASADNIENIE Decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] nr [...] po rozpatrzeniu odwołania A. S. od decyzji działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta L., Kierownika Działu Świadczeń Rodzinnych Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w L. z dnia [...] w sprawie odmowy przyznania uprawnień do zaliczki alimentacyjnej, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymano w mocy decyzję organu I instancji. W skardze do sądu administracyjnego na powyższą decyzję A. S. wniosła o jej uchylenie i uznanie jej za osobę uprawnioną do wypłaty zaliczki alimentacyjnej oraz o wypłatę przez organ zaległych zaliczek wraz z ustawowymi odsetkami. Po wpłynięciu skargi do Sądu, decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...], nr [...] na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm./ uchylono w całości decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L., nr [...] z dnia [...] oraz poprzedzającą ją decyzję I instancji z dnia [...] w sprawie odmowy przyznania A. S. zaliczki alimentacyjnej i przyznano jej prawo do zaliczki alimentacyjnej w okresie od dnia 1 stycznia 2008r. do 30 września 2008r. w wysokości 170 zł miesięcznie. W odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 lipca 2008r. A. S. pismem z dnia 17 sierpnia 2008r. oświadczyła, że decyzja SKO w L. z dnia [...] nie uwzględnia w całości jej wniosków zawartych w skardze do sądu administracyjnego dotyczących wypłaty zaległych zaliczek wraz z ustawowymi odsetkami, wobec tego podtrzymuje skargę z dnia 24 czerwca 2008r. Kolejnym zarządzeniem Sądu z dnia 1 października 2008r. zwrócono się do A. S. o wyjaśnienie, czy w piśmie skarżącej z dnia 17 sierpnia 2008r. zawarta jest skarga na decyzję SKO w L. z dnia [...], nr [...]. W odpowiedzi, pismem, które wpłynęło do Sądu w dniu 10 października 2008r. A. S. powtórzyła swoje oświadczenie zawarte w piśmie z dnia 17 sierpnia 2008r. jeszcze raz dodając, że podtrzymuje skargę w części dotyczącej wypłaty zaległych odsetek. Prokurator Prokuratury Apelacyjnej we W. wniósł o umorzenie postępowania w części dotyczącej zaliczek alimentacyjnych i odrzucenie skargi w części dotyczącej przyznania odsetek. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn, niż wskazane w pkt 1 i 2 stało się bezprzedmiotowe. Dotyczy to m.in. sytuacji, gdy w toku postępowania sądowego, a przed wydaniem wyroku, przestanie istnień podmiot zaskarżenia. Tak też należy ocenić przypadek związany ze skorzystaniem przez organ, którego decyzja została zaskarżona z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 wskazanej wyżej ustawy, uchylenia decyzji i uwzględnienia skargi. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postępowanie w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień do zaliczki alimentacyjnej należało umorzyć. Co do żądania skargi dotyczącego wypłaty zaległych odsetek należy zauważyć, że przepisy ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych /Dz.U. z 2006r., nr 139, poz. 992/ nie regulują problematyki wypłaty odsetek z tytułu niewypłaconych w terminie świadczeń. W związku z tym, nawiązując do treści wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 10 lipca 2000r. /SK 12/99, OTK 2000, nr 5, poz. 143/ oraz uchwały Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2006r. /III PZP 1/05, OSNAPUS 2006, nr 15-16, poz. 227/ stwierdzić należy, że nieterminowość w wykonaniu świadczeń pieniężnych wynikających ze stosunku administracyjnoprawnego /a taki charakter ma stosunek związany z prawem do świadczeń rodzinnych/ stanowi zdarzenie cywilnoprawne, a przy tym ustawa nie przewiduje właściwości sądownictwa administracyjnego do orzekania cywilnoprawnych skutkach niewykonania lub nienależytego wykonania decyzji administracyjnej. Uwzględniając powyższe, skarga w tym zakresie podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.