II SA/Go 806/07

SENTENCJA Dnia 31 grudnia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na decyzję Wojewody Lubuskiego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Wojewoda Lubuski decyzją z dnia [...] roku, nr [...] uchylił w części dotyczącej podjazdu do garażu decyzję nr [...] Starosty K[...] roku, znak [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę garażu z podjazdem od strony ul. [...]. Decyzja organu II instancji doręczona została I. i R. F. w dniu [...]. W decyzji tej Wojewoda Lubuski pouczył, iż w przypadku stwierdzenia niezgodności z prawem stronom służy prawo do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., za pośrednictwem organu wydającego decyzję, w terminie 30 dni od daty jej doręczenia. Dnia 2 listopada 2007 roku I. i R. F. wysłali bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na wyżej wskazaną decyzję Wojewody Lubuskiego z dnia [...] roku. W dniu 9 listopada 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. przesłał Wojewodzie Lubuskiemu powyższą skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie rozważań należy wskazać, iż badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza sprawdzenie jej wymagań formalnych, w tym dopuszczalności wniesienia skargi (art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm, zwanej dalej ppsa). Do warunków dopuszczalności skargi należy wniesienie skargi w ustawowym terminie, tj. w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (art. 53 § 1 ppsa). Zaskarżona decyzja wraz z prawidłowym pouczeniem została skarżącym doręczona w dniu 3 października 2007 roku, a skargę skutecznie przesłano do Wojewody Lubuskiego w dniu 9 listopada 2007 roku, a więc z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 ppsa. Przepis art. 54 § 1 tej ustawy jednoznacznie precyzuje, że skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Wobec tego tylko czynność nadania skargi do Wojewody Lubuskiego w ustawowo określonym terminie można traktować jako spełniającą powyższe warunki. Nie można uznać za prawidłowe skierowanie skargi bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do organu niewłaściwego w rozumieniu art. 54 § 1 ppsa, gdyż na tym etapie postępowania niedopuszczalne jest zastosowanie trybu z art. 65 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) zwanej dalej kpa. W okolicznościach przedmiotowej sprawy o dacie wniesienia skargi decyduje data przekazania jej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. organowi właściwemu czyli Wojewodzie Lubuskiemu. Z daty stempla pocztowego znajdującego się na kopercie, w której wysłano do Wojewody Lubuskiego przedmiotową skargę wynika, iż przesyłka ta została nadana na poczcie w dniu 9 listopada 2007 roku a zatem należało uznać, iż skargę wniesiono po terminie. Należy także zauważyć, iż skarżący nie złożyli wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W pouczeniu zaskarżonej decyzji wyraźnie i prawidłowo wskazano, że skargę należy wnieść do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. za pośrednictwem Wojewody Lubuskiego. Skierowanie sprawy bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego było przejawem niestaranności strony, która w związku z tym winna ponosić ujemne konsekwencje swego postępowania. (por. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 10 listopada 2005 r., I SA/Ol 380/2006 Lex Polonica nr 1091220; Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 października 2004r., IV SA/Gl 647/04, ONSA WSA 2005, nr 6, poz.116 w: B.Dauter, B.Gruszczyński, A.Kabat, M.Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Zakamycze 2005, str.151). W związku z powyższym należy stwierdzić, iż termin do złożenia skargi do sądu administracyjnego – na decyzję Wojewody Lubuskiego z dnia [...] roku, nr [...], która została doręczona skarżącym 3 października 2007 roku – rozpoczął bieg w dniu 4 października 2007 roku a zakończył się z upływem dnia 2 listopada 2007 roku. Pomimo wysłania do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargi w dniu 2 listopada 2007 roku, skarżący nie zachowali wyżej wskazanego terminu z tego względu, iż do Wojewody Lubuskiego, który w tej sprawie był organem właściwym, skarga została wysłana dopiero w dniu 9 listopada 2007 roku, czyli po terminie. Zatem skarżący I. i R. F. nie spełnili wyżej wskazanego wymogu. Skarżący bowiem wnieśli skargę z uchybieniem terminu, który wynosi 30 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia. Kierując się powyższymi względami skargę jako wniesioną po upływie terminu przewidzianego do jej wniesienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało odrzucić. Należy zaznaczyć, że w myśl art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do treści art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.