II SAB/Rz 100/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2023 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "W" sp. z o.o. z siedzibą w Z. - na bezczynność Rady Miejskiej w [...] w sprawie udostępnienia usług organizacji komunikacji podmiejskiej - postanawia - odrzucić skargę UZASADNIENIE W dniu 6 września 2022 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga, w której jako skarżącego wpisano: A. [...] "W" sp. z o.o. z siedzibą w Z. – [...]. Przedmiotem skargi uczynił skarżący bezczynność w przedmiocie nieudostępnienia usług organizacji kolei aglomeracyjnej (podmiejskiej) celem wykorzystania peronów kolejowej komunikacji publicznej. Skarżący wskazał, że w imieniu agencji prasowej na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zmianami, zwanej dalej "p.p.s.a."), wnosi skargę na bezczynność urzędu w przedmiocie nieudostępnienia usług organizacji komunikacji podmiejskiej na torach celem wykorzystana okolicznych peronów kolei dla komunikacji publicznej. Zarzucił naruszenie przepisów Konstytucji RP dotyczących zrównoważonego rozwoju. Zażądał zobowiązania strony przeciwnej do wykonania czynności w zakresie udostępnienia usług organizacji komunikacji kolejowej, aglomeracyjnej, podmiejskiej celem wykorzystania okolicznych peronów dla komunikacji publicznej na wzór Podkarpackiej Kolei Aglomeracyjnej zgodnie z wnioskiem agencji prasowej - zapytaniem prasowym, wnioskami i prośbami, jakie wysłał stosunkowo niedawno i odnośnie których nie przedstawiono mu żadnych konkretnych planów. Zażądał także zasądzenia kosztów postępowania wg norm przepisanych. Podał, że do dnia "Dzisiejszego" nie został mu doręczona konkretna, zawierająca harmonogram i konkretna decyzja finansowania tych usług – decyzja pozytywna dotycząca usług organizacji przewozów w trakcji kolejowej na liniach miejskich i podmiejskich dla wykorzystania nowych i dawnych peronów czy inna korzystna dla tej sprawy decyzja. Do skargi skarżący dołączył obszerną korespondencję prowadzoną z Radą Miejską w [...], której przedmiotem była bezczynność Rady Miejskiej w [...] w sprawie udzielenia odpowiedzi na pisma Przekazując skargę Rada Miejska w [...] podała, że nie jest organem właściwym do rozpatrzenia przedmiotowej skargi oraz realizacji zadania wspomnianego w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest ocenić dopuszczalność skargi. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 i 6 p.p.s.a., jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego albo skarga jest niedopuszczalna z innych przyczyn, wówczas podlega ona odrzuceniu. Jej rozpoznanie rodziłoby bowiem nieważność postępowania (art. 183 § 2 pkt 1 p.p.s.a). Zgodnie z art. 184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w zakresie określonym w ustawie. Kontrola ta obejmuje w myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postepowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, 1491 i 2052), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540, 1598, 2076 i 2105), postępowań o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 422, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto stosownie do treści art. 3 § 3 p.p.s.a., Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Skarga na bezczynność organu jest zatem dopuszczalna tylko w granicach, w jakich przysługuje skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na oraz na akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Skargę na bezczynność można wnieść zatem tylko w przypadku, gdy przepis prawa nakłada na organ obowiązek wydania decyzji, postanowienia, podjęcia czynności lub wydania aktu w zakresie objętym skargą na bezczynność, a organ temu obowiązkowi uchybił. Dla skutecznego wniesienia skargi na bezczynność organu konieczne jest zatem w pierwszej kolejności wskazanie przepisu prawa materialnego obligującego organ do podjęcia jednej ze wskazanych wyżej aktywności. W niniejszej sprawie skarżący w istocie zażądał zobowiązania Rady Miejskiej w [...], w trybie uwzględnienia skargi na bezczynność, do udostępnienia usług organizacji kolei aglomeracyjnej z wykorzystaniem istniejących peronów kolejowej komunikacji publicznej. Żądanie uruchomienie usług polegających na organizacji kolei aglomeracyjnej nie mieści się w zakresie prawnych form działania administracji publicznej, do których podjęcia byłby zobowiązany w niniejszej sprawie wskazany w skardze organ. Brak jest regulacji prawnych, które obligowałyby organ do wydania aktu lub podjęcia czynności w zakresie wnioskowanym przez skarżącego. Tym samym brak jest podstaw do żądania przez skarżącego uznania bezczynności organu w zakresie udostępnienia informacji prasowej w powyższym przedmiocie. Mając na uwadze zatem, że objęta przedmiotem sprawy skarga nie jest objęta kontrolą sądowoadministracyjną Sąd odrzucił ją na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a.