I SAB/Wa 234/24

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA – Justyna Wtulich – Gruszczyńska po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na list otwarty postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE M. P. wniósł skargę na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie braku udzielenia odpowiedzi na problemy opisane w liście otwartym z 4 marca 2024 r. skierowany do "Donalda Tuska w Warszawie kontakt@pkrm.gov.pl, Adama Bodnara skargi@ms.gov.pl, Lecha Wałęsy blw@ilw.org.pl". Skarżący wniósł o zobowiązanie organu do wydania w określonym terminie decyzji lub udzielenia szczegółowej odpowiedzi w zakresie opisanym w liście otwartym oraz o stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności. Ponadto, wniósł o zasądzenie od organu kosztów postępowania sądowoadministracyjnego lub zadośćuczynienia wg. uznania sądu. Skarżący wskazał, że 4 marca 2024 r. złożył list otwarty o wyjaśnienie zgłoszonych spraw oraz o udzielenie pomocy prawnej i społecznej. W związku z tym, że w terminie przewidzianym w Kpa nie otrzymał odpowiedzi, w dniu 11 sierpnia 2024 r. oraz 18 sierpnia 2024 r. wniósł ponaglenie. Pomimo upływu 4 miesięcy do dnia wniesienia skargi organ nie podjął jakichkolwiek czynności w sprawie, nie poinformował o wszczęciu lub przedłużeniu postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie lub ewentualnie oddalenie skargi. Prezes Rady Ministrów wskazał, że wiadomością email z 5 marca 2024 r. do Kancelarii Prezesa Rady Ministrów wpłynął list otwarty z dnia 4 marca 2024 r. skierowany do "Donalda Tuska w Warszawie kontakt@pkrm.gov.pl, Adama Bodnara skargi@ms.gov.pl, Lecha Wałęsy blw@ilw.org.pl". Organ wyjaśnił, że w liście skarżący podnosi szereg okoliczności związanych z rzekomo bezprawnymi działaniami podejmowanymi wobec niego przez organy Państwa, głównie sądy powszechne, Prokuraturę i Policję, oraz przedstawia własne poglądy na temat zakresu uprawnień tych organów, związane z rzekomą rejestracją niektórych państwowych jednostek organizacyjnych w zagranicznych ewidencjach. Organ zaznaczył, że w liście nie wskazano żadnych konkretnych działań lub zaniechań Prezesa Rady Ministrów w odniesieniu do osoby skarżącego. List nie został podpisany podpisem elektronicznym. Z uwagi na tytuł i treść listu, nie potraktowano go jako pisma, które wszczyna postępowanie administracyjne i nie udzielono odpowiedzi. Wiadomością email z 11 sierpnia 2024 r., skierowaną na adresy email Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, Ministerstwa Sprawiedliwości oraz Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, skarżący wniósł ponaglenie dotyczące braku odpowiedzi na list otwarty z 4 marca 2024 r. Pismem z 16 sierpnia 2024 r. znak DWS.WSiW.161.428.4.2024 poinformowano skarżącego, że Kancelaria Prezesa Rady Ministrów podtrzymuje stanowisko prezentowane w dotychczasowej korespondencji, powołując pisma z 11 lipca 2024 r. znak DWS.WSiW.161.419.2024 oraz z 12 lipca 2024 r., znak DWS.WSiW.161.428.2.2024. Organ podniósł, że korespondencja skarżącego z Kancelarią Prezesa Rady Ministrów jest obszerna i obejmuje różne sprawy, zwłaszcza takie, w których skarżący występuje, jak twierdzi, jako arbiter w postępowaniach arbitrażowych toczących się w Wielkiej Brytanii, w których pozwanym miałby być Skarb Państwa Rzeczypospolitej Polskiej. Powołane przy piśmie Kancelarii Prezesa Rady Ministrów z 16 sierpnia 2024 r. pisma z 11 lipca 2024 r. oraz z 12 lipca 2024 r. bezpośrednio dotyczyły innego żądania, zawartego w wiadomości email skarżącego z 7 marca 2024 r. - spowodowania udzielenia przez Ministra Spraw Zagranicznych odpowiedzi na pismo z dnia 20 stycznia 2024. r. dotyczące sprawy "podpisania przez Polskę traktatu pokojowego po II wojnie Światowej’ oraz stanu prawnego "Państwa Polskiego w przestrzeni międzynarodowej na dzień dzisiejszy". Prezes Rady Ministrów wskazał, że jako organ, który nie jest właściwy w sprawie, posiada fragmentaryczną wiedzę na temat okoliczności opisywanych w skardze, w szczególności związanych z przebiegiem postępowań karnych, w których skarżący był oskarżonym lub podejrzanym. W dniu 5 grudnia 2024 r. do Sądu wpłynęło pismo stanowiące odpowiedź skarżącego na otrzymaną odpowiedź organu na jego skargę. Skarżący podniósł, że organ w swoim piśmie nie ustosunkował się do spraw poruszonych w liście otwartym i żaden organ nie podjął się właściwego wyjaśnienia spraw i problemów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Artykuł 3 § 2 P.p.s.a. stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996 i 1579), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, ze zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Jak wynika z powyższego, skarga na bezczynność może dotyczyć sprawy, w której organ administracji publicznej zobligowany jest wydać decyzję administracyjną, postanowienie w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Zaskarżenie bezczynności jest zatem dopuszczalne w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie decyzji, postanowienia, innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej oraz pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego. Bezczynność organu następuje wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia określonych czynności, wynikających z przepisów prawa, nie wykonuje ich w terminie przez te przepisy określonym. Inaczej mówiąc, skarga na bezczynność dopuszczalna jest jedynie w odniesieniu do tych aktów lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego, nie może zatem dotyczyć innych czynności. Podkreślić należy, że bezczynność organu powiązana być musi z kompetencją do wydania w danej sprawie decyzji, postanowienia, czy też innych aktów bądź czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu jest zatem wystąpienie określonej podstawy prawnej do określonego zachowania się organu wobec żądania strony. Jak wynika z treści złożonej skargi, żądaniem skarżącego jest "zobowiązanie Organu do wydania w określonym terminie decyzji lub udzielenia szczegółowej odpowiedzi w zakresie opisanym w liście otwartym" oraz stwierdzenie, "że organ dopuścił się bezczynności postępowania". Wyjaśnić należy, że listy otwarte mają na celu poruszenie jakichś istotnych zagadnień i nadanie im odpowiedniego rozgłosu. Celem listu otwartego nie jest wszczynanie postępowań administracyjnych w indywidualnych sprawach. Skarżący świadomie nadał swojemu pismu z 4 marca 2024 r. formę listu otwartego i skierował ten list do trzech osób, z których jedna (Lech Wałęsa) nie była w ogóle piastunem organu państwowego na dzień przesłania listu. Co więcej, z treści samego listu nie można wywieść żądania wszczęcia postępowań, których dotyczą regulacje art. 3 § 2-3 p.p.s.a. Skarżący opisuje głównie swoje problemy związane z postępowaniami karnymi. Natomiast Prezes Rady Ministrów nie jest organem posiadającym kompetencje w zakresie postępowania karnego. Zgodnie z art. 24 ustawy z 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz.U. z 2024 r. poz. 1370) dział sprawiedliwość obejmuje m.in. sprawy sądownictwa, prokuratury, wykonywania kar oraz sprawy pomocy postpenitencjarnej, przy czym Minister Sprawiedliwości jest właściwy w sprawach sądownictwa w zakresie spraw niezastrzeżonych odrębnymi przepisami do kompetencji innych organów państwowych i z uwzględnieniem zasady niezawisłości sędziowskiej. Zauważyć przy tym należy że, co do zasady, Ministra Sprawiedliwości trudno uznać, za organ właściwy w indywidualnych sprawach osób oskarżonych lub skazanych. W ocenie Sądu, skoro skarżący świadomie nadał swojemu pismu z 4 marca 2024 r. formę listu otwartego w którym opisuje głównie swoje problemy związane z postępowaniami karnymi to brak jest podstaw do wszczęcia postępowania lub wydania decyzji przez Prezesa Rady Ministrów. Z uwagi na tytuł i treść listu otwartego brak było podstaw do potraktowania listu otwartego jako pisma, które wszczyna postępowanie w sprawie. Celem listu otwartego nie jest wszczynanie postępowań administracyjnych w indywidualnych sprawach. W liście nie wskazano także żadnych konkretnych działań lub zaniechań Prezesa Rady Ministrów w odniesieniu do osoby skarżącego. Dodatkowo wskazać należy, że pismem z 16 sierpnia 2024 r. organ poinformował skarżącego, że podtrzymuje swoje stanowisko prezentowanej w dotychczasowej korespondencji z 11 i 12 lipca 2024 r. Mając na uwadze powyższe rozważania stwierdzić należy, że wniesiona w niniejszej sprawie przez skarżącego skarga na bezczynność Prezesa Rady Ministrów jest niedopuszczalna. Nie zaskarżono żadnej decyzji, aktu, czynności, bezczynności lub przewlekłego postępowania, które mogłyby być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Mając na uwadze wszystkie powyższe okoliczności sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.