Ppolska.starec← Urzadnik

II SA/Rz 474/08

Sądy administracyjne2008-12-30
Sygnatura
II SA/Rz 474/08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia
2008-12-30
Rodzaj
Postanowienie WSA w Rzeszowie

Sędziowie

Stanisław Śliwa

Rozstrzygnięcie

Sprostowano niedokładności, błędy pisarskie, rachunkowe lub inne oczywiste omyłki

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2008r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. C., I. B. oraz W. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2008 roku, znak: [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy - postanawia – sprostować z urzędu oczywistą omyłkę zaistniałą w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 9 grudnia 2008r., sygn. akt II SA/Rz 474/08 w ten sposób, że w miejsce słów: "siedemset pięćdziesiąt złotych" wpisać słowa: "siedemset pięćdziesiąt siedem złotych". UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 9 grudnia 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie stwierdził nieważność - stanowiącej przedmiot skargi R. C., I. B. i W. B. - decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2008r. Nr [...] oraz nieważność poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] marca 2008r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. W drugim punkcie tegoż orzeczenia Sąd zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżących "kwoty po 757 zł /słownie: siedemset pięćdziesiąt złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), określanej dalej jako P.p.s.a. sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż zasądzając na rzecz skarżących kwoty po 757 zł Sąd omyłkowo, określając słownie powyższą kwotę, wskazał " siedemset pięćdziesiąt złotych ". Dlatego też orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 156 P.p.s.a.