I SA/Op 531/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. Ś., S. Ś. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania egzekucyjnego postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Przedmiotem skargi wniesionej przez E. Ś. i S. Ś. (dalej określanych jako: strona, skarżący) jest postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z [...], o podjęciu postępowania egzekucyjnego, prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...]. Jak wynikało z akt sprawy, Naczelnik US w B., jako organ egzekucyjny, prowadził wobec skarżących postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego przez Burmistrza N. o nr [...], obejmującego zaległość w podatku od nieruchomości za 2014 r. Wskutek wniesienia przez skarżących zarzutów na to postępowanie, organ egzekucyjny postanowieniem z [...] zawiesił postępowanie egzekucyjne, do czasu zajęcia ostatecznego stanowiska przez wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów. Postanowieniem z [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza N. z [...], którym uznano zgłoszone przez skarżących zarzuty za nieuzasadnione. W tym stanie rzeczy, mając na względzie, że wierzyciel oddalił zarzut, a postanowienie w tej sprawie stało się ostateczne, Naczelnik US w B. postanowieniem z [...] podjął zawieszone postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego nr [...], pouczając skarżących, że na postanowienie to nie przysługiwało zażalenie. Pismem z 6 listopada 2021 r. skarżący zaskarżyli powyższe postanowienie do tutejszego Sądu, wskazując na wygaśnięcie zobowiązania dochodzonego na podstawie w/w tytułu wykonawczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Na wstępie należy podkreślić, że w przypadku wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając, czy mieści się w katalogu spraw należących do właściwości sądu administracyjnego. Stosownie bowiem do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), dalej zwanej "ppsa", sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zakres właściwości sądów administracyjnych został całościowo unormowany w art. 3 § 2, art. 3 § 3 oraz w art. 4, przy czym do sądowej kontroli aktów w formie postanowień odnoszą się przepisy art. 3 § 2 pkt 2 i 3 ppsa, stanowiące, że sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2) oraz na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z [...], o podjęciu postępowania egzekucyjnego, prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...]. Wyjaśnienia w związku z tym wymaga, że stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2020 r. poz. 1427 ze zm. - dalej "upea"), po ustaniu przyczyny zawieszenia organ egzekucyjny podejmuje zawieszone postępowanie egzekucyjne, zawiadamiając o tym zobowiązanego. Jednocześnie organ egzekucyjny przystępuje do czynności egzekucyjnych. Dalej należy zaznaczyć, że w myśl art. 141 § 1 z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 735, dalej "kpa" na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Jak natomiast wynika z analizy unormowań Kodeksu postępowania administracyjnego, ustawa ta nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania egzekucyjnego. W przypadku instytucji zawieszenia postępowania w art. 56 § 4 upea wymieniono bowiem tylko dwa postanowienia, na które przysługuje zażalenie: postanowienie o zawieszeniu postępowania i postanowienie o odmowie zawieszenia tego postępowania. Oznacza to, że inne postanowienia podejmowane w przedmiocie zawieszenia postępowania, w tym postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania nie podlegają zaskarżeniu. W wyroku z 5 stycznia 2011 r., II OSK 1974/09 Naczelny Sąd Administracyjny dokonując wykładni art. 56 § 4 upea wskazał, że w przepisie tym ustawodawca ustanowił jednoznaczną normę postępowania, określającą rodzaj postanowień w przedmiocie zawieszenia postępowania egzekucyjnego, które podlegają zaskarżeniu. Nie zachodzi zatem w tym zakresie potrzeba sięgania do odpowiedniego zastosowania przepisu kpa. Taka wykładnia omawianych przepisów jest również zaakceptowana w piśmiennictwie i orzecznictwie (por. System egzekucji administracyjnej pod red. J. Niczyporuka, S. Fundowicza, J. Radwanowicza Wyd. C. H. Beck Warszawa 2004 str. 273-274; E. Pierzchała Środki prawne w postępowaniu egzekucyjnym w administracji Wyd. C. H. Beck str. 65-69; D. D. Jankowiak Komentarz Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji Wyd. Unimex Wrocław 2008 str. 483, 494; wyrok WSA w Lublinie z 3 lipca 2009 r., I SA/Lu 230/09). Stwierdzić zatem należy, że zaskarżone postanowienie nie ma waloru aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 3 ppsa, brak jest również przepisów szczególnych, które przewidywałyby w takiej sytuacji kontrolę sądowoadministracyjną. Z treści art. 3 § 2 pkt 3 ppsa jednoznacznie wynika, że zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegają wyłącznie te postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Skoro zaskarżone postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania nie podlega zaskarżeniu w drodze zażalenia, to nie podlega również zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Wobec powyższego należało uznać, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga dotyczy sprawy nieobjętej właściwością sądu administracyjnego i z tej przyczyny podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ppsa. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z § 3 ppsa, Sąd orzekł jak w sentencji.