II Ca 2057/23

<div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 27 grudnia 2024 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Poznaniu II Wydział Cywilny Odwoławczy</strong> </p> <p>w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący: sędzia Ryszard Małecki</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 27 grudnia 2024 r. w Poznaniu</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z powództwa małoletniego <span class="anon-block">J. P. (1)</span> działającego przez matkę <span class="anon-block">M. D.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">J. P. (2)</span> </p> <p>o podwyższenie alimentów</p> <p>na skutek apelacji małoletniego powoda</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego Poznań – Grunwald i Jeżyce w Poznaniu</p> <p>z dnia 26 czerwca 2023r.</p> <p>sygn. akt IV RC 143/22</p> <p>I.  <strong> <!-- -->zmienia zaskarżony wyrok w punktach 2. i 3. w ten sposób, że:</strong> </p> <p>a.  <strong> <!-- -->w punkcie 2. zasądza od pozwanego na rzecz małoletniego powoda podwyższoną rentę alimentacyjną w kwocie 1.700 zł (jeden tysiąc siedemset) miesięcznie, począwszy od dnia 10 marca 2022 r., płatne do 10. dnia każdego miesiąca, do rąk matki powoda <span class="anon-block">M. D.</span>, z ustawowymi odsetkami za opóźnienia w płatności którejkolwiek z rat, w miejsce alimentów ustalonych w ugodzie sądowej z dnia 30 września 2020 r. zawartej przed Sądem Rejonowym Poznań – Grunwald i Jeżyce w Poznaniu w sprawie IV RC 442/20, oddalając powództwo w pozostałej części,</strong> </p> <p>b.  <strong> <!-- -->w punkcie 3. nie obciąża małoletniego powoda kosztami procesu poniesionymi przez pozwanego i nakazuje ściągnąć od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego Poznań – Grunwald i Jeżyce w Poznaniu kwotę 470 zł stanowiącą część nieuiszczonej opłaty od pozwu;</strong> </p> <p>II.  <strong> <!-- -->oddala apelację w pozostałym zakresie; </strong> </p> <p>III.  <strong> <!-- -->zasądza od pozwanego na rzecz małoletniego powoda kwotę 782,40 zł tytułem zwrotu kosztów procesu w instancji odwoławczej z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się niniejszego postanowienia o kosztach procesu do dnia zapłaty oraz nakazuje ściągnąć od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego Poznań – Grunwald i Jeżyce w Poznaniu kwotę 470 zł stanowiącą część nieuiszczonej opłaty od apelacji. </strong> </p> <p>Ryszard Małecki</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Apelacja małoletniego powoda była częściowo zasadna.</p> <p>Sąd Okręgowy co do zasady podziela ustalenia faktyczne Sądu I instancji i oparte na nich rozważania, z uwzględnieniem poniższych zastrzeżeń.</p> <p>W okolicznościach niniejszej sprawy bezsprzecznie doszło do zmiany stosunków, o której mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 138)">art. 138 krio</a>. – zarówno w potrzebach małoletniego z uwagi na upływ czasu i wzrost cen, jak i w możliwościach zarobkowych pozwanego.</p> <p>Usprawiedliwione potrzeby dziecka należy każdorazowo ustalać przez pryzmat zasady równej stopy życiowej – są one wypadkową możliwości zarobkowych obojga rodziców. Koszty te ustala się na aktualnym oraz przewidywanym średnim poziomie, szacując koszt utrzymania dziecka w skali miesiąca. Usprawiedliwione potrzeby należy ustalać w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w sprawie oraz zasady doświadczenia życiowego.</p> <p>Sąd Okręgowy zweryfikował ustalenia Sądu I instancji w zakresie usprawiedliwionych potrzeb małoletniego, uwzględniając znaczny wzrost inflacji od 2021 r. w stosunku do daty zawarcia ugody, wzrost potrzeb dziecka w zakresie wyżywienia związany z wiekiem oraz podwyższenie poszczególnych potrzeb z uwagi na większe możliwości zarobkowe pozwanego. Z zeznań podatkowych pozwanego za lata 2022 i 2023 wynika, że pozwany osiągnął dochód podatkowy na poziomie 22.000 miesięcznie w roku 2022 i 26.000 zł miesięcznie w roku 2023, przy przychodzie rocznym ponad 1.100.000 zł w 2022 r. i ponad 1.500.000 zł w 2023 r.</p> <p>W związku z tym Sąd Okręgowy ustalił następujące koszty utrzymania małoletniego powoda:</p> <dl> <dt></dt> <dd> <p>mieszkanie 405 zł</p> </dd> <dt></dt> <dd> <p>przedszkole 250 zł</p> </dd> <dt></dt> <dd> <p>wyżywienie – 600 zł</p> </dd> <dt></dt> <dd> <p>składki w przedszkolu – 30 zł;</p> </dd> <dt></dt> <dd> <p>podręczniki do przedszkola –15 zł</p> </dd> <dt></dt> <dd> <p>wycieczki przedszkolne – 5 zł</p> </dd> <dt></dt> <dd> <p>judo – 120 zł;</p> </dd> <dt></dt> <dd> <p>rozrywka i rekreacja (np. wyjścia do kina, zakup książek, gier i zabawek) – 200 zł</p> </dd> <dt></dt> <dd> <p>partycypacja w kosztach zakupu paliwa i utrzymaniu samochodu w związku z dojazdami – 120 zł</p> </dd> <dt></dt> <dd> <p>leki – średnio 50 zł</p> </dd> <dt></dt> <dd> <p>odzież i obuwie – 200 zł;</p> </dd> <dt></dt> <dd> <p>środki czystości i higieny – 100 zł.</p> </dd> <dt></dt> <dd> <p>Wakacje 250 zł</p> </dd> </dl> <p>Łączny usprawiedliwiony koszt utrzymania małoletniego w skali miesiąca wynosi ok. 2.400 zł. Podwyższenie poszczególnych wydatków przez Sąd Okręgowy wynikło z uwzględnienia w większym stopniu zasady równej stopy życiowej</p> <p>Matka powoda w większym stopniu realizuje swój obowiązek alimentacyjny wobec syna przez osobiste starania opiekuńczo-wychowawcze, stąd pozwany winien w większym stopniu finansowo partycypować w kosztach utrzymania dziecka. Pozwany ma też znacznie wyższe możliwości zarobkowe. Jednocześnie z akt sprawy IV Nsm 37/23 wynika, że na tym etapie uprawdopodobnione zostało opinią biegłej, że ograniczony kontakt pozwanego z synem jest wynikiem braku porozumienia między rodzicami i brak jest przeszkód dla rozszerzenia kontaktów małoletniego z ojcem na przyszłość. Stąd należało pozwanego obciążyć kosztami utrzymania dziecka w 70%</p> <p>W tym stanie rzeczy zaskarżony wyrok podlegał zmianie w punktach 2. i 3. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 1)">art. 386 § 1 kpc</a>. przez podwyższenie alimentów do 1.700 zł miesięcznie i zmianę rozstrzygnięcia o kosztach procesu w zakresie kosztów sądowych przez orzeczenie o nieuiszczonych kosztach sądowych – pozwany powinien ponieść 47% opłaty od pozwu, od której powód był zwolniony</p> <p>Koszty procesu w II instancji rozdzielone stosunkowo przez obciążenie powoda kosztami w 53%, pozwanego w 47%. Na koszty poniesione przez powoda złożyło się wynagrodzenie jego pełnomocnika (75% - § 2 pkt 5 w zw. z § 10 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie), na koszty poniesione przez pozwanego wynagrodzenie jego pełnomocnika w kwocie 120 zł (§ 4 ust. 1 pkt 9) w zw. z § 10 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych). Pozwany został też obciążony przypadająca na niego częścią nieuiszczonej opłaty od apelacji na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o kosztach sadowych w sprawach cywilnych.</p> <p>Ryszard Małecki</p> </div>