II AKz 740/15

<p>Sygn. akt II AKz 740/15</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 30 grudnia 2015 roku</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Katowicach II Wydział Karny w składzie:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący-Sędzia: SA Mirosław Ziaja</strong> </p> <p>Protokolant: Magdalena Bauer</p> <p>przy udziale <strong> <!-- -->Prokuratora Prok. Apel. Andrzeja Kuklisa </strong> </p> <p>po rozpoznaniu w sprawie przeciwko <strong> <!-- --> <span class="anon-block">P. J.</span> (<span class="anon-block">J.</span>)</strong> </p> <p>podejrzanym o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> i in.</p> <p>zażaleń podejrzanego i jego obrońcy</p> <p>na postanowienie Sądu Okręgowego w Gliwicach</p> <p>z dnia 14 grudnia 2015 roku, sygn. akt IV Kp 816/15</p> <p>w przedmiocie przedłużenia czasu trwania tymczasowego aresztowania</p> <p>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437 § 1 k.p.k.</a> </p> <p> <strong> <!-- -->p o s t a n a w i a </strong> </p> <p>utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Postanowieniem z dnia 14 grudnia 2015 roku o sygn. IV Kp 816/15 Sąd Okręgowy <br/>w Gliwicach przedłużył okres tymczasowego aresztowania wobec podejrzanego <span class="anon-block">P. J.</span>, zastosowanego postanowieniem Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 21 września 2015 roku sygn. akt IX Kp 586/15, do dnia 17 marca 2016 roku godz. 21.00., opierając się na przepisach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 249;art. 249 § 1)">art. 249 § 1 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 258;art. 258 § 2)">art. 258 § 2 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 258;art. 258 § 1;art. 258 § 1 pkt. 1)">art. 258 § 1 pkt 1 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 263;art. 263 § 2)">art. 263 § 2 k.p.k.</a> </p> <p>Zażalenie na to postanowienie wniósł obrońca podejrzanego, zarzucając obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na jego treść, a to <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 249)">art. 249 k.p.k.</a> w zw. <br/>z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 258)">art. 258 k.p.k.</a> przez wyrażenie niezasadnego poglądu, iż istnieje obawa, że podejrzany będzie ukrywał się przed organami ścigania, gdyż na stałe przebywa w Niemczech, gdzie jest zameldowany i pracuje, przez co uniemożliwi to prawidłowy tok postępowania, podczas gdy ta przesłanka byłaby spełniona, gdyby podejrzany wiedział, że toczy się postępowania przygotowawcze i nie zamierzałby brać w nim udziału i w konkluzji obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i zastosowanie środka zapobiegawczego w postaci poręczenia majątkowego w wysokości 8.000 zł oraz dozoru Policji.</p> <p>Podobne w swej treści argumenty w swym zażaleniu zawarł podejrzany, dodając jednocześnie, że przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, opisał sposób ich popełnienia, a nadto wskazał osoby z którymi współdziałał. Jednocześnie dodał, że stosowanie wobec niego tymczasowego aresztowania narusza jego prawa jako człowieka, obywatela Niemiec oraz obywatela Unii Europejskiej.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Wniesione zażalenia nie są zasadne, stąd nie zasługują na uwzględnienie.</p> <p>Wbrew retoryce wniesionych środków odwoławczych ustalenia faktyczno-prawne Sądu Okręgowego w Gliwicach zawarte w zaskarżonym postanowieniu, a wskazujące na potrzebę dalszego stosowania wobec podejrzanego środka zapobiegawczego o charakterze izolacyjnym w oparciu o przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 249;art. 249 § 1)">art. 249 § 1 k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 258;art. 258 § 1;art. 258 § 1 pkt. 1;art. 258 § 2)">art. 258 § 1 pkt 1 i § 2 k.p.k.</a> zasługują na pełną aprobatę.</p> <p>Generalnie stwierdzić należy, iż dowody ujawnione dotychczas w sprawie, tak <br/>w postaci dokumentów jak i zeznań świadków oraz, mimo pewnej niestabilności, z wyjaśnień przyznającego się do winy podejrzanego, wskazują na duże prawdopodobieństwo, na obecnym etapie postępowania popełnienia przez <span class="anon-block">P. J.</span> zarzucanych mu czynów.</p> <p>W ocenie sądu odwoławczego powyższe występki, w tym częściowo związane z ich kwalifikowaną formą, uznać należy za wysoce społecznie szkodliwe. W tym też kontekście, <br/>a nadto z uwagi na sposób ich popełnienia, deklarowane współdziałanie z innymi osobami, premedytację działania oraz uprzednią wielokrotną karalność podejrzanego, uznać należy, że realne w jego wypadku jest zagrożenie surową karą o jakiej mowa w przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 258;art. 258 § 2)">art. 258 § 2 k.p.k.</a> Powyższa okoliczność z jednej strony stanowi samoistną przesłankę stosowania środków zapobiegawczych, w tym też tymczasowego aresztowania, a nadto z drugiej, zgodnie <br/>z utrwalonym orzecznictwem sądów, skutkować może realną groźbą podejmowania przez podejrzanego <span class="anon-block">P. J.</span> czynności destabilizujących prawidłowy tok toczącego się postępowania karnego.</p> <p>Podkreślić także trzeba i to, że podejrzany w toku toczącego się postępowania był poszukiwany, a nadto jak trafnie ustalił to Sąd Okręgowy jest on obywatelem Niemiec, <br/>na stałe zamieszkującym w tym kraju, co sprawia że nie ma on w Polsce stałego miejsca pobytu w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 258;art. 258 § 1;art. 258 § 1 pkt. 1)">art. 258 § 1 pkt 1 k.p.k.</a> </p> <p>Powyższe okoliczności trafnie uznane zostały przez sąd I instancji jako stwarzające podstawę prawną do dalszego stosowania wobec podejrzanego najsurowszego ze środków zapobiegawczych, na kolejny czas oznaczony niezbędny do wykonania czynności dowodowych, w tym też sprawdzających prezentowaną linię obrony, wskazanych we wniosku prokuratora.</p> <p>Oceny tej nie może zmienić argumentacja zaoferowana w środkach odwoławczych wniesionych tak przez podejrzanego jak i jego obrońcę, związana z faktem, że <span class="anon-block">P. J.</span> jest obywatelem innego państwa unijnego, na którego terytorium stale zamieszkuje oraz pracuje zarobkowo, prowadząc ustabilizowany tryb życia.</p> <p>Powyższe okoliczności miał w polu widzenia sąd I instancji nadając im należyte znaczenie procesowe. Również to, że podejrzany nie kwestionuje zarzutów i składa wniosek <br/>o dobrowolne poddanie się karze, nie dezaktualizuje przynajmniej na obecnym etapie postępowania potrzeby stosowania wobec niego tymczasowego aresztowania na dalszy czas oznaczony, który to środek aktualnie nie sposób uznać za nadmierny.</p> <p>Nie znajdując zatem we wniesionych środkach odwoławczych wystarczających argumentów do zmiany zaskarżonego postanowienia zgodnie z intencją skarżących <br/>i dostrzegając potrzebę dalszego stosowania wobec podejrzanego tymczasowego aresztowania, Sąd Apelacyjny postanowił jak w części dyspozytywnej.</p> <p>Zatem orzeczono jak wyżej.</p> <p>Z:</p> <p>- odpis postanowienia doręczyć podejrzanemu oraz jego obrońcy,</p> <p>- akta zwrócić</p> <p>Katowice, dnia 30 grudnia 2015 roku.</p> </div>