Ppolska.starec← Urzadnik

IX W 4118/15

Sądy powszechne2015-12-31
Sygnatura
IX W 4118/15
Data orzeczenia
2015-12-31
Rodzaj
SENTENCE

Sędziowie

Aneta Żołnowska (PRESIDING_JUDGE)

Treść orzeczenia

<p>Sygn. akt IX W 4118/15</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 31 grudnia 2015 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Olsztynie Wydział IX Karny </strong> </p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSR Aneta Żołnowska</p> <p>Protokolant: Anna Ostromecka</p> <p>w obecności oskarżyciela publ.</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2015 r. sprawy</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. M.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->s. <span class="anon-block">F.</span> i <span class="anon-block">Z.</span> z domu <span class="anon-block">(...)</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">Ł.</span> </strong> </p> <p>obwinionego o to, że:</p> <p>w dniu 8 grudnia 2014 roku oraz 20 czerwca 2015 roku w <span class="anon-block">O.</span> przywłaszczył sobie tytuł biegłego <span class="anon-block">(...)</span> nie mając do niego prawa</p> <p>- tj. za wykroczenie z art. 61 § 1 kw</p> <p> <strong> <!-- -->ORZEKA:</strong> </p> <p>I.  <strong> <!-- -->obwinionego <span class="anon-block">A. M.</span> </strong>uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to z mocy z art. 61 § 1 kw skazuje go na <strong> <!-- -->karę 200 (dwustu) złotych grzywny;</strong> </p> <p>II.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 118;art. 118 § 1)">art. 118 § 1 kpw</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 3;art. 3 ust. 1)">art. 3 ust. 1</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 21;art. 21 pkt. 2)">art. 21 pkt. 2 ustawy o opłatach w sprawach karnych</a> <strong> <!-- -->obciąża obwinionego zryczałtowanymi wydatkami postępowania w kwocie 100,- (sto) złotych i opłatą w kwocie 30,- (trzydzieści) złotych.</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</p> <p> <span class="anon-block">A. M.</span> od 18 lutego 1993r. do 22 maja 2007r. był wpisany do rejestru biegłych <span class="anon-block">(...)</span> pod nr <span class="anon-block"> (...)</span>. Został wykreślony z rejestru na własną prośbę.</p> <p>W dniu 8 grudnia 2014r. <span class="anon-block">A. M.</span> skierował do Prezesa Sądu <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">O.</span> pismo informujące o niekompetencji <span class="anon-block"> (...)</span>. Podpisując je, wymieniony posłużył się pieczątką o treści „ <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">A. M.</span> <span class="anon-block">(...)-(...) O.</span> <span class="anon-block">ul. (...)</span>”. Ta samą pieczątka <span class="anon-block">A. M.</span> posłużył się podpisując pismo z dnia 20 czerwca 2015r. skierowane do Ministra <span class="anon-block">(...)</span> zawierające skargę na Wiceprezesa <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">(...)</span>.</p> <p>(dowody – wyjaśnienia obwinionego k. 39 – 39v, 14 – 15v w części w jakiej Sąd dał im wiarę, kopie pism obwinionego z 8.12.2014r. i 20.06.2015r. k. 5 – 8, pisma Krajowej <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> k. 3,4, 28, kopie dyplomów k. 24 – 25, decyzja <span class="anon-block"> (...)</span> z 5.02.<span class="anon-block"> (...)</span> k. 26, komunikat <span class="anon-block"> (...)</span> k. 27, kopia legitymacji biegłego k. 29 – 30)</p> <p>Obwiniony <span class="anon-block">A. M.</span> nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. W jego ocenie pomimo, iż aktualnie nie jest wpisany do rejestru biegłych <span class="anon-block">(...)</span>, nadal przysługuje mu tytuł biegłego <span class="anon-block">(...)</span>, bowiem uzyskał go zgodnie z prawem. Jego zdaniem wpis do rejestru umożliwia jedynie dokonywanie rewizji finansowych czego on nie wykonuje. Obwiniony na potwierdzenie, iż przysługuje mu tytuł biegłego <span class="anon-block">(...)</span>, szeroko cytował wybrane fragmenty ustawy o biegłych <span class="anon-block">(...)</span> i ich samorządzie. Argumentował, iż w art. 5 ust 1 wymienionej ustawy jest błąd ustawodawcy, w wyniku którego wprost nie wynika z tego przepisu jego uprawnienie. Z wyjaśnień obwinionego zdaje się wynikać, iż przy stosowaniu tej ustawy należy korzystać z wykładni systemowej lub celowościowej, bo wykładania językowa prowadzi do błędnych wniosków. Obwiniony podkreślił, iż użył pieczątki, bowiem chciał podkreślić, iż jest osobą kompetentną.</p> <p>Sąd dał wiarę wyjaśnieniom obwinionego co do faktów, natomiast nie podzielił jego interpretacji prawnej. Przepis art. 5 ust 1 ustawy o biegłych <span class="anon-block">(...)</span> i ich samorządzie wprost stanowi, iż biegłym <span class="anon-block">(...)</span> jest osoba wpisana do rejestru biegłych <span class="anon-block">(...)</span>. Kolejne ustępy tego przepisu ( 2 – 4) określają warunki jakie winna spełnić osoba, by być wpisana do rejestru. Warto wskazać również ust 5 cytowanego artykułu, który stanowi, iż tytuł „biegły <span class="anon-block">(...)</span>” podlega ochroni prawnej.</p> <p>Oczywistym jest, iż obwiniony w 2007 roku został skreślony z listy biegłych <span class="anon-block">(...)</span>. Zatem nie ma prawa posługiwać się tytułem „biegły <span class="anon-block">(...)</span>”. Jak najbardziej zgodne ze stanem faktycznym i prawnym jest jedynie twierdzenie, że jest „byłym biegłym <span class="anon-block">(...)</span>”.</p> <p>Przepis art. 61§1kw wprowadza odpowiedzialność za wykroczenie polegające m.in. na wprowadzeniu otoczenia w błąd co do posiadanego stanowiska, tytułu lub stopnia. Zachowanie sprawcy polega na „przywłaszczeniu” czyli bezprawnym używaniu stanowiska czy tytułu, zarówno w sytuacji, gdy sprawca nigdy nie miał w ogóle uprawnień do stanowiska, tytułu czy stopnia, którym bezprawnie się posługuje, jak i wówczas, gdy, co prawda posiadał je wcześniej, ale z jakiegoś powodu utracił możliwość prawnego posługiwania się nimi. (Kodeks Wykroczeń Komentarz pod redakcją Tomasza Grzegorczyka, Lex 2013)</p> <p>Wobec powyższych ustaleń, w ocenie Sądu, wina obwinionego jest ewidentna i została mu udowodniona. <span class="anon-block">A. M.</span> w dniach 8 grudnia 2014r. i 20 czerwca 2015r. przywłaszczył sobie tytuł biegłego <span class="anon-block">(...)</span> nie mając do niego prawa tj. popełnił wykroczenie z art. 61§1kw i z mocy tego przepisu został skazany na karę grzywny w kwocie 200zł.</p> <p>Wymierzając obwinionemu karę, Sąd miał na uwadze okoliczności łagodzące i obciążając leżące po jego stronie. Sąd wziął pod uwagę, iż obwiniony nigdy nie był karany za wykroczenia i przez wiele lat był biegłym <span class="anon-block">(...)</span>. W ocenie Sądu obwiniony jednak nadal nie rozumie, pomimo przeprowadzenia postępowania, naganności swego postępowania. Tytuł „ biegły <span class="anon-block">(...)</span>” z mocy ustawy podlega ochronie prawnej i jego nieuprawnione używanie może stanowiąc poważne zagrożenie dla porządku publicznego i obrotu prawnego.</p> <p>W tym stanie rzeczy, w ocenie Sądu kara wymierzona obwinionemu jest adekwatna do stopnia zawinienie i społecznej szkodliwości, tak ukształtowana wpłynie na obwinionego wychowawczo i zapobiegawczo oraz spełni swe zadania w zakresie prewencji ogólnej.</p> <p>Wobec skazania, obwiniony został obciążony kosztami postępowania i opłatą.</p> </div>