IV SAB/Wr 30/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Serwiniowska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński, Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków, Protokolant Aleksandra Rygielska, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 17 grudnia 2008 r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej we Wrocławiu Marii Walkiewicz sprawy ze skargi Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka w W. na bezczynność Dyrektora Oddziału Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu we W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. UZASADNIENIE Pismami z dnia 13 grudnia 2008r. i 1 września 2008r. Helsińska Fundacja Praw Człowieka zwróciła się do Dyrektora Oddziału Instytutu Pamięci Narodowej we W. o to czy Rada Miejska W. bądź poszczególni jej członkowie zwracali się do Oddziału IPN – bądź pracowników Instytutu, celem ustalenia zawartości dokumentów organów bezpieczeństwa państwa komunistycznego znajdujących się w zasobie Instytutu dotyczących osób nominowanych do przyznania Nagród W. oraz czy w następstwie tego zostały udzielone jakiekolwiek informacje odnośnie zawartości tych dokumentów /w piśmie z dnia 13 czerwca 2008r. pytano czy zwracającym się z tą informacją była Rada Miejska W. bądź poszczególni jej członkowie w piśmie z dnia 1 września 2008r. pytano czy zwracającym się była Przewodnicząca Rady Miejskiej W. lub członek tej Rady/. W odpowiedzi na powyższe pisma IPN w piśmie z dnia 19 sierpnia 2008r. stwierdził, że "nie zostały wszczęte żadne procedury lustracyjne z wniosku Rady Miejskiej W. bądź poszczególnych jej członków. Z kolei w piśmie z dnia 18 września 2008r. stwierdzono, że "nie zostały wszczęte żadne procedury lustracyjne z wniosku Rady Miejskiej W. bądź poszczególnych jej członków, i nie zostały w związku z tym udzielone jakiekolwiek informacje odnośnie zawartości dokumentów". W związku z powyższym podmiot uprawniony wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, podnosząc, iż "Dyrektor Oddziału IPN we W. pozostaje w stanie bezczynności z dokonaniem czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnienia wynikającego z przepisów prawa tj. z udostępnieniem informacji publicznej stosownie do wniosku podmiotu, który ubiega się o jej udostępnienie". W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału IPN wniósł o jej oddalenie, podnosząc, iż "odpowiedział skarżącej na modyfikowany, szeroki wniosek o udzielenie informacji publicznej. Nie może jednak podać tych informacji, których nie posiada bo ich po prostu nie ma. W sprawie objętej przedmiotową skargą organ nie dysponuje bowiem żadnymi dokumentami lub wiedzą utrwaloną w innej formie, będące informacją publiczną nie ma więc faktycznej możliwości udostępnienia takiej informacji, gdyż nie znajduje się ona w jego posiadaniu". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Według art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej /Dz.U. Nr 112, poz. 1198 ze zm./ każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w niniejszej ustawie". Nie ulega wątpliwości, iż informacje znajdujące się w zbiorach tego rodzaju organu jak IPN mają walor informacji publicznej, a Instytut jest zobowiązany w rozumieniu art. 4 cyt. ustawy, który określa krąg podmiotów zobowiązanych, do udzielania informacji. Przepis ten bowiem stanowi, iż obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 1) organy władzy publicznej, 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych, 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. 2.Obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są organizacje związkowe i pracodawców reprezentatywne w rozumieniu ustawy z dnia 6 lipca 2001r. o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego /Dz.U. Nr 100, poz. 1080 ze zm./, oraz partie polityczne. 3.Obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, będące w posiadaniu takich informacji. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowała się teza, że gdy organ administracyjny odmawia udostępnienia informacji publicznej bowiem żądanej informacji nie posiada, nie wydaje decyzji administracyjnej, ale informuje jedynie podmiot uprawniony pismem. /tak np.: w wyroku WSA z Białymstoku z dnia 15 marca 2007r. sygn. akt II SAB/Bk 69/06/. Forma ta została dopuszczona w piśmiennictwie już na samym początku obowiązywania ustawy o dostępie do informacji publicznej /M.Jaśkowska: Dostęp do informacji publicznych /zagadnienia wybrane/ Warszawa, październik 2002r., str 32/. Instytut Pamięci Narodowej we wspomnianych wcześniej pismach nie odpowiada wprawdzie na wniosek uprawnionej Fundacji jednakże w odpowiedzi na skargę już wskazuje wprost, iż nie może udzielić oczekiwanej informacji gdyż jej po prostu nie ma. Wprawdzie pismo to otrzymuje skarżąca dopiero w postępowaniu sądowoadministracyjnym jednakże nie ulega wątpliwości, że stan bezczynności jaki w istocie rzeczy zwalcza Fundacja przed sądem administracyjnym przez sam podmiot zobowiązany został usunięty. Do tego natomiast sprowadzałaby się rola sądu administracyjnego gdyby uznać, iż stan bezczynności Instytutu utrzymuje się nadal. Należy w tym miejscu dodać, że zadaniem Sądu nie jest sprawdzanie rzetelności informacji udzielonej w trybie cyt. ustawy o dostępie do informacji publicznej. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ani też cyt. ustawa nie reguluje bowiem procedury ewentualnego sprawdzania czy udzielona informacja publiczna jest zgodna z prawdą czy też nie. Może być natomiast przedmiotem innego postępowania. W świetle powyższego postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe. Można tu wskazać dodatkowo, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 26 listopada 2008r. sygn. akt I OPS 6/08 stwierdził, że przepis art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a tej ustawy – organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa co do których pozostawał w bezczynności. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 powołanej wyżej ustawy, należało orzec jak w sentencji postanowienia.