II GZ 464/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Jagielska po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 czerwca 2021 r. sygn. akt VI SA/Wa 2040/20 w zakresie odrzucenia skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty eksploatacyjnej postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 9 czerwca 2021 r. sygn. akt VI SA/Wa 2040/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.), odrzucił skargę A. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty eksploatacyjnej. Wyjaśniając motywy podjętego rozstrzygnięcia, Sąd wskazał, że zarządzeniem z dnia 1 kwietnia 2021 r. strona skarżąca została wezwana, pod rygorem odrzucenia skargi, do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu od skargi. Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 18 maja 2021 r. Pismem z dnia 25 maja 2021 r., nadanym na adres Sądu w dniu 26 maja 2021 r., skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych, jednak żądanie to zostało złożone po upływie terminu do uiszczenia wpisu. W wyznaczonym terminie nie został również uiszczony wpis od skargi, wobec czego skarga podlegała odrzuceniu. W zażaleniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego A. Sp. z o.o. wniosła o jego uchylenie w całości, zarzucając mu naruszenie art. 220 § 3 p.p.s.a. poprzez jego błędne zastosowanie, polegające na odrzuceniu skargi pomimo niespełnienia się ustawowych przesłanek ku temu. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że wbrew twierdzeniom Sądu I instancji nadała wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w dniu 25 maja 2021 r. Skarżąca podała, że na poparcie swoich twierdzeń przedstawia dowód nadania wniosku o przyznanie prawa pomocy, jednak dokument ten nie został dołączony do zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji prawidłowo zastosował ten przepis w ustalonym stanie sprawy, bowiem skarżąca, prawidłowo wezwana, nie uiściła w wymaganym terminie 7 dni wpisu od skargi na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] lipca 2020 r. Strona skarżąca złożyła wprawdzie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, jednak – wbrew zarzutom zażalenia – przesyłka zawierająca ten wniosek została nadana po upływie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Termin ten bowiem upłynął w dniu 25 maja 2021 r., natomiast wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych został nadany w dniu 26 maja 2021 r., co jednoznacznie wynika z datownika placówki pocztowej znajdującego się na kopercie (k. 4 akt sprawy VI SPP/Wa 100/21). Wnosząca zażalenie nie przedstawiła natomiast żadnych dowodów na potwierdzenie okoliczności terminowego nadania wniosku. Jak podkreśla się w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, tylko wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony w trakcie biegu terminu do uiszczenia wpisu mógłby uchronić skarżącą od skutków związanych z nieuiszczeniem wpisu na wezwanie Sądu (por. postanowienie NSA z dnia 29 sierpnia 2018 r., sygn. akt II OZ 840/18, dostępne w bazie orzeczeń sądów administracyjnych). Tym samym należy przyjąć, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasadnie postanowił o odrzuceniu skargi jako nieopłaconej. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.