III SA/Wa 737/18

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska, Sędziowie sędzia WSA Sylwester Golec, sędzia WSA Honorata Łopianowska (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi P. Sp z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia w całości postępowania w sprawie wniosku o uchylenie czynności egzekucyjnej oddala skargę. UZASADNIENIE Działając na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] wystawionego 8 czerwca 2016 r. przez Dyrektora Izby Celnej w S., obejmującego karę pieniężną w wysokości 36 000,00 zł, Dyrektor Izby Celnej w W. jako organ egzekucyjny, zawiadomieniem nr [...] z 21 czerwca 2016 r. dokonał zajęcia rachunków bankowych prowadzonych przez [...] S.A. oraz [...] S.A. na rzecz P. sp. z o.o. z siedzibą w W. ["Skarżąca", "Strona", "Spółka"]. Zawiadomienie wraz z odpisem tytułu wykonawczego zostały doręczone Spółce w dniu 11 lipca 2016 r. Z kolei do banków zawiadomienie zostało doręczone 28 czerwca 2016 r. W odpowiedzi na otrzymane zajęcie [...] S.A. pismem z dnia 29 czerwca 2016 r. poinformował, że brak wystarczających środków na rachunku dłużnika stanowi przeszkodę w realizacji zajęcia. Następnie w dniach 12 lipca 2016 r. oraz 14 lipca 2017 r. bank przekazał na konto organu egzekucyjnego łączną kwotę 1 099,21 zł, która została w całości rozliczona na koszty egzekucyjne. Z kolei [...] S.A. pismem z dnia 21 lipca 2016 r. poinformował organ egzekucyjny, że na rachunkach bankowych Spółki zostały ustanowione blokady środków. W związku z wydaniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowienia sygn. akt V SA/Wa 1110/16 w dniu 14 czerwca 2016 r. w sprawie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w W., będącej podstawą wystawienia ww. tytułu wykonawczego, Dyrektor Izby Celnej w S. pismem z 12 lipca 2016 r. wniósł o zawieszenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego w oparciu o tytuł wykonawczy nr [...]. Postanowieniem nr [...] z [...] lipca 2016 r. organ egzekucyjny zawiesił w oparciu o art. 56 § 1 pkt 1 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji [Dz. U. z 2017 r., poz. 1201 ze zm., dalej "u.p.e.a."] postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie powyższego tytułu wykonawczego. Z uwagi na zawieszenie prowadzonego postępowania egzekucyjnego, pismami z dnia 15 lipca 2016 r, kierowanymi do [...] S.A. oraz [...] S.A., Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł również o zawieszenie realizacji zajęcia rachunku bankowego nr [...] z 21 czerwca 2016 r. Pismo zostało doręczone do [...] S.A. 20 lipca 2016 r., a do [...] 21 lipca 2016 r. W dniu 27 marca 2017 r. na konto organu egzekucyjnego wpłynęła kwota 542,78 zł przekazana przez [...] SA jako częściowa realizacja zajęcia [...]. Z uwagi na zawieszenie postępowania egzekucyjnego kwota ta została następnie zwrócona przez organ egzekucyjny na rachunek bankowy dłużnika. Pismem z 23 marca 2017 r. prezes zarządu Skarżącej – J.S. zwrócił się z prośbą o odblokowanie i umożliwienie korzystania z konta bankowego firmy. W uzasadnieniu wniosku wskazał na brak możliwości efektywnego działania firmy w zaistniałej sytuacji oraz fakt udzielenia zgody na odstąpienie od egzekucji wystawionej przez wierzyciela czyli Urząd Celny w S. Postanowieniem nr [...] z [...] maja 2017 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego W. ["NUS"] odmówił uchylenia dokonanych czynności egzekucyjnych w postaci zajętej wierzytelności z rachunku bakowego i wkładu oszczędnościowego w [...] S.A. oraz w [...] S.A. prowadzonego na rzecz Skarżącej. Pismem z 6 czerwca 2017 r. Skarżąca złożyła zażalenie na ww. postanowienie. Po rozpatrzeniu zażalenia Strony Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. ["DIAS"], postanowieniem nr [...] z [...] lipca 2017 r. uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Następnie postanowieniem nr [...] z [...] listopada 2017 r. NUS podjął zawieszone postępowanie egzekucyjne prowadzone z majątku Spółki na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 8 czerwca 2016 r., z uwagi na uprawomocnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sygn. akt V SA/Wa 1110/16 z 5 kwietnia 2017 r. oddalającego skargę na decyzję stanowiącą podstawę wystawienia ww. tytułu wykonawczego. Postanowieniem nr [...] z [...] listopada 2017 r. NUS umorzył w całości postępowanie w sprawie wniosku Strony o uchylenie czynności egzekucyjnej, z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Na powyższe postanowienie, pismem z 5 grudnia 2017 r. Spółka wniosła zażalenie. Postanowieniem nr [...] z [...] stycznia 2018 r. DIAS utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie NUS. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy podzielił stanowisko organu pierwszej instancji, że w brak było podstaw do rozpatrzenia wniosku Spółki w przedmiocie uchylenia dokonanych czynności egzekucyjnych w oparciu o przepis art. 58 § 2 u.p.e.a. DIAS zważył, że w rozpoznawanej sprawie istotnie doszło do zawieszenia prowadzonego wobec Strony postępowania egzekucyjnego, na mocy wydanego przez organ egzekucyjny na podstawie art. 56 § 1 pkt 1 u.p.e.a. postanowienia nr [...] z [...] lipca 2016 r. Następnie jednak, jeszcze przed rozpatrzeniem wniosku Strony z 23 marca 2017 r. o uchylenie dokonanych czynności egzekucyjnej, zawieszone postępowanie egzekucyjne zostało podjęte, wydanym na podstawie art. 57 § 1 u.p.e.a. postanowieniem organu egzekucyjnego nr [...] z [...] listopada 2017 r. Powołując się na orzecznictwo, DIAS wskazał, że już ta okoliczność, sama w sobie, sprawiała, że badanie przez NUS przesłanek określonych w art. 58 § 2 u.p.e.a., warunkujących możliwość uchylenia dokonanych czynności egzekucyjnych, było niecelowe, gdyż sam fakt braku zawieszenia postępowania sprawiał, że wniosek Strony w tym przedmiocie nie mógł zostać uwzględniony. Skoro zatem norma ujęta w art. 58 § 2 u.p.e.a. może znaleźć zastosowanie jedynie w fazie zawieszenia postępowania egzekucyjnego, a postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie ww. tytułu wykonawczego zostało podjęte przed przystąpieniem organu pierwszej instancji do rozpoznania wniosku Spółki o uchylenie czynności egzekucyjnej w postaci zajęcia rachunku bankowego w [...] S.A., to wszczęcie postępowania w sprawie niniejszego wniosku należało uznać za bezprzedmiotowe. DIAS nie podzielił również zarzutu naruszenia art. 8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego [t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257, dalej "k.p.a."] z uwagi na nieprzeprowadzenie przez organ pierwszej instancji postępowania pod kątem zasadności ograniczenia egzekucji i uchylenia zajęcia rachunku bankowego, w skutek którego Spółka została pozbawiona możliwości prowadzenia działalności, generowania dochodów i tym samym wykonania ciążącego na niej obowiązku podatkowego. Zgodnie z treścią art. 81 u.p.e.a. wynikający z zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego zakaz wypłat z tego rachunku bez zgody organu egzekucyjnego nie dotyczy wypłat na bieżące wynagrodzenia za pracę oraz na zasądzone alimenty i renty o charakterze alimentacyjnym zasądzone tytułem odszkodowania. Wypłata na wynagrodzenia za pracę może nastąpić po złożeniu bankowi odpisu listy płac lub innego wiarygodnego dowodu, a wypłata alimentów lub renty o charakterze alimentacyjnym – tytułu stwierdzającego obowiązek zobowiązanego do płacenia alimentów lub renty. Bank dokonuje wypłat alimentów lub renty do rąk osoby uprawnionej do tych świadczeń. Przepis § 4 stosuje się również do podatku dochodowego od osób fizycznych oraz składek na ubezpieczenie społeczne, należnych od dokonywanych wypłat na bieżące wynagrodzenia [art. 81 § 5 u.p.e.a.]. Z kolei w myśl art. 13 § 1 u.p.e.a. organ egzekucyjny, na wniosek zobowiązanego i ze względu na jego ważny interes, może zwolnić, na czas oznaczony tub nieoznaczony, z egzekucji w całości lub części określone składniki majątkowe zobowiązanego. Pismem z 20 lutego 2018 r., Skarżąca zaskarżyła postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. nr [...] z [...] stycznia 2018 r. do wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie. Skarżąca zarzuciła rozstrzygnięciu naruszenie przepisu art. 105 § 1 i 2 k.p.a., poprzez uznanie, że: - postępowanie w sprawie wniosku o uchylenie czynności egzekucyjnej w postaci zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w [...] S.A. oraz [...] S.A. z 23 marca 2017 r. uzupełnionego pismem z 13 kwietnia 2017 r. oraz z 11 maja 2017 r. jest bezprzedmiotowe, w sytuacji kiedy organ nie zbadał sprawy pod kątem zasadności zawieszenia postępowania albo jego ograniczenia z uwagi na ważny interes podatnika, albowiem zajęcie rachunków bankowych podatnika uniemożliwia spółce prowadzenie działalności gospodarczej i tym samym podatnik nie będzie w stanie wykonać ciążącego na nim obowiązku podatkowego, - postępowanie wszczęte na wniosek może zostać umorzone z urzędu w sytuacji, kiedy obowiązkiem organu jest merytoryczne rozstrzygnięcie wniosku podatnika. Ponadto Skarżąca zarzuciła, że postępowanie organu narusza również uregulowaną w art. 8 k.p.a. zasadę prowadzenia sprawy w sposób budzący zaufanie obywateli do organów państwa. W odpowiedzi na skargę DIAS wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 184 Konstytucji RP, w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych [Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.] oraz w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej powoływanej jako "p.p.s.a."], kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., sprawowana jest o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania [art. 145 § 1 pkt 1 lit. a - c p.p.s.a.], a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności [art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.]. Ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i na podstawie sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Jednocześnie zauważyć trzeba, że na podstawie art. 134 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że Sąd dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji ma prawo i obowiązek uwzględnić również okoliczności, wprawdzie niewskazane w skardze jako zarzut, ale mające wpływ na tę ocenę. W zakresie tak określonej kognicji, Sąd stwierdza, że zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z [...] stycznia 2018 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie organu pierwszej instancji w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wniosku Skarżącej o uchylenie czynności egzekucyjnej, z uwagi na jego bezprzedmiotowość, nie narusza prawa i dlatego skargę należało oddalić. Zgodnie bowiem z treścią art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego [k.p.a.], gdy postępowanie z jakiejkolwiek przy czyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. W ugruntowanym orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego, o której stanowi art. 105 § 1 k.p.a. oznacza, że brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można wydać rozstrzygnięcia załatwiającego sprawę co do istoty. Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego o której mowa w art. 105 § 1 k.p.a. może wynikać z bardzo różnorodnych przyczyn, ich katalog nie jest zamknięty [por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 grudnia 2015 r., sygn. akt II OSK. 929/14, z 22 stycznia 2016 r., sygn. akt I OSK 814/14, te i następne orzeczenia dostępne pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl]. Przesłanka bezprzedmiotowości występuje, gdy brak jest podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, gdy brak jest któregoś z elementów stosunku materialno prawnego pozwalającego załatwić sprawę przez rozstrzygnięcie co do istoty. Bezprzedmiotowość postępowania to brak przedmiotu postępowania, którym jest konkretna sprawa administracyjna, w której organ administracji państwowej jest władny i jednocześnie zobowiązany rozstrzygnąć na podstawie prawa materialnego o uprawnieniach lub obowiązkach indywidualnego podmiotu [wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 kwietnia 2003r., III SA 2225/01]. Istota bezprzedmiotowości postępowania polega na tym, że w sprawie nastąpiło takie zdarzenie prawne lub faktyczne, które spowodowało, że przestała istnieć szczególna relacja między faktem [sytuacją faktyczną danego podmiotu] a prawem [sytuacją prawną danego podmiotu], z którą prawo łączy obowiązek konkretyzacji normy w postaci wydania decyzji administracyjnej. Umorzenie postępowania w przypadku bezprzedmiotowości jest obligatoryjne, a decyzja o umorzeniu postępowania nie rozstrzyga o materialnoprawnych uprawnieniach i obowiązkach stron i jest równoznaczna ze stwierdzeniem braku przesłanek do merytorycznego orzekania co do istoty sprawy, gdy sprawa indywidualna nie podlegała i nie podlega merytorycznemu załatwieniu w drodze decyzji administracyjnej. Bezspornym jest, że w sprawie toczyło się wobec Skarżącej postępowanie egzekucyjne. Okoliczność zawieszenia postępowania egzekucyjnego – w związku ze wstrzymaniem wykonania decyzji – nie niweczy tytułu tej egzekucji. Złożony, w związku ze wstrzymaniem wykonania decyzji wniosek Skarżącej o odblokowanie i umożliwienie korzystania z konta bankowego firmy stał się w toku postępowania bezprzedmiotowy, skoro w międzyczasie, zanim został on rozstrzygnięty przez właściwy organ, nastąpiło zdarzenie pozwalające na prowadzenie postępowania egzekucyjnego, którego skutkiem było także podjęcie zawieszonego postępowania egzekucyjnego. Takim zdarzeniem jest wydanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w spr. o sygn. akt V SA/Wa 1110/16 wyroku z 5 kwietnia 2017 r. oddalającego skargę na decyzję stanowiącą podstawę wystawienia tytułu wykonawczego, który to wyrok się uprawomocnił. Organ zatem dysponuje prawomocnym orzeczeniem w sprawie, potwierdzającym zasadność wydanej decyzji a w konsekwencji – także tytułu wykonawczego, uprawniającego do prowadzenia egzekucji. Odpadła więc podstawa zawieszenia postępowania egzekucyjnego wynikająca z czasowego, wynikającego ze wstrzymania przez sąd wykonania decyzji niemożności prowadzenia egzekucji. Postępowanie egzekucyjne zasadnie zostało podjęte, zaś postępowanie wywołane nierozstrzygniętym wnioskiem Skarżącej o uchylenie czynności egzekucyjnej, wynikającym ze wstrzymania wykonania decyzji i będącego jej następstwem zawieszenia postępowania egzekucyjnego – uznane za bezprzedmiotowe. Trafnie zatem zauważył Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W., że w sprawie doszło do zawieszenia prowadzonego wobec Skarżącej postępowania egzekucyjnego, na mocy wydanego przez organ egzekucyjny na podstawie art. 56 § 1 pkt 1 u.p.e.a. postanowienia nr [...] z [...] lipca 2016 r., jednak – jeszcze przed rozpatrzeniem wniosku Skarżącej z 23 marca 2017 r. o uchylenie dokonanych czynności egzekucyjnych, zawieszone postępowanie egzekucyjne zostało podjęte, wydanym na podstawie art. 57 § 1 u.p.e.a. postanowieniem organu egzekucyjnego nr [...] z [...] listopada 2017 r. W myśl art. 58 § 1 ustawy u.p.e.a., w przypadku zawieszenia postępowania egzekucyjnego pozostają w mocy; dokonane czynności egzekucyjne z tym, że w okresie zawieszenia z przyczyn określonych w art. 56 § 1 pkt 1 i 4 u.p.e.a. mogą być dokonywane, za zgodą organu egzekucyjnego, wypłaty z rachunków bankowych zobowiązanego po przedstawieniu przez niego dokumentów świadczących o konieczności poniesienia danych wy datków. Przepis ten w § 2 stanowi, że organ egzekucyjny może jednak uchylić dokonane czynności egzekucyjne, jeżeli to jest uzasadnione ważnym interesem zobowiązanego, interes wierzyciela nie stoi temu na przeszkodzie, a osoby trzecie na skutek tych czynności nie nabyły praw. Przepis art. 58 § 1 u.p.e.a. potwierdza zasadę, że sam fakt zawieszenia postępowania egzekucyjnego nie oznacza automatycznego uchylenia czynności egzekucyjnych. Z § 2 tego przepisu wynika natomiast, że organ egzekucyjny może uchylić dokonane jeszcze przed zawieszeniem postępowania egzekucyjnego, czynności egzekucyjne. Postępowanie prowadzone na podstawie tego przepisu jest swego rodzaju postępowaniem wpadkowym, prowadzonym w ramach postępowania egzekucyjnego, o relatywnie wąskim zakresie, a jego istotę stanowi ustalenie, czy w przypadku zawieszenia postępowania egzekucyjnego, na podstawie przesłanek zawartych w tym przepisie, możliwe jest podjęcie mającego uznaniowy charakter rozstrzygnięcia o uchyleniu dokonanych czynności egzekucyjnych. Norma ujęta w art. 58 § 2 u.p.e.a. może znaleźć zastosowanie jedynie w fazie zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Uchylenie dokonanych czynności egzekucyjnych uzależnione jest od łącznego wystąpienia czterech przesłanek: (1) musi ono nastąpić w czasie, gdy postępowanie egzekucyjne jest zawieszone; (2), musi być ono uzasadnione ważnym interesem zobowiązanego; (3) uchyleniu czynności egzekucyjnych nie stoi na przeszkodzie interes wierzyciela; (4) uchylenie czynności egzekucyjnych nie koliduje z prawami osób trzecich – osoby trzecie na skutek tych czynności nie nabyły praw. Z przytoczonych regulacji wynika, że wnioskowane przez Skarżącą rozstrzygnięcie w przedmiocie uchylenia dokonanych czynności egzekucyjnych ma charakter uznaniowy i uzależnione jest od łącznego spełnienia przesłanek określonych w § 2, tj. jeżeli jest to uzasadnione ważnym interesem zobowiązanego, interes wierzyciela nie stoi temu na przeszkodzie oraz osoby trzecie na skutek tych czynności nie nabyły praw. Najistotniejszą kwestią jest jednak, że powołana norma prawna może znaleźć zastosowanie jedynie w fazie zawieszenia postępowania egzekucyjnego – przepisy art. 58 § 2 i 3 u.p.e.a. muszą być bowiem odczytywane łącznie z § 1 tego przepisu [tak też w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 kwietnia 2012 r., w spr. II FSK 2033/10]. W rozpoznawanej sprawie, z uwagi na wstrzymanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem w spr. o sygn. akt V SA/Wa 1110/16 z 14 czerwca 2016 r., wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w W. nr [...] z [...] marca 2016 r., będącej podstawą wystawienia ww. tytułu wykonawczego, postanowieniem nr [...] z [...] lipca 2016 r. organ egzekucyjny zawiesił na podstawie art. 56 § 1 pkt 1 u.p.e.a. postępowanie egzekucyjne. Jednak wyrokiem z 5 kwietna 2017 r., w spr. o sygn. akt V SA/Wa 1110/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Skarżącej na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. [aktualnie: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W.] nr [...] z 8 marca 2016 r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry. Wyrok ten stał się prawomocny, w związku z tym, że postanowieniem z 22 września 2017 r. w spr. o sygn. akt V SA/Wa 1110/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną na ten wyrok. Podkreślenia następnie wymaga, że w myśl art. 61 § 1 pkt 2 p.p.s.a., wstrzymanie wykonania aktu traci moc z dniem uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Powyższe determinowało, że po uprawomocnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie się z 5 kwietna 2017 r., w spr. o sygn. akt V SA/Wa 1110/16, utraciło moc wstrzymanie wykonania decyzji, co obligowało organ do podjęcia zawieszonego postępowania egzekucyjnego. W konsekwencji, zasadnie postanowieniem nr [...] z [...] listopada 2017 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego W. podjął zawieszone postępowanie egzekucyjne prowadzone do majątku Skarżącej na podstawie tytułu wykonawczego nr [...], skoro ustała przesłanka jego zawieszenia. Organ zobowiązany był zatem do kontynuowania wszczętego postępowania egzekucyjnego. W konsekwencji, brak było podstaw do rozpatrzenia wniosku Skarżącej o uchylenie dokonanych czynności egzekucyjnych w oparciu o przepis art. 58 § 2 u.p.e.a. Jeśli bowiem zawieszenie postępowania ustało, brak było podstaw do stosowania 58 § 2 u.p.e.a. Skoro w rozpoznawanej sprawie doszło do zawieszenia prowadzonego wobec Skarżącej postępowania egzekucyjnego, na mocy wydanego przez organ egzekucyjny postanowienia z [...] lipca 2016 r., a następnie do jego podjęcia postanowieniem z [...] listopada 2017 r., co nastąpiło przed rozstrzygnięciem wniosku Skarżącej o uchylenie dokonanych czynności egzekucyjnych. Ta okoliczność sprawiała, że badanie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego W. przesłanek określonych w art. 58 § 2 u.p.e.a., warunkujących możliwość uchylenia dokonanych czynności egzekucyjnych, było niecelowe, gdyż sam fakt braku zawieszenia postępowania sprawiał, że wniosek Strony w tym przedmiocie nie mógł zostać uwzględniony [por wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 kwietnia 2012 r., w spr. II FSK 2033/10]. Skoro zatem norma ujęta w art. 58 § 2 u.p.e.a. może znaleźć zastosowanie jedynie w fazie zawieszenia postępowania egzekucyjnego, a postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie ww. tytułu wykonawczego zostało podjęte przed przystąpieniem organu pierwszej instancji do rozpoznania wniosku Spółki o uchylenie czynności egzekucyjnej w postaci zajęcia rachunku bankowego w [...] SA. to wszczęcie postępowania w sprawie niniejszego wniosku należało uznać za bezprzedmiotowe; Nie jest też zasadny, stawiany w skardze zarzut naruszenia art. 8 k.p.a z uwagi na nieprzeprowadzenie przez organ pierwszej instancji postępowania pod kątem zasadności ograniczenia egzekucji i uchylenia zajęcia rachunku bankowego, w skutek którego Spółka została pozbawiona możliwości prowadzenia działalności, generowania dochodów i tym samym wykonania ciążącego na niej obowiązku podatkowego. Podkreślenia bowiem wymaga, że zgodnie z treścią art. 81 § 4 u.p.e.a. wynikający z zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego zakaz wypłat z tego rachunku bez zgody organu egzekucyjnego nie dotyczy wypłat na bieżące wynagrodzenia za pracę oraz na zasądzone alimenty i renty o charakterze alimentacyjnym zasądzone tytułem odszkodowania. Wypłata na wynagrodzenia za pracę może nastąpić po złożeniu bankowi odpisu listy płac lub innego wiarygodnego dowodu, a wypłata alimentów lub renty o charakterze alimentacyjnym – tytułu stwierdzającego obowiązek zobowiązanego do płacenia alimentów lub renty. Bank dokonuje wypłat alimentów lub renty do rąk osoby uprawnionej do tych świadczeń. Przepis § 4 stosuje się również do podatku dochodowego od osób fizycznych oraz składek na ubezpieczenie społeczne, należnych od dokonywanych wypłat na bieżące wynagrodzenia [art. 81 § 5 u.p.e.a.]. Natomiast z treści art. 81 § 4 i 5 u.p.e.a. wynika, że zobowiązanemu przysługuje prawo wypłat z rachunku bankowego – i to bez zgody organu egzekucyjnego – na wskazane w treści art. 81 § 4 u.p.e.a. cele. Jedynym warunkiem zwolnienia spod egzekucji rachunku bankowego - tej części zdeponowanych na nim środków pieniężnych, które mają być przeznaczone na bieżące wynagrodzenia pracowników, jest zgodnie z art. 81 § 4 u.p.e.a. poinformowanie o tym Banku przez złożenie listy płac lub innego wiarygodnego dowody. W świetle art. 81 § 4 u.p.e.a., organ egzekucyjny nie jest władny ani odmówić ani przyznać prawa do zwolnienia spod egzekucji wierzytelności z rachunku bankowego, gdy należy wypłacić bieżące wynagrodzenie za pracę. Działanie organu egzekucyjnego – udzielenie zgody – nie jest bowiem potrzebne. Z kolei w myśl art. 13 § 1 u.p.e.a., organ egzekucyjny, na wniosek zobowiązanego i ze względu na jego ważny interes, może zwolnić, na czas oznaczony lub nieoznaczony, z egzekucji w całości lub części określone składniki majątkowe zobowiązanego. Regulacja zawarta w powołanym powyżej przepisie stano u i dodatkowy środek ochrony na wypadek, gdyby zaistniały nadzwyczajne okoliczności, a przewidziane w u.p.e.a. gwarancje w postaci przepisów przewidujących wyłączenia i ograniczenia egzekucji z poszczególnych składników majątkowych zobowiązanego, okazały się niewystarczające w danej sytuacji. Przepis ten ma na celu ochronę interesów zobowiązanego, jednak nie może prowadzić do sytuacji, że egzekucja okaże się bezskuteczna. Zobowiązany musi więc wykazać nie tylko okoliczności przemawiające za zwolnieniem z egzekucji określonych składników majątkowych ale także wykazać, że możliwe jest prowadzenie egzekucji i uzyskanie egzekwowanych należności z jego innych składników majątkowych, czego Skarżąca nie uczyniła. Mając zatem na względzie okoliczności sprawy, zarzuty skargi okazały się nieuzasadnione, zaś organ prawidłowo uznał, że wniosek Skarżącej o uchylenie czynności egzekucyjnych – wobec ustania stanu zawieszenia postępowania egzekucyjnego – jest bezprzedmiotowy. Z tych względów na podstawie art. 151 p.p.s.a., należało skargę oddalić.