III SA/Gd 467/19

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 17 września 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę H. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 maja 2019 r. (nr [...]) w przedmiocie zasiłku stałego. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarżący mimo wezwania nie uzupełnił w terminie braków formalnych skargi, tj. nie podał numeru PESEL. W dniu 2 października 2019 r. skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie Sądu. W ww. zażaleniu skarżący wniósł ponadto o przywrócenie terminu do złożenia uzupełnienia braku formalnego przez podanie numeru PESEL podając jednocześnie ten numer i wyjaśniając, że uchybienie terminu nie nastąpiło z jego winy, ale było następstwem nieskutecznego doręczenia wezwania Sądu o uzupełnienie braków formalnych skargi. Postanowieniem z dnia 21 listopada 2019 r. (sygn. akt I OZ 1120/19) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na wyżej wskazane postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 17 września 2019 r. W uzasadnieniu postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny wskazał m.in. że wezwanie o uzupełnienie braków formalnych skargi zostało prawidłowo doręczone skarżącemu w dniu 26 lipca 2019 r., a skarżący nie zdołał podważyć okoliczności doręczenia mu wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - zwanej dalej: "p.p.s.a.") jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.), przy czym we wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.), a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Powszechnie akceptowany jest pogląd, że brak winy w uchybieniu terminu na dokonanie określonej czynności w postępowaniu sądowym powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności, jaki można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 grudnia 2013 r., sygn. akt II GZ 752/13, LEX nr 1404609). W ocenie Sądu składając wniosek o przywrócenie terminu skarżący – przy spełnieniu pozostałych przesłanek przywrócenia terminu - nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu. Należy podkreślić, że skarżący uprawdopodobnienia braku swej winy w dochowaniu terminu do uzupełnienia - na wezwanie tut. Sądu - braków formalnych skargi upatruje w fakcie "nieskutecznego doręczenia" mu przedmiotowego wezwania Sądu. Okoliczność ta nie znajduje jednak potwierdzenia w aktach sprawy, na co zwrócił już także uwagę Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu ww. postanowienia z dnia 21 listopada 2019 r. Należy podkreślić, że w aktach sprawy znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru, skierowanej do skarżącego przesyłki zawierającej m.in. wezwanie z dnia 24 lipca 2019 r. do usunięcia braków formalnych złożonej skargi przez podanie numeru PESEL strony wnoszącej skargę, z jednoczesnym pouczeniem, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie spowoduje jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z treści omawianego zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że przesyłka została prawidłowo doręczona do rąk dorosłego domownika – D. N., który potwierdził jej odbiór w dniu 26 lipca 2019 r. własnoręcznym podpisem (k. 13 – akt sądowoadministracyjnych). Stosownie do art. 72 § 1 p.p.s.a. jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - zarządcy domu lub dozorcy, jeżeli nie mają oni sprzecznych interesów w sprawie i podjęli się oddania mu pisma. Doręczenie dokonane w trybie art. 72 p.p.s.a. do rąk dorosłego domownika traktuje się na równi z doręczeniem stronie i wywołuje ono takie same skutki, łącznie z rozpoczęciem biegu terminów do wystąpienia ze środkami procesowymi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 stycznia 2011 r., sygn. akt II OZ 1316/10, LEX nr 743793). Fakt, iż dorosły domownik, który dokonał odbioru korespondencji i nie przekazał jej do rąk adresata we właściwym czasie, nie podając rzeczywistej daty odbioru, nie wyłącza winy skarżącego. Nieuwagi lub zaniedbania nie można kwalifikować jako braku winy, będącego przesłanką przywrócenia uchybionego terminu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 listopada 2011 r., sygn. akt II FZ 623/11, LEX nr 1070091). Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że skarżącemu – wbrew jego twierdzeniom – zostało skutecznie i prawidłowo (bowiem w trybie zastępczym, z którym ustawa wiąże określone skutki prawne) doręczone wezwanie do usunięcia braków formalnych złożonej skargi przez podanie numeru PESEL strony wnoszącej skargę, zaś skarżący w żaden sposób nie zdołał podważyć okoliczności doręczenia mu tego wezwania. Nie przedstawił na poparcie swoich twierdzeń żadnych dowodów, w oparciu o które można byłoby uznać, że doręczone mu w trybie art. 72 § 1 p.p.s.a. wezwanie, zostało mu nieskutecznie doręczone. Mając na uwadze powyższe Sąd - na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. - odmówił przywrócenia terminu.