II SA/Ke 488/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Żak po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.C. na decyzję Wojewody z dnia [...], znak: [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE A.C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Wojewody z dnia [...], znak: [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości. Zarządzeniem z dnia 8 sierpnia 2010r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł oraz złożenia 1 egzemplarza odpisu skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało skarżącej doręczone w dniu 17 sierpnia 2010r. W wyznaczonym terminie, tj. w dniu 24 sierpnia 2010r., skarżąca uzupełniła braki formalne składając 1 egzemplarz odpisu skargi i na urzędowym formularzu PPF wniosła o przyznanie adwokata z urzędu. Postanowieniem z dnia 1 września 2010r. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach oddalił wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu. Sprzeciw od tego postanowienie Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił postanowieniem z dnia 30 września 2010r. Pismem z dnia 15 października 2010r. A.C. ponownie zwróciła się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Na urzędowym formularzu PPF wniosła o zwolnienie od kosztów sadowych, ustanowienie adwokata, radcy prawnego. Postanowieniem z dnia 10 listopada 2010r. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach oddalił wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. Od powyższego orzeczenia A.C. złożyła sprzeciw, w którym wycofała wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu podtrzymując wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Podniosła, że w pismach z Sądu znajdowały się informacje o zwolnieniu z obowiązku ponoszenia opłat w postępowaniu przed sądem administracyjnym. W wyniku ponownego rozpatrzenia wniosku o przyznanie prawa pomocy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem z dnia 29 listopada 2010r. oddalił wniosek A.C. o zwolnienie od kosztów sadowych. W dniu 27 grudnia 2010r. skarżąca złożyła w Sądzie pismo (sprzeciw), w którym ponownie powołała się na informację z pism sądowych o zwolnieniu z obowiązku ponoszenia opłat. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej w dalszej części p.p.s.a. - sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Z kolei § 3 art. 220 p.p.s.a. stanowi między innymi, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W wyznaczonym siedmiodniowym terminie od doręczenia wezwania z dnia 8 sierpnia 2010r. skarżąca nie uiściła wymaganej kwoty wpisu. Ze złożonego w dniu 24 sierpnia 2010r. urzędowego formularza PPF wynikało, że skarżąca wnosi o ustanowienie adwokata z urzędu. Kwota wpisu powinna zatem zostać uiszczona przez skarżącą w terminie 7 dni od daty doręczenia jej ww. wezwania, tj. najpóźniej w dniu 24 sierpnia 2010r. Skarżąca została prawidłowo pouczona o konsekwencjach nieuiszczenia wpisu w terminie. Nieuzasadnione są zatem jej zarzuty, iż z pism sądowych wynikało, jakoby przed sądem administracyjnym nie istniał obowiązek ponoszenia kosztów sądowych. Wezwanie do usunięcia braków formalnych zawierało czytelne pouczenie o możliwości złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy obejmującego częściowe lub całkowite zwolnienie od kosztów sądowych, oraz że ten wniosek wolny jest od opłat sądowych. W żadnym piśmie, które skarżąca otrzymała z Sądu nie było informacji o zwolnieniu z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Wobec upływu terminu do uiszczenia wpisu, w sytuacji jego nieuiszczenia i niezłożenia w tym terminie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, wniosek o zwolnienie od tych kosztów złożony przez A.C. w dniu 15 października 2010r. mógł dotyczyć jedynie kosztów występujących na dalszym etapie postępowania sądowego nie zaś wpisu sądowego od skargi. Mając na względzie powyższe, Sąd, na podstawie powołanego art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.