II SA/Ke 699/18

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Armański, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Protokolant Starszy inspektor sądowy Urszula Opara, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 grudnia 2018r. sprawy ze skargi H. P. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę we wznowionym postępowaniu oddala skargę. UZASADNIENIE Wojewoda decyzją z [...], po rozpatrzeniu odwołania H.P. od decyzji Starosty z [...], którą odmówiono uchylenia decyzji Starosty z [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na przebudowę, na podstawie art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2018r., poz. 1202) oraz art. 138 § 1 pkt 2 i art. 104 kpa, uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej rozstrzygnięcia i w tym zakresie: - stwierdził, że decyzja z [...] została wydana z naruszeniem prawa, ponieważ strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu w tej sprawie, - odmówił uchylenia decyzji dotychczasowej, ponieważ w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, że Starosta decyzją z [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił Z.G. pozwolenia na przebudowę stropu drewnianego na żelbetowy oraz przebudowę konstrukcji dachu na istniejącym budynku gospodarczym na działce nr [...] w [...]. H.P. jako strona, była zawiadomiona o wszczęciu postępowania w sprawie pozwolenia na budowę, a decyzja o pozwoleniu na budowę została skierowana na adres inny niż wskazany przez nią w piśmie z 24 lipca 2015 r., wniesionym w toku postępowania w sprawie pozwolenia na budowę. Starosta postanowieniem z [...], utrzymanym w mocy przez organ odwoławczy [...] odmówił wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego w powyższej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z 1 marca 2018 r., sygn. akt II SA/Ke 40/18 uchylił oba wymienione wyżej postanowienia, wskazując, że kwestionowaną decyzję ostateczną skierowano do H.P. na nieprawidłowy adres i wobec tego należało uznać, że podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione w terminie i w konsekwencji orzec o wznowieniu postępowania. Postanowieniem z [...] Starosta, działając na podstawie art. 145 § 1, art. 149 § 1 i § 2 kpa wznowił na wniosek postępowanie w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na przebudowę, a następnie na podstawie art. 151 § 2, w związku z art. 146 § 2 i art. 150 § 1 kpa wydał zaskarżoną decyzję oraz stwierdził wydanie decyzji ostatecznej z naruszeniem art. 145 § 1 pkt 4 kpa. Dalej Wojewoda wskazał, że inwestor Z.G. wystąpił do Starostwa Powiatowego z wnioskiem z 18 kwietnia 2015 r. o pozwolenie na budowę - przebudowę stropu drewnianego na żelbetowy oraz wymianę konstrukcji dachu na istniejącym budynku gospodarczym znajdującym się na działce nr [...] w [...]. Dla wnioskowanego pod zabudowę terenu brak było obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W wyniku sprawdzeń wynikających z art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę stwierdzono, że projekt budowlany jest zgodny z decyzją o warunkach zabudowy: kształt dachu 2- spadowy, kąt nachylenia połaci dachowych 35° (30° - 55°), kierunek kalenicy - pozostaje bez zmian, wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej -pozostaje bez zmian, szerokość elewacji frontowej budynku - pozostaje bez zmian, wysokość projektowanego budynku do kalenicy względem średniego poziomu terenu obrysu budynku - pozostaje bez zmian; dopuszcza się różnice wysokości części projektowanej względem stanu istniejącego do 10%, o czym rozstrzygnęła decyzja Burmistrza Miasta i Gminy z [...] o warunkach zabudowy. Zwiększenie wysokości budynku jest wynikiem zmiany kąta nachylenia połaci dachowej określonej decyzją i mieści się w dopuszczonej decyzją o warunkach zabudowy. Przedsięwzięcie nie należy do mogących znacząco oddziaływać na środowisko, zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowiska (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 1257 ze zmianami) oraz do przedsięwzięć mogących zawsze lub potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko i w związku z art. 71 ust. 2 ustawy Prawo ochrony środowiska, nie wymaga uzyskania decyzji środowiskowej. Projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z przepisami, w tym techniczno- budowlanymi. Został on sporządzony w skali 1:500, na kopii mapy do celów projektowych, stanowiącej dokument opracowany w wyniku prac geodezyjnych i kartograficznych przez uprawnionego geodetę, których rezultaty zawiera operat techniczny, wpisany do ewidencji państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego prowadzonego przez Starostę. Zgodnie z projektem zagospodarowania działki budynek znajduje się w odległości 2,20 m od granicy z działką nr [...] i w odległości 5,55 m od budynku w budowie na tej działce. Odległość od granicy do okapu w największym zbliżeniu wynosi 1,70 m i jest zgodna z § 12 ust. 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jedn. z dnia 17 lipca 2015 r. Dz.U. z 2015 r. poz. 1422), dalej rozporządzenia. Projekt budowlany jest kompletny, posiada wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia oraz informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, a także został sporządzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się aktualnym na dzień opracowania projektu zaświadczeniem o przynależności do właściwej izby samorządu zawodowego. Odnośnie ustalenia przebiegu granicy Wojewoda stwierdził, że organy administracji architektoniczno - budowlanej nie mają możliwości prawnych do prowadzenia postępowania w sprawie przebiegu spornej granicy. Z kolei wskazane przez wnioskodawczynię postępowania dotyczyły gnojownika i zbiornika na gnojowicę na działce nr [...]. Decyzją z [...], PINB nałożył na Z.G. obowiązek dokonania przeróbek niezbędnych do doprowadzenia gnojownika do stanu zgodnego z prawem i obowiązek ten został wykonany, a decyzją z [...] obowiązek dokonania rozbiórki zbiornika na gnojowicę wraz z rurą odprowadzającą i ten obowiązek też został wykonany. Zakres inwestycji dotyczy jedynie zmiany elementów konstrukcji stropu oraz dachu i nie odnosi się do funkcji budynku. O możliwości realizacji inwestycji na działce nr [...] rozstrzygnęła decyzja Burmistrza Miasta i Gminy z [...] o warunkach zabudowy dla inwestycji: przebudowa stropu drewnianego na żelbetowy oraz wymiana konstrukcji dachu na istniejącym budynku gospodarczym na działce nr [...], utrzymanej w mocy decyzją SKO z [...]. Prawomocnym wyrokiem z 11 kwietnia 2013 r. sygn. akt II SA/Ke 130/13 WSA w Kielcach oddalił skargę na powyższą decyzję. Mając to wszystko na uwadze organ II instancji uznał, że kwestie podnoszone we wniosku o wznowienie postępowania w sprawie omawianego pozwolenia na budowę nie mają wpływu na rozstrzygnięcie o pozwoleniu na budowę. Odnośnie zarzutów odwołania organ odwoławczy podał, że wydanie pozwolenia na budowę następuje na wniosek inwestora, a pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie. Skoro Z.G. wniósł we wniosku o zmianę konstrukcji stropu i dachu budynku pełniącego funkcje gospodarczą, to organ był związany treścią tego wniosku. Jeżeli inwestor użytkuje obiekt jako inwentarski, to właściwymi w tej sprawie są organy nadzoru budowlanego. O możliwości wykonania robót budowlanych, kształcie dachu i jego wymiarach rozstrzygnęła decyzja z [...] o warunkach zabudowy. Z porównania wymiarów budynku istniejącego - inwentaryzacja i projektowanego wynika, że długość dachu zmieniła się o 2498 - 2428 = 70cm, a nie jak twierdzi odwołująca o 3 m. Organ zaznaczył, że ustawa Prawo budowlane, podobnie jak inne obowiązujące akty prawne nie definiuje pojęć "parametr użytkowy" i "parametr techniczny". Brak jest również orzeczeń sądowych, czy opinii doktryny, w których dokonano interpretacji tych sformułowań. W tej sytuacji należy stosować językową wykładnię tych pojęć. Zgodnie z definicją zawartą w słowniku wyrazów obcych autorstwa Władysława Kopalińskiego, parametrami są wielkości liczbowe wyznaczające stan układu fizycznego albo charakterystyczne wielkości różnych urządzeń, procesów. Podobna definicja została sformułowana w słowniku języka polskiego. Pozwala to na stwierdzenie, że parametrem użytkowym i technicznym będą wszelkie wielkości (wyrażane w jednostkach miary, wagi, nachylenia etc.) elementów użytkowych (np. dachu, okna, schodów, balkonu, drzwi) i technicznych (np. ciężaru konstrukcji, odporności przeciwpożarowej), które występują w przypadku danego obiektu budowlanego. Zatem nie ma podstaw do uznania, że istnieje rozbieżność między decyzją z [...] o warunkach zabudowy a decyzją Starosty o pozwoleniu na budowę. Uzasadniając zastosowanie art. 138 § 1 ust. 2 kpa, Wojewoda zwrócił uwagę na treść art. 151 § 1 i 2 oraz 146 kpa i podkreślił, że wobec stwierdzonych w rozstrzygnięciu decyzji organu I instancji rozbieżności w treści należało uchylić zaskarżoną decyzje w części dotyczącej rozstrzygnięcia i w tym zakresie orzec o rozstrzygnięciu. W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze na powyższą decyzję H.P. domagała się jej unieważnienia, uchylenia decyzji z [...], która została wydana z rażącym naruszeniem prawa. Tej ostatniej decyzji skarżąca zarzuciła następujące nieprawidłowości: błędne określenie funkcji budynku objętego wnioskiem inwestora z 1 czerwca 2015 r.; zatwierdzenie tą decyzją projektu dwuspadowego dachu na istniejącym budynku inwestora na co nie ma podstawy prawnej; wydanie decyzji w oparciu o decyzję Burmistrza, która dotyczy innej czynności budowlanej (wymiany konstrukcji dachu, a nie przebudowy konstrukcji dachu); brak uczestnictwa, bez własnej winy, w pomiarach geodezyjnych mających na celu wytyczenie prawidłowej granicy między działkami nr [...] i nr [...]; brak sprawdzenia materiałów zgromadzonych w postępowaniach prowadzonych przez Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego zakończonych decyzjami z [...] i [...]; brak zbadania uwarunkowań środowiskowych w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Jej przedmiotem jest decyzja wydana na podstawie art. 151 § 2 w zw. z art. 146 § 2 kpa, po wznowieniu postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa. Zgodnie z art. 151 § 2 kpa w przypadku, gdy w wyniku wznowienia postępowania nie można uchylić decyzji na skutek okoliczności, o których mowa w art. 146, organ administracji publicznej ograniczy się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa oraz wskazania okoliczności, z powodu których nie uchylił tej decyzji. Z kolei zgodnie z art. 146 § 2 kpa nie uchyla się decyzji także w przypadku, jeżeli w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja nie narusza powyższych przepisów. Skarżąca w toku postępowania wznowieniowego kwestionowała prawidłowość ostatecznej decyzji Starosty z [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Z.G. pozwolenia na przebudowę stropu drewnianego na żelbetowy oraz przebudowę konstrukcji dachu na istniejącym budynku gospodarczym zarzucając, że budynek nie jest gospodarczy ale inwentarski, znajduje się w odległości mniejszej niż 3 metry od granicy, kwestionując istniejącą granicę między nieruchomościami i fakt, że dach ma być dwuspadowy, w związku z czym spowoduje to podmakanie gleby i ogrodzenia. Podkreślenia wymaga to, że przedmiotem decyzji z 2015 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę jest jedynie przebudowa stropu oraz dachu na istniejącym budynku, nie zaś budowa całego nowego budynku. Jak wynika z projektu architektoniczno – budowlanego i znajdującej się w nim ekspertyzy techniczno – konstrukcyjnej dotyczącej stanu istniejącego budynku gospodarczego na działce inwestora, budynek ten jest jednokondygnacyjny z nieużytkowym poddaszem, przekrytym dachem dwuspadowym o kącie nachylenia połaci dachowej równej 27 i 28 stopni. Tak więc ekspertyza potwierdza, że budynek pełni funkcję budynku gospodarczego. Skarżąca na dowód, że nie jest to budynek gospodarczy powołuje się na postępowania przez organem nadzoru budowlanego, zakończone decyzjami wydanymi w 2010 r. dotyczącymi gnojownika. Zauważyć jednak należy, że nawet jeśli w przeszłości faktycznie w budynku tym był hodowany inwentarz, to jednak istotne jest to, jaka jest obecnie jego funkcja. Ta zaś została w ekspertyzie techniczno – konstrukcyjnej opisana jako budynek gospodarczy. Zauważyć ponadto należy, że w pismach jak i w skardze skarżąca nie twierdzi, że nadal jest tam trzymany inwentarz żywy, a jedynie powołuje się na stan sprzed kilku lat. Do wniosku o pozwolenie na budowę została dołączona decyzja ustalająca warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na przebudowie stropu drewnianego na żelbetowy oraz wymianie konstrukcji dachu na istniejącym budynku gospodarczym. Decyzja ta określiła między innymi, że dach ma być również, tak jak dotychczas, dwuspadowy, z tym że o nachyleniu połaci dachowych od 30 do 55 stopni. Bezzasadny w związku z tym jest zarzut skargi, że nie ma podstawy prawej do zatwierdzenia projektu dachu dwuspadowego, nawet jeśli - jak twierdzi skarżąca - na części budynku od strony południowej dotychczas był dach płaski. Zatwierdzony decyzją Starosty z [...] dach ma być dwuspadowy, o kącie nachylenia 35 stopni, a więc zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy. Nie zmienił się także kierunek kalenicy w stosunku do dotychczasowego. Zwiększenie wysokości budynku, związane ze zmianą kąta nachylenia połaci dachowych mieści się w dopuszczonym decyzją ustalającą warunki zabudowy podwyższeniem wysokości projektowanej względem stanu istniejącego do 10%. Reasumując, prawidłowo organy ustaliły, że projekt budowlany jest zgodny z decyzją o warunkach zabudowy. Wbrew zarzutom skarżącej, o niezgodności nie można mówić tylko dlatego, że decyzja o warunkach zabudowy określa inwestycję jako przebudowę stropu drewnianego na żelbetowy i wymianę konstrukcji dachu, podczas, gdy decyzja zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę dotyczy przebudowy stropu drewnianego na żelbetowy oraz przebudowy konstrukcji dachu. Bez względu bowiem na to, czy inwestycję określi się jako wymianę konstrukcji dachu czy też przebudowę konstrukcji dachu, pod oboma tymi pojęciami mieszczą się roboty opisane w zatwierdzonym projekcie budowlanym. Wbrew zarzutom skargi taka inwestycja, dotycząca jedynie przebudowy dachu istniejącego budynku nie wymagała wcześniejszego wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Jak wynika z projektu zagospodarowania działki, istniejący budynek usytuowany jest od granicy z działką skarżącej w odległości 2,20 m, zaś projektowany dach – okap – w największym zbliżeniu ma być w odległości 1,7 m od tej granicy, co nie narusza obowiązujących przepisów, a mianowicie § 12 ust. 6 pkt 1 rozporządzenia. Sposób odprowadzania wody z dachu nie uległ żadnej zmianie w stosunku do stanu dotychczasowego, skoro nadal jest to budynek dwuspadowy o takim samym kierunku połaci dachowej, obowiązujące zaś przepisy dopuszczają możliwości odprowadzania wód opadowych na własny, nieutwardzony teren (§ 126 ust. 1 w zw. z § 28 ust. 2 rozporządzenia). Co się tyczy zarzutów związanych z nieuczestniczeniem skarżącej w pomiarach geodezyjnych mających na celu wytyczenie prawidłowej granicy między jej działką, a działką inwestora stwierdzić należy, że takie prace geodezyjne w toku postępowania zakończonego wydaniem decyzji zatwierdzającej projekt budowlany nie były prowadzone. Z projektu zagospodarowania działki wynika, że granice działek przyjęto z ewidencji gruntów. Skarżąca w żaden sposób nie wykazała, aby granica ewidencyjna bądź granica prawna przebiegały w innym miejscu niż to wynika z mapy do celów projektowych i że istniejący budynek, którego dachu dotyczy zaskarżona decyzja był usytuowany w inne odległości od granicy niż to wynika z projektu zagospodarowania działki. Dlatego też uznać należy, że prawidłowo organy stwierdziły, że projekt zagospodarowania działki jest zgodny z przepisami, w tym przepisami techniczno – budowlanymi. Nie jest przez skarżąca kwestionowane to, że projekt jest kompletny. Zgodnie z art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, organ administracji architektoniczno – budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Skoro projekt budowlany spełnia wszystkie wymogi, po wznowieniu postępowania z tego powodu, że skarżąca bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji z [...], prawidłowo organ stwierdził, że decyzja ta została wydana z naruszeniem prawa, lecz jednocześnie odmówił jej uchylenia zasadnie uznając, że mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istotnie decyzji dotychczasowej. Dlatego też skarga jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302).