I SAB/Wa 74/10

SENTENCJA Referendarz Sądowy Aneta Wirkowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku radcy prawnego J.Z. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi W.K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpoznania pisma z 4 lutego 2010 r. postanawia przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego J.Z. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa 80/100) złotych, w tym: tytułem opłaty za postępowanie zażaleniowe kwotę 120,00 (sto dwadzieścia) złotych, tytułem opłaty za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej 120,00 (sto dwadzieścia) złotych, tytułem 22% podatku od towarów i usług kwotę 52,80 (pięćdziesiąt dwa 80/100) złotych oraz kwotę 35,00 (trzydzieści pięć) złotych tytułem innych udokumentowanych wydatków pełnomocnika. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 11 czerwca 2010 r., sygn. akt I SAB/Wa 74/10 oddalił skargę W.K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpoznania pisma z 4 lutego 2010 r. Z kolei postanowieniem z dnia 27 lipca 2010 r. referendarz sądowy przyznał W.K. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Na pełnomocnika skarżącego wyznaczony został radca prawny J.Z.. W dniu 14 września 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek pełnomocnika skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 11 czerwca 2010 r., który rozpoznany został odmownie postanowieniem z dnia 24 września 2010 r. Pismem z dnia 8 października 2010 r. wyznaczony z urzędu pełnomocnik złożył zażalenie na powyższe postanowienie z dnia 24 września 2010 r., które oddalone zostało przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 19 listopada 2010 r., sygn. akt I OZ 865/10. Postanowieniem z dnia 7 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie odmówił natomiast sporządzenia uzasadnienia wyroku. W tej sytuacji w dniu 20 grudnia 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło pismo z dnia 14 grudnia 2010 r., w którym wyznaczony z urzędu pełnomocnik skarżącego wystąpił o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz o zwrot niezbędnych udokumentowanych wydatków. Pełnomocnik wskazał jednocześnie, że w sprawie sporządzona została opinia prawna o niezasadności wnoszenia dalszych środków odwoławczych oraz oświadczył, że koszty pomocy prawnej nie zostały opłacone w całości ani w części. W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje: Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b oraz lit. d powołanego rozporządzenia stawki minimalne wynoszą za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł, natomiast w postępowaniu zażaleniowym - 120 zł. Stosownie zaś do § 2 ust. 3 tego rozporządzenia opłaty za czynności radcy prawnego ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Zgodnie ponadto z § 16 rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Z akt sprawy wynika, że ustanowiony z urzędu pełnomocnik podejmował czynności w postępowaniu zażaleniowym oraz sporządził opinię prawną o niezasadności wnoszenia dalszych środków odwoławczych w sprawie. Wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zawiera ponadto oświadczenie, o którym mowa w § 16 rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. W tej sytuacji uznać należy, że w sprawie zaistniały przesłanki uzasadniające uwzględnienie złożonego wniosku. Przy czym zaznaczyć trzeba, że na wynagrodzenie ustanowionego z urzędu pełnomocnika składa się kwota 120 zł za udział w postępowaniu zażaleniowym oraz kwota 120 zł za sporządzenie opinii o braku podstaw prawnych do wnoszenia dalszych środków zaskarżenia, powiększone o stosowną kwotę podatku od towarów i usług. Z załączonych do wniosku dowodów wpłaty wynika ponadto, że wyznaczony z urzędu pełnomocnik uiścił kwotę 35 zł tytułem opłaty za przesyłki kierowane do skarżącego. Powyższa kwota stanowi niezbędny, udokumentowany wydatek pełnomocnika, należny mu wraz z wynagrodzeniem za udzielenie z urzędu pomocy prawnej. W świetle powyższego w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.