Ppolska.starec← Urzadnik

II SA/Go 944/21

Административные суды2021-12-30
Номер дела
II SA/Go 944/21
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Дата решения
2021-12-30
Тип
Postanowienie WSA w Gorzowie W

Судьи

Jarosław Piątek

Резолютивная часть

Odmówiono przywrócenia terminu

Текст решения

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K.S. i R.S. o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi i uiszczenia wpisu w sprawie ze skargi K.S. i R.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku podłączenia nieruchomości do sieci kanalizacyjnej postanawia: 1. odmówić przywrócenia terminu, 2. zwrócić solidarnie z urzędu ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. stronie skarżącej K.S. i R.S., na ich koszt, kwotę 200 (dwieście) złotych, uiszczoną tytułem nienależnie uiszczonego wpisu od skargi. UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] września 2021 r. K.S. i R.S. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2021 r., nr [...], w przedmiocie nałożenia obowiązku podłączenia nieruchomości do sieci kanalizacyjnej. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 października 2021 r. skarżący zostali wezwani do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.) przez podanie numerów PESEL skarżących. Jednocześnie wezwano skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania doręczono skarżącym w trybie awizo ze skutkiem na dzień 10 listopada 2021 r. wobec K.S. i na dzień 26 listopada 2021 r. wobec R.S. Postanowieniem z dnia 16 grudnia 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp., w związku z nieusunięciem braku formalnego skargi oraz brakiem uiszczenia wpisu sądowego w zakreślonym terminie odrzucił skargę K.S. i R.S. Przedmiotowe postanowienie skarżący odebrali w dniu 20 grudnia 2021 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru k. 48 i 49 akt). Pismem z dnia [...] grudnia 2021 r. K.S. i R.S. wskazali swoje numery PESEL oraz wnieśli o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, jednocześnie dokonując wpłaty na rachunek bankowy tut. sądu kwoty 200 złotych. W treści ww. wniosku skarżący wyjaśnili, że w dniach od [...] października 2021 r. do dnia [...] listopada 2021 r. przebywali w sanatorium i nie odebrali kierowanych do nich wezwań. Na dowód tego dołączono do pisma wydruki kart informacyjnych z pobytu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do treści przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Wedle natomiast art. 87 § 2 p.p.s.a. w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). W pierwszej kolejności, mając na uwadze argumentację zawartą we wniosku o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi oraz uiszczenia wpisu sądowego, należy stwierdzić, iż wniosek złożono z zachowaniem ustawowego terminu. Następnie trzeba wskazać, że w orzecznictwie i literaturze zgodnie przyjmuje się, iż kryterium braku winy, jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na uprawdopodobnieniu przez stronę dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i wskazania na okoliczności, które pomimo tej staranności uniemożliwiły dokonanie czynności w postępowaniu sądowym w terminie. Natomiast ocena sądu w tym zakresie powinna być dokonywana z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Warszawa 2017, s. 515-516). Jak wynika z orzecznictwa do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in. stany nadzwyczajne, takie ja problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (por. postanowienia NSA z dnia: 25 sierpnia 2017 r., II OZ 812/17, 20 stycznia 2015 r., II GZ 896/14, 10 września 2010 r., II OZ 849/10, 2 października 2002 r., V SA 793/02, www.orzeczenia.nsa.gov.pl – dalej jako: CBOSA). W niniejszej sprawie skarżący wnieśli o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, powołując się na okoliczność przebywania w terminie od [...] października 2021 r. do [...] listopada 2021 r. w sanatorium. W ocenie Sądu skarżący nie uprawdopodobnili braku winy w uchybieniu terminu. Wbrew twierdzeniom skarżących leczenie sanatoryjne nie może zwalniać strony od obowiązków związanych z prowadzeniem postępowania administracyjnego. Podkreślenia wymaga fakt, że przedmiotowe postępowanie zainicjowane zostało przez skarżących, w tej sytuacji powinni mieć świadomość, że rozpoznanie sprawy przez sąd będzie następowało w ramach ustawowo uregulowanej procedury, a skuteczne dochodzenie swych praw wymaga od strony przestrzegania szeregu obowiązków o charakterze proceduralnym. Wyjazd do sanatorium nie stanowi okoliczności, na którą strona nie miała wpływu lub której nie można było przewidzieć (por. postanowienie NSA z 8 lutego 2013 r., II FZ 1074/12, CBOSA). Planując dłuższy pobyt poza miejscem zamieszkania skarży powinni zadbać o to, aby wskutek ich nieobecności nie nastąpiły dla nich negatywne skutki procesowe związane np. z nieodbieraniem korespondencji. Jeżeli strona takich czynności nie podjęła lub uczyniła to nieudolnie, w konsekwencji czego uchybiła terminowi wyznaczonemu do dokonania czynności, to nie można mówić o braku jej winy w powstaniu uchybienia (por. postanowienie NSA z 16 lutego 2017 r., II OZ 123/17, CBOSA). Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. W punkcie 2 sentencji postanowienia Sąd orzekł o zwrocie uiszczonej tytułem wpisu od skargi kwoty 200 zł, na podstawie art. 225 p.p.s.a., zgodnie z którym opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt.