III SA/Wr 773/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA – Anna Moskała, po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2010 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi Z.G., na czynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy rozpatrzenia wniosku o wyliczenie zaległości z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne na dzień złożenia wniosku, postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] r. Z. G. złożył skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia czynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Jak wynika z akt sprawy decyzją z dnia [...] r., znak: [...], Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W. Inspektorat w O. określił wysokość zaległości z tytułu nieopłaconych przez Pana Z. G. składek na ubezpieczenia społeczne za okres od [...] r. do [...] r. oraz składek na ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy za okres od [...] r. do [...] r. Od decyzji tej skarżący wniósł odwołanie do Sądu Okręgowego we W.IX Wydział Ubezpieczeń Społecznych, który wyrokiem z dnia [...] r., sygn. akt [...] odwołanie oddalił. Skarżący wniósł apelację od tego wyroku i obecnie sprawa jest rozpoznawana przez Sąd Apelacyjny we W. Pomimo wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...]r., i apelacji od wyroku Sądu pierwszej instancji skarżący złożył w dniu [...] r. w organie ubezpieczeń społecznych wniosek o ponowne ustalenie zaległości z tytułu składek podnosząc zarzut przedawnienia składek za rok 1999 r. Skarżący w dniu [...] r. ponownie wystąpił z wnioskiem o ustalenie zaległości – pomimo wydania wyroku oddalającego odwołanie – podnosząc, że decyzja z dnia [...] r. nie określa aktualnego zadłużenia - określa tylko zaległości wnioskodawcy na dzień jej wydania oraz, że składki za rok 1999 r. uległy przedawnieniu. Ponadto w dniu [...] r. skarżący złożył wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji ZUS O/W. określającej wysokość zaległości z tytułu nieopłaconych składek za okres od [...] r. [...] r. na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne oraz Fundusz Ubezpieczeń Społecznych. Zdaniem skarżącego wartość zaległości została przez zakład zawyżona. Pismami z dnia [...] r., [...] r., [...] r. skarżący został poinformowany przez organ, że w związku z toczącym się postępowaniem sądowym nie ma podstaw do wydania kolejnej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje przy tym ściśle określony katalog spraw, do którego prawodawca zaliczył w art. 3 § 2 p.p.s.a. przede wszystkim weryfikację: 1) decyzji administracyjnych; 2) postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także na postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty; 3) postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) aktów prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) aktów organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowanych w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) aktów nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynności organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sądy administracyjne orzekają ponadto w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Ponadto sądy administracyjne rozstrzygają też spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Stosownie natomiast do art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie wskazać na wstępie należy, że skarżący chciał zakwestionować stanowisko organu wyrażone w piśmie z dnia [...] r. Jest to jednak pismo informacyjne stanowiące jedynie odpowiedź i wyjaśnienie w związku z wnioskiem skarżącego z dnia [...] r. o wyliczenie zaległości w składkach, który złożył pomimo nierozpoznanej jak dotąd apelacji od wyroku oddalającego jego odwołanie na decyzję zakładu wydaną w tożsamej sprawie. Wskazać tu należy że wnioski dotyczące decyzji organu rentowego – o czym skarżący został skutecznie pouczony – rozpoznawane są przez sądy powszechne. Stosownie bowiem do treści § 2 art. 461 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. nr 43, poz. 296) – zwanej dalej "k.p.c.", w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych właściwy do rozpoznania sprawy jest sąd, w którego okręgu ma miejsce zamieszkania strona odwołująca się od decyzji wydanej przez organ rentowy, chyba że przepis odrębny stanowi inaczej. Zważywszy na powyższe oraz na treść art. 3 p.p.s.a., wskazać należy, że skarga skarżącego, kwestionująca czynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, nie mieści się w zakresie kompetencji orzeczniczych sądów administracyjnych i jako taka winna zostać odrzucona. Mając powyższe na względzie – na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – orzeczono, jak w sentencji.