Ppolska.starec← Urzadnik

I SA/Bd 800/07

Административные суды2007-12-27
Номер дела
I SA/Bd 800/07
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Дата решения
2007-12-27
Тип
Postanowienie WSA w Bydgoszczy

Судьи

Izabela Najda-Ossowska

Резолютивная часть

odrzucono skargę

Текст решения

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Izabela Najda-Ossowska po rozpoznaniu w dniu 27 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. sp. z o. o. w G. na postanowienie Prezydenta G. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia 27 sierpnia 2007 r. strona skarżąca wystąpiła do Prezydenta G. o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego. Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Prezydent G. uznał za nieprawidłowe stanowisko strony wskazane we wniosku. Organ jednocześnie pouczył stronę, że na postanowienie służy skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy w terminie 30 dni od dnia doręczenia interpretacji za pośrednictwem organu, który wydał interpretację. Na powyższe postanowienie strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Złożenie przedmiotowej skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Zgodnie z art. 52 § 3 powołanej ustawy, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Z akt administracyjnych wynika, że w sprawie nie wniesiono, przed złożeniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, co stanowi naruszenie art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ustosunkowując się do treści pouczenia zawartego w zaskarżonym postanowieniu, z którego wynika, że strona została pouczona o przysługującej skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy w terminie 30 dni od dnia doręczenia interpretacji za pośrednictwem organu, który wydał interpretację, należy podkreślić, że błędne pouczenie strony przez organ nie może zmieniać obowiązującego porządku prawnego. Pouczenie organu o skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy stanowi oczywisty błąd Prezydenta G., jednak jak wynika ze skargi (str. 5 akt sądowych) strona skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika świadoma była błędnego pouczenia oraz prawidłowego toku postępowania zgodnie z art. 52 § 3 cytowanej ustawy. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uznał skargę za niedopuszczalną i orzekł jak w sentencji postanowienia.