II SA/Op 412/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Janowska po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie informacji publicznej postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE T. S., w dniu 22 października 2009 r., wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Ozimka z [...] nr [...], odmawiającą udostępnienia informacji publicznej dotyczącej przebiegu sesji Rady Miasta Ozimek, zwołanej na 29 czerwca 2009 r., poprzez odmowę udostępnienia kopii nagrania sesji utrwalonej na płycie kompaktowej. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego wyjaśniając, iż na podstawie art. 54 § 3 Ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiło uwzględnić w całości skargę T. S., informując jednocześnie, że odpis podjętej przez Kolegium decyzji, po sporządzeniu pisemnego uzasadnienia, zostanie bezzwłocznie przedłożony Sądowi. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 10 listopada 2009 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu tego zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie to zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 16 listopada 2009r., w trybie art. 72 P.p.s.a., do rąk dorosłego domownika, co zostało poświadczone podpisem na formularzu zwrotnego potwierdzenia odbioru. Wezwanie to nie zostało przez skarżącego wykonane i skarga nie została opłacona. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Na wstępie należy wskazać, że Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6), która występuje m.in. w razie niewyczerpania środków zaskarżenia. Obok wyżej wskazanych przesłanek dopuszczalności skargi, do warunków wymaganych przez przepisy P.p.s.a. do skutecznego złożenia do sądu administracyjnego skargi jako pisma procesowego, zalicza się także stosownie do treści art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a. - uiszczenie wpisu od skargi. Stosownie do treści art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a., od skargi pobiera się wpis, który w niniejszej sprawie, zgodnie z przepisem art. 231 P.p.s.a., jest wpisem stałym, wynoszącym stosownie do treści § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) – 200 zł. Nieuiszczenie wpisu od skargi skutkuje wezwaniem skarżącego przez Sąd do uzupełnienia tego braku w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi, w przypadku niezachowania terminu. Zgodnie bowiem z przepisem art. 220 § 3 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. Przepis art. 83 § 1 P.p.s.a stanowi natomiast, iż terminy w postępowaniu sądowoadministracyjnym oblicza się według przepisów prawa cywilnego. Zgodnie zatem z przepisem art. 111 § 1 i § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.) termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, a jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Pismo Sądu zawierające zarządzenie o wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego zostało doręczone do rąk ojca skarżącego – J. S., 16 listopada 2009 r., o czym świadczy adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. Zgodnie z art. 72 P.p.s.a., jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu pismo może zostać doręczone dorosłemu domownikowi, jeżeli osoba ta podjęła się oddania pisma. Upływ wyznaczonego przez Sąd siedmiodniowego terminu, obliczonego zgodnie z powyższym przepisem, nastąpił w dniu 23 listopada 2009 r. Pomimo to skarżący do dnia orzekania, tj. 30 grudnia 2009 r. wpisu sądowego nie uiścił. W tym stanie rzecz skarga na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. podlegała odrzuceniu.