III SA/Wr 569/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Anna Kuczyńska - Szczytkowska po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 21 maja 2021 r., nr 470000/71/229515/2021/RDZ-B7/3 w przedmiocie odmowy zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek należnych za okres od 1 kwietnia 2021 r. do 30 kwietnia 2021 r. postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Decyzją z dnia 21 maja 2021 r., nr 470000/71/229515/2021/RDZ-B7/3 Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił J. W. (dalej: skarżąca) zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek należnych za okres od 1 kwietnia 2021 r. do 30 kwietnia 2021 r. Decyzję doręczono stronie w dniu 27 maja 2021 r. Pismem z 1 czerwca 2021 r. skarżąca złożyła do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Decyzją z dnia 7 lipca 2021 r., nr 470000/71/267760/2021 Zakład Ubezpieczeń Społecznych utrzymał w mocy decyzję z 21 maja 2021 r. W dniu 27 lipca 2021 r. (data prezentaty organu) do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wpłynęła skarga skarżącej na decyzję z dnia 21 maja 2021 r., nr 470000/71/229515/2021/RDZ-B7/3. Zarządzeniem z 30 sierpnia 2021 r. Przewodniczący Wydziału III wezwał skarżącą do wskazania numeru i daty zaskarżonej decyzji oraz numeru PESEL. Wezwanie to zostało doręczone dorosłemu domownikowi w dniu 19 października 2021 r. W wyznaczonym terminie skarżąca podała numer PESEL i wskazała, że zaskarżona decyzja to decyzja z 21 maja 2021 r., nr 470000/71/229515/2021/RDZ-B7/3. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, ponaglenie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa (art. 52 § 3 p.p.s.a.). Przepis art. 52 § 3 p.p.s.a. dopuszcza możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego decyzji nieostatecznej w administracyjnym toku instancji, od której stronie przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zatem z dniem doręczenia decyzji stronom zaczyna równolegle biec termin do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy lub skargi do sądu administracyjnego. Ustawodawca pozostawił stronie wybór formy ochrony prawnej. Ustawodawca tym samym przyjął, że w sytuacji, gdy środkiem zaskarżenia jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wedle własnego uznania zdecydować, czy z tego środka skorzystać, czy też zainicjować sądową kontrolę decyzji wydanej w pierwszej instancji. W świetle powołanego art. 52 § 3 p.p.s.a. strona może alternatywnie skorzystać z dopuszczalnych form aktywności procesowej składając w organie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy lub wnosząc skargę do sądu. Ustawodawca przewiduje możliwość wniesienia skargi do sądu w miejsce złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Nie przewiduje jednak, aby strona mogła jednocześnie złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz skargę do sądu administracyjnego na rozstrzygnięcie organu I instancji. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy skarżąca skorzystała z prawa do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a zatem alternatywny środek zaskarżenia decyzji z dnia 21 maja 2021 r. w postaci wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest niedopuszczalny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 listopada 2019 r., sygn. akt I OSK 2727/19, postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia: 17 października 2019 r., sygn. akt II SA/Wa 1971/19, 10 czerwca 2019 r., sygn. akt I SA/Wa 1018/19, 18 kwietnia 2019 r., sygn. akt I SA/Wa 431/19, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 16 grudnia 2021 r., sygn. akt. I SA/Kr 1356/21, dostępne na stronie internetowej: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Mając powyższe na względzie, skoro skarga w sprawie była niedopuszczalna, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. - orzekł jak w sentencji.